Jika seorang hendak lewat dihadapan orang shalat maka hendaklah dicegah. jika dia tidak mau maka perangilah (bunuh) dia, karena dia setan

Imam Muslim : 783

حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ابْنُ هِلَالٍ يَعْنِي حُمَيْدًا قَالَ بَيْنَمَا أَنَا وَصَاحِبٌ لِي نَتَذَاكَرُ حَدِيثًا إِذْ قَالَ أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ أَنَا أُحَدِّثُكَ مَا سَمِعْتُ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ وَرَأَيْتُ مِنْهُ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَبِي سَعِيدٍ يُصَلِّي يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ شَابٌّ مِنْ بَنِي أَبِي مُعَيْطٍ أَرَادَ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَدَفَعَ فِي نَحْرِهِ فَنَظَرَ فَلَمْ يَجِدْ مَسَاغًا إِلَّا بَيْنَ يَدَيْ أَبِي سَعِيدٍ فَعَادَ فَدَفَعَ فِي نَحْرِهِ أَشَدَّ مِنْ الدَّفْعَةِ الْأُولَى فَمَثَلَ قَائِمًا فَنَالَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ ثُمَّ زَاحَمَ النَّاسَ فَخَرَجَ فَدَخَلَ عَلَى مَرْوَانَ فَشَكَا إِلَيْهِ مَا لَقِيَ قَالَ وَدَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ مَا لَكَ وَلِابْنِ أَخِيكَ جَاءَ يَشْكُوكَ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْ فِي نَحْرِهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ

Беҙгә [Сәйбән бин Фәррух] һөйләне беҙгә [Сөләймән бин әл-Мөғирә] һөйләне беҙгә [Ибн Хилал, йәғни Хөмәйд] ул әйтте: «Мин һәм дуҫым бер хәҙис ятлағас, ҡапыл [Әбү Сәлих әс-Самман] әйтте: «Мин һеҙгә нимәлер әйтәм] уның [өҫтөнән ул һәм мин». Ул тағы ла әйтте: «Мин йома көндө Әбү Сәғит менән кешелек сүрәһе булған нәмә алдында намаҙ уҡығанда, ҡапыл Әби Мөғәйет ырыуынан бер егет уның алдынан үтергә ниәтләп килде, шунан күкрәген этәрҙе, шунан -тирә-яҡҡа ҡараны, әммә ул үҙенең алдында сығыу юлын тапманы, әммә ул Сәғиттән сығыу юлын тапманы. күкрәге тәүге этәреүҙән ҡатыраҡ, шунан тын торҙо, шунан Әбү Сәғиттән юл алды шунан инеп халыҡты этәрҙе, шунан сыҡты, шунан Мәрүәнгә ҡунаҡҡа барҙы, шунан уға тапҡан нәмәгә зарланды'. Риүәйәтсе: «Ә Әбү Сәғит Мәрүәнде ҡунаҡҡа килде, шуға күрә Мәрүән уға: «Һиңә нимә булды, ә ейәнеңдең улы һиңә зарланырға килде?» ' Шулай итеп, Әбү Сәғит әйтте: "Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһиссәләмдең: "Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ кеше сүрәһенә ҡарап намаҙ уҡый икән, ә кемдер уның алдынан үтергә теләһә, күкрәген этәрһен, әгәр баш тартһа, уның менән көрәшһен, сөнки ул шайтан" тигәнен ишеттем.