Imam Ahmad : 2213
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ لَيْثِ بْنِ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَفَاءَلُ وَلَا يَتَطَيَّرُ وَيُعْجِبُهُ الِاسْمُ الْحَسَنُ
A bisa nos [Uthman bin Muhammad], Abdullah bin Ahmad a bisa; Mi a tende e bisa; a bisa nos [Jarir] di [Laits bin Abu Sulaim] di [Abdul Malik bin Said bin Jubair] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas], el a bisa; ‘Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tabata tafa`ul – sperando riba bon suerte – i no tathayyur – konsiderando ku ta mala suerte òf mala suerte si e mira parhanan òf otro susesonan – i e tabata kontentu ku bon nòmbernan’.