Jika seorang hendak lewat dihadapan orang shalat maka hendaklah dicegah. jika dia tidak mau maka perangilah (bunuh) dia, karena dia setan

Imam Bukhari : 479

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ المُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ الْعَدَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّفِي يَوْمِ جُمُعَةٍ يُصَلِّي إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ شَابٌّ مِنْ بَنِي أَبِي مُعَيْطٍ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَدَفَعَ أَبُو سَعِيدٍ فِي صَدْرِهِ فَنَظَرَ الشَّابُّ فَلَمْ يَجِدْ مَسَاغًا إِلَّا بَيْنَ يَدَيْهِ فَعَادَ لِيَجْتَازَ فَدَفَعَهُ أَبُو سَعِيدٍ أَشَدَّ مِنْ الْأُولَى فَنَالَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ ثُمَّ دَخَلَ عَلَى مَرْوَانَ فَشَكَا إِلَيْهِ مَا لَقِيَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ وَدَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ خَلْفَهُ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ مَا لَكَ وَلِابْنِ أَخِيكَ يَا أَبَا سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْهُ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ

Беҙгә [Әбү Мәғмәр] риүәйәт итте, беҙгә [Ғабдул Вәритс] риүәйәт итте, беҙгә [Юныс] [Хөмәйд бин Хилалдан] [Әбү Сәлихтән] риүәйәт итте, тип [Әбү Сәғит] әйтте: «Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи васаллам әйтте. -икенсе ысул менән телгә алына- Беҙгә һөйләне [Әҙәм бин Әбү Ияс] әйтте, беҙгә һөйләне [Сөләймән бин Әл Мөғирә] әйтте, беҙгә һөйләне [Хөмәйд бин Хилал Әл-Әҙәүи] әйтте, беҙгә һөйләне [Әбү Сәлих Самман булараҡ] әйтте, 'Йома көнө мин уны күрҙем [Әбү Сәғид Сәйүсинг] кешеләрҙән - тарафынан-. Шул саҡ уның алдынан Бәни Әбү Мөғәйеттән бер егет үтергә тора. Шулай итеп, Әбү Сәғит күкрәген тотоп, кешене тыға. Егет юл эҙләй, әммә Әбү Сәғит алдынан башҡа юл юҡ. Шулай егет үтер өсөн тағы ҡабатланы. Әбү Сәғит уға тағы ла тәүге тапҡырҙан да көслөрәк ҡаршы ҡуя. Шунан егет Әбү Сәғиттән китә һәм Мәрүән менән осраша, ул шунан Әбү Сәғит менән үҙе араһында булған хәлдәргә зарлана. Ошонан һуң Әбү Сәғит Мәрүәнгә барғас, Мәрүән: «Һин ағайыңдың улы менән нимә эшләнең, эй Әбү Сәғит?» Әбү Сәғит яуап бирә: «Бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең былай тигәнен ишеттем: «Әгәр арағыҙҙан берегеҙ үҙен башҡа кешеләрҙән айырған нәмәгә ҡарап намаҙ уҡыһа, тимәк, кемдер уның алдынан үтергә теләй, шуға күрә уға ҡамасау булһын». Әгәр ул теләмәй, һуңынан уның менән көрәшергә, сөнки ул шайтан'.