Imam Ahmad : 2413

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ يَا صَبَاحَاهْ قَالَ فَاجْتَمَعَتْ إِلَيْهِ قُرَيْشٌ فَقَالُوا لَهُ مَا لَكَ فَقَالَ أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ الْعَدُوَّ مُصَبِّحُكُمْ أَوْ مُمَسِّيكُمْ أَمَا كُنْتُمْ تُصَدِّقُونِي فَقَالُوا بَلَى قَالَ فَقَالَ إِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ أَلِهَذَا جَمَعْتَنَا تَبًّا لَكَ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ } إِلَى آخِرِ السُّورَةِ

Ibinalita sa amin [Abu Muawiyah] mula kay [Al A'masy] mula kay [Amru bin Murrah] mula kay [Sa'id bin Jubair] mula kay [Ibn Abbas], sinabi niya: Isang araw, ang Sugo ng Allah (kapayapaan at mga pagpapala ng Allah ay mapasakanya) ay lumapit sa Shofa at nagsabi: O mga tao...! O mga tao...! Sinabi niya: Pagkatapos ay nagtipon ang mga Quraysh patungo sa kanya. Tinanong nila: Anong problema? Sumagot siya: Ano sa palagay ninyo kung sasabihin ko sa inyo na may kaaway na sasalakay sa inyo sa umaga o sa gabi, papatunayan ba ninyo ako (maniwala kayo sa akin)? Sumagot sila: Siyempre. Pagkatapos ay sinabi niya: Katotohanan, binabalaan ko kayo ng isang mabigat na parusa na naghihintay. Sinabi ni Ibn Abbas; Kaya sinabi ni Abu Lahab: Ito ba ang dahilan kung bakit ninyo kami tinipon?! Sa aba ninyo! sinabi niya: Kaya ipinadala ni Allah azza wa jalla ang "Mapahamak ang dalawang kamay ni Abu Lahab at katotohanang siya ay mapapahamak." QS. Al Lahab: 1 hanggang sa dulo ng sulat.