Imom Ahmad : 2213

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ لَيْثِ بْنِ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَفَاءَلُ وَلَا يَتَطَيَّرُ وَيُعْجِبُهُ الِاسْمُ الْحَسَنُ

Bizga [Usmon ibn Muhammad] haqida rivoyat qilgan Abdulloh ibn Ahmad shunday dedi: Men uning aytganlarini eshitdim; bizga [Jarir] haqida rivoyat qilgan [Layts ibn Abu Sulaym] haqida rivoyat qilgan [Abdul Malik ibn Said ibn Jubayr] haqida rivoyat qilgan [Ikrimadan] haqida rivoyat qilgan [Ibn Abbos] haqida u shunday dedi: "Rasululloh sollallohu alayhi vasallam tafa'ul (omad umidida) edilar, tatayyur (qushlarni yoki boshqa hodisalarni ko'rsa, omadsizlik yoki omadsizlik deb o'ylash) emas edilar va u yaxshi ismlar bilan xursand edilar".