Nabi semakin berat sakitnya sehingga Umar mengatakan cukup Kitabullah, karena Rasulullah memaksakan diri membuat surat
इमाम अहमद : 1834
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي مُسْلِمٍ خَالِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَوْمُ الْخَمِيسِ وَمَا يَوْمُ الْخَمِيسِ ثُمَّ بَكَى حَتَّى بَلَّ دَمْعُهُ وَقَالَ مَرَّةً دُمُوعُهُ الْحَصَى قُلْنَا يَا أَبَا الْعَبَّاسِ وَمَا يَوْمُ الْخَمِيسِ قَالَ اشْتَدَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَعُهُ فَقَالَ ائْتُونِي أَكْتُبْ لَكُمْ كِتَابًا لَا تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَدًا فَتَنَازَعُوا وَلَا يَنْبَغِي عِنْدَ نَبِيٍّ تَنَازُعٌ فَقَالُوا مَا شَأْنُهُ أَهَجَرَ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي هَذَى اسْتَفْهِمُوهُ فَذَهَبُوا يُعِيدُونَ عَلَيْهِ فَقَالَ دَعُونِي فَالَّذِي أَنَا فِيهِ خَيْرٌ مِمَّا تَدْعُونِي إِلَيْهِ وَأَمَرَ بِثَلَاثٍ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً أَوْصَى بِثَلَاثٍ قَالَ أَخْرِجُوا الْمُشْرِكِينَ مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَأَجِيزُوا الْوَفْدَ بِنَحْوِ مَا كُنْتُ أُجِيزُهُمْ وَسَكَتَ سَعِيدٌ عَنْ الثَّالِثَةِ فَلَا أَدْرِي أَسَكَتَ عَنْهَا عَمْدًا وَقَالَ مَرَّةً أَوْ نَسِيَهَا و قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً وَإِمَّا أَنْ يَكُونَ تَرَكَهَا أَوْ نَسِيَهَا
आम्हाला [सुफ्यान] यांनी [सुलेमान बिन अबू मुस्लिम] (इब्न अबू नाजीह यांचे काका) यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी [सा'द बिन जुबैर] यांना म्हणताना ऐकले: [इब्न अब्बास] म्हणाले: "गुरुवार, आणि तो गुरुवार काय आहे?" मग ते रडले, इतके की त्यांच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले. - एका दुसऱ्या प्रसंगी, सा'द बिन जुबैर म्हणाले; तोपर्यंत त्याचे अश्रू वाहू लागले. - म्हणून आम्ही विचारले; "अबा अल-अब्बास, गुरुवारी काय विशेष आहे?" त्यांनी सांगितले; "त्या दिवशी पैगंबर साहेबांची, अल्लाह त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद घालो, आजारपणा वाढला, आणि त्यांनी सांगितले: 'इथे या, मी तुमच्यासाठी एक पत्र लिहीन, ज्यामुळे तुम्ही त्यानंतर कधीही वाट चुकणार नाही.' पण त्यांनी असहमती दर्शवली, जरी पैगंबर यांच्या उपस्थितीत असहमती व्यक्त करणे योग्य नव्हते. त्यांनी विचारले: 'त्यांची अवस्था काय आहे? ते बडबडत आहेत का?' – सुफ्यान म्हणाले: 'म्हणजे अस्पष्टपणे बोलत आहेत' – 'तुम्ही त्यांना पुन्हा विचारा.' म्हणून ते गेले आणि त्यांनी पुन्हा विचारले. तेव्हा त्यांनी सांगितले: 'मला एकटे सोडा; माझी अवस्था आता तुम्हाला वाटते त्यापेक्षा चांगली आहे.' त्याने तीन गोष्टी आज्ञा केल्या – सुफ्यान म्हणाला: त्याने तीन गोष्टी वारसाहक्काने दिल्या – त्याने म्हटले: "अरब प्रायद्वीपातून बहुदेववाद्यांना बाहेर काढा, आणि प्रेषितांशी जसे मी वागत आलो तसे वागा." पण सा'ईदने तिसरी आज्ञा नमूद केली नाही; मला माहीत नाही की त्याने ती जानबूजून वगळली की विसरला. दुसऱ्या कथनात सुफ्यान म्हणाले: कदाचित त्यांनी हे जानबूजून नमूद केले नाही किंवा ते विसरले.