Imam Ahmad : 2213
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ لَيْثِ بْنِ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَفَاءَلُ وَلَا يَتَطَيَّرُ وَيُعْجِبُهُ الِاسْمُ الْحَسَنُ
Esan digu [Uthman bin Muhammad], esan zuen Abdullah bin Ahmadek; Entzun diot esaten; esan digu [Jarir] [Laits bin Abu Sulaim] [Abdul Malik bin Sa'id bin Jubair] [Ikrimah] [Ibn Abbas]-etik, esan zuen; 'Alaren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam tafa'ul zen - zorte onaren esperoan - eta ez tathayyur - zorte txarra edo zorte txarra zela kontuan hartuta txoriak edo bestelako gertaerak ikusiz gero - eta pozik zegoen izen onekin'.