Imam Ahmad : 2089
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ابْنِ الْمُلَاعَنَةِ أَنْ لَا يُدْعَى لِأَبٍ وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا فَإِنَّهُ يُجْلَدُ الْحَدَّ وَقَضَى أَنْ لَا قُوتَ لَهَا وَلَا سُكْنَى مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ مِنْ غَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفًّى عَنْهَا
Na faamatala mai ia [Muhammad bin Rabi'ah] e faapea ['Abbad bin Mansur] na ta'u mai ia i matou mai ia [Ikrimah] mai ia [Ibn 'Abbas], o lē na fai mai: 'O le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) na faia le tulafono e faatatau i le tamaititi a se tamaloa e faia le li'an - o le tuuaia o lana ava i le mulilua - e le tatau ona tuuaia o ia i lona tama, ma o lē e molia o ia - o lona uiga, o le fafine - pe molia lana tama, ona sasa lea o lē na molia. Ma na ia faia le tulafono e faapea o ia - o le fafine - e le agavaa mo meaai po o se fale, aua na la tete'a ese e le o le tete'a po o le oti.'