Barangsiapa memiliki makanan cukup untuk dua orang hendaklah mengajak orang ketiga, dan yang cukup untuk empat hendaklah mengajak orang kelima atau keenam

Imam Ahmad : 1619

حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرَّةً مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ بِسَادِسٍ أَوْ كَمَا قَالَ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ فَانْطَلَقَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ وَأَبُو بَكْرٍ بِثَلَاثَةٍ قَالَ فَهُوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي وَلَا أَدْرِي هَلْ قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْتِ أَبِي بَكْرٍ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صَلَّيْتُ الْعِشَاءَ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى نَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَمَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَمَا عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ قَالَ يَا غُنْثَرُ أَوْ يَا عَنْتَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا لَا هَنِيًّا وَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا قَالَ وَحَلَفَ الضَّيْفُ أَنْ لَا يَطْعَمَهُ حَتَّى يَطْعَمَهُ أَبُو بَكْرٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَذِهِ مِنْ الشَّيْطَانِ قَالَ فَدَعَا بِالطَّعَامِ فَأَكَلَ قَالَ فَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرَ مِنْهَا قَالَ حَتَّى شَبِعُوا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا قَالَتْ لَا وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الْآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلَاثِ مِرَارٍ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ قَالَ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ فَمَضَى الْأَجَلُ فَعَرَّفْنَا اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا مَعَ كُلِّ رَجُلٍ أُنَاسٌ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ غَيْرَ أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ أَوْ كَمَا قَالَ

Isinalaysay sa amin ni ['Arim] [Mu'tamir bin Sulaiman] mula sa [kanyang ama] na isinalaysay sa amin [Abu 'Uthman] na isinalaysay sa kanya ni [Abdurrahman bin Abu Bakr], na ang mga tao ng Suffah ay mga mahihirap na tao. Minsan ay sinabi ng Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam: "Sinumang may sapat na pagkain para sa dalawang tao ay dapat mag-imbita ng ikatlong tao (upang kumain kasama nila). Sinumang may sapat na pagkain para sa apat na tao ay dapat mag-imbita ng panglima o pang-anim na tao." Dumating si Abu Bakr kasama ang tatlong tao at ang Propeta shallallahu 'alaihi wasallam ay may kasamang sampung tao, at si Abu Bakr kasama ang tatlong tao, ako, ang aking ama at ang aking ina. -Sinabi ni Abu 'Uthman; Hindi ko alam kung sinabi ni Abdurrahman; Ang aking asawa, ang katulong na nasa aming bahay at sa bahay ni Abu Bakr. Si Abu Bakr ay naghapunan kasama ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam at pagkatapos ay nanatili roon hanggang sa matapos ko ang pagdarasal ng Isha, pagkatapos ay bumalik siya sa lugar na iyon kaya't nakatulog ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Pagkalipas ng ilang oras, malapit na sa kalagitnaan ng gabi, dumating siya, at tinanong ng kanyang asawa; "Ano ang dahilan kung bakit ka nahuli sa paghahain sa iyong mga bisita, o isang bisita?" tanong ni Abu Bakr; "Nabigyan mo na ba sila ng hapunan?" sagot niya; "Tumanggi sila hanggang sa dumating ka, kahit na inalok ko na ito sa kanila." Pagkatapos ay nagtago ako at nagbantay. Sinabi ni Abu Bakr; "O Ghuntsar o 'Antar (isang mapanghamak na salita para sa kanila)!" Pinahiya siya ni Abu Bakr at pinuna siya, pagkatapos ay sinabi niya; "Kainin mo ang mayroon ka. Sumpa man sa Allah! Hindi ako kakain magpakailanman." Sabi ni Abdurrahman; Sumumpa rin ang bisita na hindi niya ito kakainin hangga't hindi ito nakakain ni Abu Bakr. Sinabi ni Abu Bakr; "Ang gawaing ito ay mula kay Satanas." Pagkatapos ay humingi siya ng pagkain at kinain ito at kinain din nila ito. Kaya hindi kami kumakagat maliban kung may lumabas na mas maraming pagkain mula sa ilalim nito. Hanggang sa wakas ay nabusog sila at ang kanilang bilang ay dumami kaysa dati. Pagkatapos ay tiningnan ni Abu Bakr ang pagkain, at tila kasing sarap pa ito ng dati o higit pa. Pagkatapos ay tinanong ni Abu Bakr ang kanyang asawa: "O kapatid na babae ng Bani Firasy, ano ito?" Sumagot siya: "O lamig ng aking puso, ngayon ang pagkaing ito ay mas marami pa kaysa noong una nating kinain." (sabi niya) nang tatlong beses. Pagkatapos ay kinain ito ni Abu Bakr at sinabi: "Tunay nga, ito ay (sumpa) mula kay Satanas." Pagkatapos kumain ng isang subo, dinala niya ito sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) at sa wakas ay nasa kanya na ang pagkain. Noong panahong iyon ay may kasunduan sa pagitan namin at ng isang bayan na natapos na ang kanilang termino. Pagkatapos ay nagtalaga kami ng labindalawang lalaki bilang mga pinuno at bawat lalaki ay namuno sa ilang mga lalaki. Alam ng Allah kung ilan ang kasama ng bawat pinuno, at ipinadala ni Abu Bakr ang pagkain sa kanila at lahat sila ay kumain nito.