Imam Ahmad : 2089
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ابْنِ الْمُلَاعَنَةِ أَنْ لَا يُدْعَى لِأَبٍ وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا فَإِنَّهُ يُجْلَدُ الْحَدَّ وَقَضَى أَنْ لَا قُوتَ لَهَا وَلَا سُكْنَى مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ مِنْ غَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفًّى عَنْهَا
Esan digu [Muhammad bin Rabi'ah] ['Abbad bin Mansur] ['Abbad bin Mansur] [Ikrimah] [Ibn 'Abbas]-tik [Ibn 'Abbas] esan digu, esan zuen; 'Alaren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam erabaki zuen li'an egiten duen pertsona baten seme-alabak - bere emaztea adulterioa leporatuz - ez dela bere aitaren erantzule, eta nork salatzen duen - hots emakumea - edo bere seme-alaba leporatzen dion, akusatzailea azotez zigortuko da. Eta berak –emakumeak– ez zuela janari edo aterperako eskubiderik ere erabaki zuen, biak banandu zirelako ez dibortzioagatik eta ez atzean geratu zirelako».