Imam Ahmad : 2413
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ يَا صَبَاحَاهْ قَالَ فَاجْتَمَعَتْ إِلَيْهِ قُرَيْشٌ فَقَالُوا لَهُ مَا لَكَ فَقَالَ أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ الْعَدُوَّ مُصَبِّحُكُمْ أَوْ مُمَسِّيكُمْ أَمَا كُنْتُمْ تُصَدِّقُونِي فَقَالُوا بَلَى قَالَ فَقَالَ إِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ أَلِهَذَا جَمَعْتَنَا تَبًّا لَكَ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ } إِلَى آخِرِ السُّورَةِ
Esan digute [Abu Muawiyah] [Al A'masy] [Amru bin Murrah] [Sa'id bin Jubair] [Ibn Abbas]-etik [Ibn Abbas]-etik, esan zuen: Egun batean Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan dadila) Shofara joan zen eta esan zuen: O herria...! O jendea...! Esan zuen: Orduan Quraysh-ak harengana bildu ziren. Galdetu zuten: Zer gertatzen da? Hark erantzun zion: Zer iruditzen zaizu goizean edo arratsaldean etsai batek eraso egingo dizula esango banu, baieztatuko al zenidake -sines idazu-? Erantzun zuten: Noski. Orduan esan zuen: Egia esan, abisatzen dizut aurretik dagoen zigor astun batez. Ibn Abbasek esan zuen; Beraz, Abu Lahabek esan zuen: Honetarako bildu gaituzu?! Aupa zuri! Esan zuen: Beraz, Allah azza wa jalla-k bidali zuen 'Hiltu Abu Lahaben bi eskuak eta, hain zuzen ere, hil egingo da'. QS. Al Lahab: 1 gutunaren amaieraraino.