Utsman membeli sumur ruumah dan menggratiskan untuk fakir dan ibnu sabil

इमाम अहमद : 481

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ جَاوَانَ قَالَ قَالَ الْأَحْنَفُ انْطَلَقْنَا حُجَّاجًا فَمَرَرْنَا بِالْمَدِينَةِ فَبَيْنَمَا نَحْنُ فِي مَنْزِلِنَا إِذْ جَاءَنَا آتٍ فَقَالَ النَّاسُ مِنْ فَزَعٍ فِي الْمَسْجِدِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَصَاحِبِي فَإِذَا النَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَى نَفَرٍ فِي الْمَسْجِدِ قَالَ فَتَخَلَّلْتُهُمْ حَتَّى قُمْتُ عَلَيْهِمْ فَإِذَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرُ وَطَلْحَةُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ فَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ بِأَسْرَعَ مِنْ أَنْ جَاءَ عُثْمَانُ يَمْشِي فَقَالَ أَهَاهُنَا عَلِيٌّ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَهَاهُنَا الزُّبَيْرُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَهَاهُنَا طَلْحَةُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَهَاهُنَا سَعْدٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ مِرْبَدَ بَنِي فُلَانٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَابْتَعْتُهُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ ابْتَعْتُهُ فَقَالَ اجْعَلْهُ فِي مَسْجِدِنَا وَأَجْرُهُ لَكَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ بِئْرَ رُومَةَ فَابْتَعْتُهَا بِكَذَا وَكَذَا فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ ابْتَعْتُهَا يَعْنِي بِئْرَ رُومَةَ فَقَالَ اجْعَلْهَا سِقَايَةً لِلْمُسْلِمِينَ وَأَجْرُهَا لَكَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَظَرَ فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ يَوْمَ جَيْشِ الْعُسْرَةِ فَقَالَ مَنْ يُجَهِّزُ هَؤُلَاءِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَجَهَّزْتُهُمْ حَتَّى مَا يَفْقِدُونَ خِطَامًا وَلَا عِقَالًا قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ انْصَرَفَ

हे आम्हाला [बह्झ] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अबू 'अवानाह] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [हुशैन] यांनी ['अमरु बिन जावान] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; [अल-अहनाफ] म्हणाले; आम्ही हज करण्यासाठी निघालो आणि मदीनामधून गेलो; आम्ही आमच्या घरी असताना, अचानक एक माणूस आला आणि म्हणाला की मशीदमधील लोक भितीच्या स्थितीत आहेत, म्हणून मी आणि माझा साथीदार (त्याच्याकडे) गेलो आणि मशीदमधील एका माणसाभोवती लोक जमलेले आढळले; मग मी त्यांच्यातून वाट काढत पुढे गेलो आणि त्यांच्यासमोर उभा राहिलो, आणि तेथे होते [अली बिन अबू तालिब], [जुबैर], [थलहा] आणि [साद बिन अबी वाक़ाश]. थोड्याच वेळात, [उत्मान] पायी आले आणि त्यांनी विचारले: "अली इथे आहेत का?" लोकांनी उत्तर दिले: "होय." त्यांनी पुन्हा विचारले: "जुबैर इथे आहेत का?" त्यांनी उत्तर दिले: "होय." मग त्याने पुन्हा विचारले, "तलहा इथे आहे का?" त्यांनी उत्तर दिले, "होय." त्याने पुन्हा विचारले, "सा'द इथे आहे का?" त्यांनी उत्तर दिले, "होय." मग त्याने म्हटले, "अल्लाहच्या शपथे, तो एकमेवच ईश्वर आहे, तुम्हाला माहिती आहे का की अल्लाहच्या संदेशवाहकाने (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) सांगितले: 'जो बानू फुलान यांचा मिरबद (उंटांच्या जमण्याचे ठिकाण) विकत घेतो, त्याला अल्लाह नक्कीच क्षमा करेल,' म्हणून मी ते विकत घेतले, मग मी अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शान्ती व आशीर्वाद असोत, यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना सांगितले की मी ते खरेदी केले आहे, तेव्हा त्यांनी म्हटले: 'त्या जागेला आमच्या मशिदीचा एक भाग बनवा, आणि त्याचे फळ तुला मिळेल,' आणि साथीदारांनी उत्तर दिले: 'होय.' मग उस्मान (रज़ियल्लाहु अन्हु) म्हणाले: "मी अल्लाहची कसम खाऊन सांगतो, त्याशिवाय दुसरा देव नाही, तुम्हाला माहिती आहे का की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एकदा म्हटले होते: 'कोणी घरचा विही खरेदी करू इच्छितो का?'" मग मी ते इतक्या किमतीला विकत घेतले, आणि मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना सांगितले की मी ते (म्हणजेच घरगुळीचा बांण) विकत घेतले आहे, तेव्हा त्यांनी म्हटले: 'मुसलमानांसाठी ते पिण्याच्या पाण्याचा स्रोत बनवा, आणि त्याचे फळ तुमचे आहे.' साथींनी उत्तर दिले: 'होय.' त्यांनी (उस्मान) पुन्हा म्हटले: "मी अल्लाहच्या शपथाने सांगतो, त्याच्याशिवाय दुसरा देव नाही, तुम्हाला माहीत आहे का की जैसुल उस्राच्या लढाईच्या दिवशी, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी लोकांच्या चेहऱ्यांकडे (शोधत) पाहिले, मग त्यांनी विचारले; 'जो कोणी त्यांच्यासाठी (युद्धाच्या गरजा) पुरवू शकेल, त्याला अल्लाह नक्कीच क्षमा करील.' तर मी त्यांच्यासाठी इतकी तयारी केली की त्यांच्यासाठी एकही पट्टा किंवा تسمही उरली नाही." मग साहाबांनी उत्तर दिले, "अल्लाहच्या शपथाने, होय." मग त्यांनी म्हटले, "अल्लाह, साक्षी दे, अल्लाह, साक्षी दे, अल्लाह, साक्षी दे." मग ते निघून गेले.