Al Hasib

Imam Ahmad : 2911

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ حُمَيْدٍ الْأَعْرَجِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ فَقَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ فَبَكَى قَالَ أَيَّةُ آيَةٍ قُلْتُ { إِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ } قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ هَذِهِ الْآيَةَ حِينَ أُنْزِلَتْ غَمَّتْ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَمًّا شَدِيدًا وَغَاظَتْهُمْ غَيْظًا شَدِيدًا يَعْنِي وَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا إِنْ كُنَّا نُؤَاخَذُ بِمَا تَكَلَّمْنَا وَبِمَا نَعْمَلُ فَأَمَّا قُلُوبُنَا فَلَيْسَتْ بِأَيْدِينَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا قَالَ فَنَسَخَتْهَا هَذِهِ الْآيَةُ { آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَى لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ } فَتُجُوِّزَ لَهُمْ عَنْ حَدِيثِ النَّفْسِ وَأُخِذُوا بِالْأَعْمَالِ

Һөйләне беҙгә [Ғәбдүррәзәк] беҙгә [Мәғмәр] [Хөмәйд Әл Әғраждан] [Мөжәһит] әйтте; Мин [Ибн Аббастың] урынына индем, шунан әйттем; Эй, Ибн Аббас, мин Ибн Ғүмәр янында булғанда, ул был аятты уҡыны ла, һуңынан илап ебәрҙе. Ул һораны; ниндәй шиғыр ул? Мин яуап бирҙем; «Әгәр ҙә һин күңелеңдәге нәмәләрҙе тыуҙырһаң йәки йәшерһәң, һис шикһеҙ, Аллаһ һинең менән ғәмәлдәреңде иҫәпләп бирер». -ҠС. Әлбәкәрә 284-. Ибн Ғәббәс әйткән; Был аят иңгәс, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең сәхәбәләре ҙур ҡайғы кисерҙе, улар ҙур күңелһеҙлек менән тулды, йәғни улар әйтте; Әй, Аллаһ Рәсүле, беҙ һәләк булырбыҙ, әгәр ҙә беҙ әйткән һәм эшләгән һүҙҙәребеҙ арҡаһында язаға тартһаҡ. Ә йөрәктәребеҙгә килгәндә, улар беҙҙең ҡулда түгел. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уларға: «Беҙ ишетәбеҙ, бойһонабыҙ, тип әйтегеҙ», — тигән. Ул Ибн Ғәббәс әйткән; Һуңынан был аят дисасх -юйырға- был аят менән, «Рәсүл үҙенә Раббыһынан индерелгән Ҡөрьәнгә иман килтерҙе» тигән аятҡа тиклем, «Аллаһ кешегә уның мөмкинлегенә ҡарап ҡына йөк һалмай». ул сауап ала -изге эштәрҙән- ул эшләй һәм ул яза ала -яуызлыҡтан- ул эшләй' -QS. Әлбәҡара 285-286-, һуңынан Аллаһ уларҙың йәндәрендә булғанды ​​ғәфү итә, һәм уларҙың ғәмәлдәре арҡаһында иҫәпкә алына.