Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Ahmad : 4312

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ يَقُولُ وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ

Isinalaysay sa amin ni [Sufyan] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Salim] mula sa [kanyang ama], "Nakita ko ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) nang simulan niya ang kanyang panalangin, itinataas ang kanyang mga kamay hanggang sa maging kapantay ng kanyang mga balikat, at ganoon din ang nangyari nang siya ay yumuko at tatayo na mula sa pagyuko." Minsan ay binanggit ni Sufyan, "Nang siya ay tumayo mula sa pagyuko, at ang madalas niyang sabihin ay 'pagkatapos tumayo mula sa pagyuko, ngunit hindi niya ito itinaas sa pagitan ng dalawang pagpapatirapa.'"