Carikan untukku batu untuk aku gunakan beristinja’ dan jangan bawakan tulang atau kotoran hewan

Imam Ahmad : 4150

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُمَيْسٍ عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي فَزَارَةَ عَنْ أَبِي زَيْدٍ مَوْلَى عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ وَهُوَ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ إِذْ قَالَ لِيَقُمْ مَعِي رَجُلٌ مِنْكُمْ وَلَا يَقُومَنَّ مَعِي رَجُلٌ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْغِشِّ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ قَالَ فَقُمْتُ مَعَهُ وَأَخَذْتُ إِدَاوَةً وَلَا أَحْسَبُهَا إِلَّا مَاءً فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِأَعْلَى مَكَّةَ رَأَيْتُ أَسْوِدَةً مُجْتَمِعَةً قَالَ فَخَطَّ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطًّا ثُمَّ قَالَ قُمْ هَاهُنَا حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَقُمْتُ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ فَرَأَيْتُهُمْ يَتَثَوَّرُونَ إِلَيْهِ قَالَ فَسَمَرَ مَعَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلًا طَوِيلًا حَتَّى جَاءَنِي مَعَ الْفَجْرِ فَقَالَ لِي مَا زِلْتَ قَائِمًا يَا ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَلَمْ تَقُلْ لِي قُمْ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ ثُمَّ قَالَ لِي هَلْ مَعَكَ مِنْ وَضُوءٍ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَفَتَحْتُ الْإِدَاوَةَ فَإِذَا هُوَ نَبِيذٌ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَخَذْتُ الْإِدَاوَةَ وَلَا أَحْسَبُهَا إِلَّا مَاءً فَإِذَا هُوَ نَبِيذٌ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمْرَةٌ طَيِّبَةٌ وَمَاءٌ طَهُورٌ قَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ مِنْهَا فَلَمَّا قَامَ يُصَلِّي أَدْرَكَهُ شَخْصَانِ مِنْهُمْ قَالَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نُحِبُّ أَنْ تَؤُمَّنَا فِي صَلَاتِنَا قَالَ فَصَفَّهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ ثُمَّ صَلَّى بِنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قُلْتُ لَهُ مَنْ هَؤُلَاءِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَؤُلَاءِ جِنُّ نَصِيبِينَ جَاءُوا يَخْتَصِمُونَ إِلَيَّ فِي أُمُورٍ كَانَتْ بَيْنَهُمْ وَقَدْ سَأَلُونِي الزَّادَ فَزَوَّدْتُهُمْ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ وَهَلْ عِنْدَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ تُزَوِّدُهُمْ إِيَّاهُ قَالَ فَقَالَ قَدْ زَوَّدْتُهُمْ الرَّجْعَةَ وَمَا وَجَدُوا مِنْ رَوْثٍ وَجَدُوهُ شَعِيرًا وَمَا وَجَدُوهُ مِنْ عَظْمٍ وَجَدُوهُ كَاسِيًا قَالَ وَعِنْدَ ذَلِكَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَنْ يُسْتَطَابَ بِالرَّوْثِ وَالْعَظْمِ

Беҙгә [Йәғүб] беҙгә [атайымдан] [Әбү Исхаҡтан] һөйләне, тине; Һөйләгән миңә [Әбү Ғүмәис Ғотба бин Абдулла бин Ғотба бин Абдулла бин Мәсғүдтән] [Әбү Фазара] [Әбү Зәид] элекке ҡол Әмру бин Һүрәйтс Әл Мәхзумиҙан [Ғабдулла бин Мәсғүд] ул әйтте; Беҙ Мәккәлә Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән бергә булғанда, ул бер нисә сәхәбәһе менән бергә булғанда, ул ҡапыл: «Һеҙҙең арала берәйһе миңә юлдаш булһын, күңелендә алдаҡ булған кеше миңә юлдаш булмаһын», — тине. Шунан уның менән бергә һауыт күтәреп барҙым, ә мин һауытта һыуҙан башҡа бер нәмә лә булыр тип уйламаным, шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм тип сыҡтым. Мәккә ҡалаһының осона килеп еткәс, төрлө ҡатлам кешеләре йыйылған ҙур төркөмдө күрҙем. Ибн Мәсғүд дауам итте; "Шунан һуң Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм минең өсөн һыҙыҡ һыҙҙы, ул әйтте: "Бында ҡалығыҙ, мин һеҙгә ҡайтҡансы." Ибн Мәсғүд әйтте: "Мин шул урында ҡалдым, тик Рәсүлуллаһ Саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм улар өсөн киткәнсе, мин уларҙы күрҙем, тирә-яҡта тығыҙланып, уның килгәнен көтөп ултырҙылар. улар менән төнгә тиклем. Таң атҡас, ул миңә: «Һин һаман да ошо урындамы, эй, Ибн Мәсғүд?» Мин яуап бирҙем; "Эй, Аллаһ Рәсүле, һин "мин һиңә ҡайтҡансы бында ҡал" тимәнеңме? Ибн Мәсғүд һүҙен дауам итте; шунан: "Тәһәрәткә һыу алып килдеңме?" Мин яуап бирҙем; — Эйе, — тип һауытты асҡас, унда финик һуты тултырылған булып сыҡты, шуға күрә уға; - Эй, Аллаһ илсеһе, ант итәм, мин ысынлап та һауытты алдым, унда һыуҙан башҡа бер нәмә лә бар тип уйламаным, әммә ул финиктан эшләнгән эсемлек булып сыҡты. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Хөрмә һәм изге һыу». Шунан һуң ул һыуҙан тәһәрәт алды, намаҙ уҡырға йыйынғас, икәүһен осраттым, икеһе лә әйтте; — Эй, Аллаһ илсеһе, беҙ һинең беҙҙең намаҙ башлығы булыуыңды бик теләйбеҙ. Ибн Мәсғүд әйтте; "Шунан улар икеһе уның артында намаҙ рәт яһаны, һәм беҙҙең менән намаҙ уҡыны. Намаҙ уҡығандан һуң, мин һораным: "Кем улар, эй Рәсүлуллаһ?" Ул әйтте: "Улар ендәр төркөмө Нашибин районынан, улар миңә килде, сөнки бәхәс, улар араһында килеп сыҡҡан, улар ҙа минән һораны, улар өсөн е - улар өсөн - ризыҡ тураһында - Мин унан һораным: "Һеҙҙә улар өсөн ризыҡ өсөн бер нәмә лә бармы, эй, Аллаһ Рәсүле?" ул яуап бирҙе: "Мин уларҙы тиҙәк рәүешендә ризыҡ менән тәьмин иттем, әгәр улар хайуан тиҙәге тапһа, улар иген аласаҡ, әгәр һөйәктәр тапһа, улар ит менән ҡапланған һөйәктәрҙе табасаҡ. Үҙен бысраҡ һәм һөйәктәр менән таҙарта».