Menyempurnakan wudlunya, kemudian shalat, janganlah menganyam kedua jari-jari
Imam Ahmad : 453حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ حُمْرَانَ قَالَ كَانَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَغْتَسِلُ كُلَّ يَوْمٍ مَرَّةً مِنْ مُنْذُ أَسْلَمَ فَوَضَعْتُ وَضُوءًا لَهُ ذَاتَ يَوْمٍ لِلصَّلَاةِ فَلَمَّا تَوَضَّأَ قَالَ إِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أُحَدِّثَكُمْ بِحَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَدَا لِي أَنْ لَا أُحَدِّثَكُمُوهُ فَقَالَ الْحَكَمُ بْنُ أَبِي الْعَاصِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ كَانَ خَيْرًا فَنَأْخُذُ بِهِ أَوْ شَرًّا فَنَتَّقِيهِ قَالَ فَقَالَ فَإِنِّي مُحَدِّثُكُمْ بِهِ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْوُضُوءَ ثُمَّ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ هَذَا الْوُضُوءَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَتَمَّ رُكُوعَهَا وَسُجُودَهَا كَفَّرَتْ عَنْهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى مَا لَمْ يُصِبْ مَقْتَلَةً يَعْنِي كَبِيرَةً
Esan digu ['Affan] Esan digu [Abu 'Awanah] ['Ashim] [Al Musayyib] [Musa Bin Talhah] [Humran]-etik [Humran]-tik; [Uthman] Islamera bihurtu zenetik egunean behin bainatzen ohi zen, egun batean abluzio ura prestatu nion otoitza egiteko, abluzioa egin ondoren esan zuen; "Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam' entzun nuen hadith bat kontatu nahi dizut, eta jarraitu zuen; 'Orduan erabaki nuen ez zuei buruz ez kontatzea'. Hala esan zuen Al Hakam Bin Abil 'Ash; 'O Amirul Mukminin, ona bada hartuko dugu, baina txarra bada saihestuko dugu'. Uthmanek erantzun zuen; 'Orduan esango dizut, Allah sallallahu 'alaihi wasallam-en mezulariak abluzioa bezala egin zuen eta orduan esan zuen: "Abluzioa hau bezalako abluzioa egiten duenak eta bere abluzioa ederra egiten duenak, orduan altxatzen da otoitza egiteko eta makurtu eta makurtu egiten du, bere bekatuak - egindakoak - bere otoitzaren eta beste otoitz bat egiten ez duen bitartean egingo du. Maqtalah, bekatu handia dena.