Imam Ahmad : 2089

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ابْنِ الْمُلَاعَنَةِ أَنْ لَا يُدْعَى لِأَبٍ وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا فَإِنَّهُ يُجْلَدُ الْحَدَّ وَقَضَى أَنْ لَا قُوتَ لَهَا وَلَا سُكْنَى مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ مِنْ غَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفًّى عَنْهَا

اسان کي [محمد بن ربيعہ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عباد بن منصور] عڪريمه کان [ابن عباس] کان ٻڌايو آهي ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم انهن ماڻهن جي ٻارن بابت فيصلو ڪيو آهي جيڪي هڪ ٻئي سان لعان ڪن ٿا - پنهنجي زالن تي زنا جو الزام - ته اهو سندس پيءُ سان منسوب نه ڪيو وڃي، ۽ جيڪو به مٿس الزام لڳائيندو - يعني عورت - يا سندس ٻار تي الزام لڳائيندو، الزام لڳائيندڙ کي ڪوڙا هڻڻ جي سزا ڏني ويندي. ۽ اهو به فيصلو ڪيو ته ان عورت کي کاڌي يا پناهه جو ڪو حق نه آهي، ڇاڪاڻ ته اهي ٻئي طلاق جي ڪري جدا نه ٿيا هئا ۽ نه ئي ان ڪري جو اهي پوئتي رهجي ويا هئا.'