Imam Ahmad : 2089

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ابْنِ الْمُلَاعَنَةِ أَنْ لَا يُدْعَى لِأَبٍ وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا فَإِنَّهُ يُجْلَدُ الْحَدَّ وَقَضَى أَنْ لَا قُوتَ لَهَا وَلَا سُكْنَى مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ مِنْ غَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفًّى عَنْهَا

Wedi dweud wrthym [Muhammad bin Rabi'ah] wedi dweud wrthym ['Abbad bin Mansur] o [Ikrimah] o [Ibn' Abbas], meddai; Penderfynodd 'Negesydd Allah sallallaahu' alaihi wasallam ynghylch plentyn person sy'n cyflawni li'an - gan gyhuddo ei wraig o odineb - nad yw'n gyfrifol am ei dad, a phwy bynnag sy'n ei gyhuddo - sef y fenyw - neu'n cyhuddo ei blentyn, bydd y cyhuddwr yn cael ei gosbi trwy chwipio. A phenderfynodd hefyd nad oedd ganddi hi - y wraig - hawl i fwyd na lloches, oherwydd nid oherwydd ysgariad y gwahanwyd y ddau ohonynt ac nid oherwydd eu bod yn cael eu gadael ar ôl.'