Salah seorang di antara mereka disiksa karena suka mengadu-domba, tidak memasang satir saat kencing, tidak menjaga diri dari air kencing
इमाम अहमद : 1877
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ وَكِيعٌ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا لَيُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ قَالَ وَكِيعٌ مِنْ بَوْلِهِ وَأَمَّا الْآخَرُ فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ أَخَذَ جَرِيدَةً فَشَقَّهَا بِنِصْفَيْنِ فَغَرَزَ فِي كُلِّ قَبْرٍ وَاحِدَةً فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا قَالَ لَعَلَّهُمَا أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ وَكِيعٌ تَيْبَسَا حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ فَسَمِعَ صَوْتَ إِنْسَانَيْنِ يُعَذَّبَانِ فِي قَبْرِهِمَا فَذَكَرَهُ وَقَالَ حَتَّى يَيْبَسَا أَوْ مَا لَمْ يَيْبَسَا
आम्हाला [अबू मुआविया] आणि [वकी'] यांनी अर्थानुरूप सांगितले की: आम्हाला [अल-अमासी] यांनी [मुजाहिद] कडून सांगितले; [वकी'] म्हणाले: "मी [मुजाहिद] यांना [थवस] यांच्याकडून [इब्न अब्बास] यांच्याहून सांगताना ऐकले की: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) दोन कबरंजवळून गेले, मग म्हणाले: 'खरोखरच, या दोघांना शिक्षा होत आहे, आणि त्यांना एखाद्या मोठ्या पापासाठी शिक्षा होत नाही. त्यापैकी एकाला मूत्रामुळे स्वतःचे रक्षण न केल्याबद्दल शिक्षा होत आहे.' – [वाकि'] म्हणाले: 'त्याच्या मूत्रापासून.' – तर दुसऱ्याला जिथे जिथे तो गेला तिथे इतरांना त्रास देण्यासाठी दुष्प्रचार पसरवल्याबद्दल शिक्षा होत आहे." मग त्यांनी एक खजूरच्या झाडाची फांदी घेतली आणि ती दोन भागांत तोडली, नंतर प्रत्येक अर्धा एका-एका कबरीत ठोकला. तेव्हा साथीदारांनी विचारले: "अल्लाहचे प्रेषित, तुम्ही हे का केले?" त्यांनी उत्तर दिले: "जोपर्यंत हे दोन पाले सुकलेले नाहीत, तोपर्यंत यामुळे त्यांच्या यातना कमी होऊ देत." – तर वाकी यांच्या मते त्यांनी म्हटले: "हे दोन (पाले) सुकलेले नाहीत."- हे आम्हाला [हुसेन] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शियाबन] यांच्याकडून, [मन्सूर] यांच्याकडून, [मुजाहिद] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी सांगितले: अल्लाहचे संदेशवाहक (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मदीनातील एका कब्रस्थानाजवळून जात होते, आणि त्यांनी त्यांच्या कबरीत शिक्षा भोगत असलेल्या दोन लोकांचे आवाज ऐकले. त्यानंतर त्यांनी हदीसमध्ये हा वाक्य जोडला: "जोपर्यंत त्या दोन ताडपत्री सुकलेल्या नाहीत, किंवा त्या सुकलेल्या नसतील तोपर्यंत."