Turunnya QS. Ad Dukhan: 10-16 setelah Nabi mendoakan kemarau seperti zaman Yusuf atas kaum Quraisy yang membangkang, hingga mereka melihat langit seperti berkabut karena kelaparan

Imam Ahmad : 3431

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنِّي تَرَكْتُ فِي الْمَسْجِدِ رَجُلًا يُفَسِّرُ الْقُرْآنَ بِرَأْيِهِ يَقُولُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ { يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ } إِلَى آخِرِهَا يَغْشَاهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ دُخَانٌ يَأْخُذُ بِأَنْفَاسِهِمْ حَتَّى يُصِيبَهُمْ مِنْهُ كَهَيْئَةِ الزُّكَامِ قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَنْ عَلِمَ عِلْمًا فَلْيَقُلْ بِهِ وَمَنْ لَمْ يَعْلَمْ فَلْيَقُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ فَإِنَّ مِنْ فِقْهِ الرَّجُلِ أَنْ يَقُولَ لِمَا لَا يَعْلَمُ اللَّهُ أَعْلَمُ إِنَّمَا كَانَ هَذَا لِأَنَّ قُرَيْشًا لَمَّا اسْتَعْصَتْ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا عَلَيْهِمْ بِسِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ فَأَصَابَهُمْ قَحْطٌ وَجَهِدُوا حَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ فَيَنْظُرُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّمَاءِ كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ مِنْ الْجَهْدِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ } فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ اللَّهَ لِمُضَرَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا قَالَ فَدَعَا لَهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ } فَلَمَّا أَصَابَهُمْ الْمَرَّةَ الثَّانِيَةَ عَادُوا فَنَزَلَتْ { يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ } يَوْمَ بَدْرٍ

Ibinalita sa amin [Abu Mu'awiyah] ay ibinalita sa amin [Al A'masy] mula kay [Muslim] mula kay [Masruq] na nagsabi; Isang lalaki ang lumapit kay Abdullah at nagsabi; May iniwan akong isang lalaki sa moske na nagbigay-kahulugan sa Qur'an gamit ang kanyang talino, sinabi niya sa talata: (Kaya hintayin ang araw na ang langit ay magdadala ng malinaw na ambon) hanggang sa wakas; Sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli, sila ay babalutin ng usok na hahabulin ang kanilang hininga hanggang sa tamaan sila nito na parang sipon. Sabi niya; kaya sinabi ni [Abdullah]; Sinuman ang may alam, sabihin niya ito at sinumang hindi nakakaalam, sabihin niya ito; Allahu A'lam, dahil kasama rito ang pang-unawa ng isang tao kapag sinabi niya; Allahu A'lam para sa hindi niya alam. Ito ay dahil nang sumuway ang mga taong Quraysh sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, nanalangin siya para sa (pagkawasak) sa kanila sa pamamagitan ng (pagpapataw) ng taunang tagtuyot tulad ng taunang tagtuyot na nangyari kay Yusuf, pagkatapos ay tinamaan sila ng tagtuyot at nakaramdam ng pagod hanggang sa puntong kinakain na nila ang kanilang mga buto. Hanggang sa may isang lalaki na tumingala sa langit at nakita ang pagitan niya at ng langit na parang usok na gumagalaw dahil sa kanyang pagod. Pagkatapos ay bumaba ang salita ni Allah Azza wa Jalla: (Kaya hintayin ang araw na ang langit ay magdadala ng malinaw na ambon na bumabalot sa mga tao. Ito ay isang masakit na parusa.) pagkatapos ay lumapit siya sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam at nagsabi sa kanya; O Sugo ng Allah, humingi ka sa Allah ng ulan para sa mga taong Mudlar dahil sila ay namatay. Sinabi niya; Pagkatapos ay nanalangin siya para sa kanila, pagkatapos ay ipinahayag ni Allah Azza wa Jalla ang talata: (Tunay nga (kung) aalisin Namin ang pagdurusa). Nang mangyari ito sa kanila sa pangalawang pagkakataon, bumalik sila muli, pagkatapos ay sa araw ng Labanan sa Badr ay bumaba ang talata: (Alalahanin ang araw na hinampas Namin sila ng isang malakas na suntok. Katotohanan, Kami ang mga Tagapagbigay ng Paghihiganti).