Mengaku anak padahal dia tahu bukan anaknya telah kafir dan siapa mengaku dirinya dari suatu kaum padahal bukan bersiaplah menempati neraka

Imam Ahmad : 368

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى الطَّبَّاعُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ رَجَعَ إِلَى رَحْلِهِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أُقْرِئُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَوَجَدَنِي وَأَنَا أَنْتَظِرُهُ وَذَلِكَ بِمِنًى فِي آخِرِ حَجَّةٍ حَجَّهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنَّ رَجُلًا أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّ فُلَانًا يَقُولُ لَوْ قَدْ مَاتَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَايَعْتُ فُلَانًا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي قَائِمٌ الْعَشِيَّةَ فِي النَّاسِ فَمُحَذِّرُهُمْ هَؤُلَاءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَغْصِبُوهُمْ أَمْرَهُمْ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَا تَفْعَلْ فَإِنَّ الْمَوْسِمَ يَجْمَعُ رَعَاعَ النَّاسِ وَغَوْغَاءَهُمْ وَإِنَّهُمْ الَّذِينَ يَغْلِبُونَ عَلَى مَجْلِسِكَ إِذَا قُمْتَ فِي النَّاسِ فَأَخْشَى أَنْ تَقُولَ مَقَالَةً يَطِيرُ بِهَا أُولَئِكَ فَلَا يَعُوهَا وَلَا يَضَعُوهَا عَلَى مَوَاضِعِهَا وَلَكِنْ حَتَّى تَقْدَمَ الْمَدِينَةَ فَإِنَّهَا دَارُ الْهِجْرَةِ وَالسُّنَّةِ وَتَخْلُصَ بِعُلَمَاءِ النَّاسِ وَأَشْرَافِهِمْ فَتَقُولَ مَا قُلْتَ مُتَمَكِّنًا فَيَعُونَ مَقَالَتَكَ وَيَضَعُونَهَا مَوَاضِعَهَا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَئِنْ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ سَالِمًا صَالِحًا لَأُكَلِّمَنَّ بِهَا النَّاسَ فِي أَوَّلِ مَقَامٍ أَقُومُهُ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فِي عَقِبِ ذِي الْحِجَّةِ وَكَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَجَّلْتُ الرَّوَاحَ صَكَّةَ الْأَعْمَى فَقُلْتُ لِمَالِكٍ وَمَا صَكَّةُ الْأَعْمَى قَالَ إِنَّهُ لَا يُبَالِي أَيَّ سَاعَةٍ خَرَجَ لَا يَعْرِفُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ وَنَحْوَ هَذَا فَوَجَدْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ عِنْدَ رُكْنِ الْمِنْبَرِ الْأَيْمَنِ قَدْ سَبَقَنِي فَجَلَسْتُ حِذَاءَهُ تَحُكُّ رُكْبَتِي رُكْبَتَهُ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ طَلَعَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ قُلْتُ لَيَقُولَنَّ الْعَشِيَّةَ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ مَقَالَةً مَا قَالَهَا عَلَيْهِ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ فَأَنْكَرَ سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ ذَلِكَ فَقَالَ مَا عَسَيْتَ أَنْ يَقُولَ مَا لَمْ يَقُلْ أَحَدٌ فَجَلَسَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ قَامَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنِّي قَائِلٌ مَقَالَةً قَدْ قُدِّرَ لِي أَنْ أَقُولَهَا لَا أَدْرِي لَعَلَّهَا بَيْنَ يَدَيْ أَجَلِي فَمَنْ وَعَاهَا وَعَقَلَهَا فَلْيُحَدِّثْ بِهَا حَيْثُ انْتَهَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ وَمَنْ لَمْ يَعِهَا فَلَا أُحِلُّ لَهُ أَنْ يَكْذِبَ عَلَيَّ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ وَكَانَ مِمَّا أَنْزَلَ عَلَيْهِ آيَةُ الرَّجْمِ فَقَرَأْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا وَرَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ فَأَخْشَى إِنْ طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ لَا نَجِدُ آيَةَ الرَّجْمِ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ قَدْ أَنْزَلَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَالرَّجْمُ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أُحْصِنَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ الْحَبَلُ أَوْ الِاعْتِرَافُ أَلَا وَإِنَّا قَدْ كُنَّا نَقْرَأُ لَا تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ فَإِنَّ كُفْرًا بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ أَلَا وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُطْرُونِي كَمَا أُطْرِيَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّمَا أَنَا عَبْدُ اللَّهِ فَقُولُوا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ قَائِلًا مِنْكُمْ يَقُولُ لَوْ قَدْ مَاتَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَايَعْتُ فُلَانًا فَلَا يَغْتَرَّنَّ امْرُؤٌ أَنْ يَقُولَ إِنَّ بَيْعَةَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَتْ فَلْتَةً أَلَا وَإِنَّهَا كَانَتْ كَذَلِكَ أَلَا وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَقَى شَرَّهَا وَلَيْسَ فِيكُمْ الْيَوْمَ مَنْ تُقْطَعُ إِلَيْهِ الْأَعْنَاقُ مِثْلُ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَا وَإِنَّهُ كَانَ مِنْ خَبَرِنَا حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَلِيًّا وَالزُّبَيْرَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُمَا تَخَلَّفُوا فِي بَيْتِ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَخَلَّفَتْ عَنَّا الْأَنْصَارُ بِأَجْمَعِهَا فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ وَاجْتَمَعَ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا بَكْرٍ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى إِخْوَانِنَا مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْطَلَقْنَا نَؤُمُّهُمْ حَتَّى لَقِيَنَا رَجُلَانِ صَالِحَانِ فَذَكَرَا لَنَا الَّذِي صَنَعَ الْقَوْمُ فَقَالَا أَيْنَ تُرِيدُونَ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَقُلْتُ نُرِيدُ إِخْوَانَنَا هَؤُلَاءِ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَا لَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَقْرَبُوهُمْ وَاقْضُوا أَمْرَكُمْ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّهُمْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى جِئْنَاهُمْ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَإِذَا هُمْ مُجْتَمِعُونَ وَإِذَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ رَجُلٌ مُزَمَّلٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالُوا سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقُلْتُ مَا لَهُ قَالُوا وَجِعٌ فَلَمَّا جَلَسْنَا قَامَ خَطِيبُهُمْ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ وَقَالَ أَمَّا بَعْدُ فَنَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَكَتِيبَةُ الْإِسْلَامِ وَأَنْتُمْ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ رَهْطٌ مِنَّا وَقَدْ دَفَّتْ دَافَّةٌ مِنْكُمْ يُرِيدُونَ أَنْ يَخْزِلُونَا مِنْ أَصْلِنَا وَيَحْضُنُونَا مِنْ الْأَمْرِ فَلَمَّا سَكَتَ أَرَدْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ وَكُنْتُ قَدْ زَوَّرْتُ مَقَالَةً أَعْجَبَتْنِي أَرَدْتُ أَنْ أَقُولَهَا بَيْنَ يَدَيْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَدْ كُنْتُ أُدَارِي مِنْهُ بَعْضَ الْحَدِّ وَهُوَ كَانَ أَحْلَمَ مِنِّي وَأَوْقَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى رِسْلِكَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُغْضِبَهُ وَكَانَ أَعْلَمَ مِنِّي وَأَوْقَرَ وَاللَّهِ مَا تَرَكَ مِنْ كَلِمَةٍ أَعْجَبَتْنِي فِي تَزْوِيرِي إِلَّا قَالَهَا فِي بَدِيهَتِهِ وَأَفْضَلَ حَتَّى سَكَتَ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ فَمَا ذَكَرْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَأَنْتُمْ أَهْلُهُ وَلَمْ تَعْرِفْ الْعَرَبُ هَذَا الْأَمْرَ إِلَّا لِهَذَا الْحَيِّ مِنْ قُرَيْشٍ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ نَسَبًا وَدَارًا وَقَدْ رَضِيتُ لَكُمْ أَحَدَ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ أَيَّهُمَا شِئْتُمْ وَأَخَذَ بِيَدِي وَبِيَدِ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ فَلَمْ أَكْرَهْ مِمَّا قَالَ غَيْرَهَا وَكَانَ وَاللَّهِ أَنْ أُقَدَّمَ فَتُضْرَبَ عُنُقِي لَا يُقَرِّبُنِي ذَلِكَ إِلَى إِثْمٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَتَأَمَّرَ عَلَى قَوْمٍ فِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَّا أَنْ تَغَيَّرَ نَفْسِي عِنْدَ الْمَوْتِ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ فَقُلْتُ لِمَالِكٍ مَا مَعْنَى أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ قَالَ كَأَنَّهُ يَقُولُ أَنَا دَاهِيَتُهَا قَالَ وَكَثُرَ اللَّغَطُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ حَتَّى خَشِيتُ الِاخْتِلَافَ فَقُلْتُ ابْسُطْ يَدَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَبَسَطَ يَدَهُ فَبَايَعْتُهُ وَبَايَعَهُ الْمُهَاجِرُونَ ثُمَّ بَايَعَهُ الْأَنْصَارُ وَنَزَوْنَا عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ قَتَلْتُمْ سَعْدًا فَقُلْتُ قَتَلَ اللَّهُ سَعْدًا وَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْنَا فِيمَا حَضَرْنَا أَمْرًا هُوَ أَقْوَى مِنْ مُبَايَعَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَشِينَا إِنْ فَارَقْنَا الْقَوْمَ وَلَمْ تَكُنْ بَيْعَةٌ أَنْ يُحْدِثُوا بَعْدَنَا بَيْعَةً فَإِمَّا أَنْ نُتَابِعَهُمْ عَلَى مَا لَا نَرْضَى وَإِمَّا أَنْ نُخَالِفَهُمْ فَيَكُونَ فِيهِ فَسَادٌ فَمَنْ بَايَعَ أَمِيرًا عَنْ غَيْرِ مَشُورَةِ الْمُسْلِمِينَ فَلَا بَيْعَةَ لَهُ وَلَا بَيْعَةَ لِلَّذِي بَايَعَهُ تَغِرَّةً أَنْ يُقْتَلَا قَالَ مَالِكٌ وَأَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ الرَّجُلَيْنِ اللَّذَيْنِ لَقِيَاهُمَا عُوَيْمِرُ بْنُ سَاعِدَةَ وَمَعْنُ بْنُ عَدِيٍّ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ الَّذِي قَالَ أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ الْحُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ

Wedi dweud wrthym [Ishaq Bin Isa Ath Thabba'] Wedi dweud wrthym [Malik Bin Anas] Wedi dweud wrthyf [Ibnu Shihab] o ['Ubaidillah Bin Abdullah Bin 'Utbah Bin Mas'ud] fod [Ibnu Abbas] wedi rhoi gwybod iddo, bod [Abdurrahman Bin Auf] wedi dychwelyd i'w gerbyd. Dywedodd Ibn Abbas; 'Roeddwn i'n mynd i ymweld ag Abdurrahman Bin Auf, ac fe gyfarfu â mi tra roeddwn i'n aros amdano. Digwyddodd y digwyddiad yn Mina yn ystod y tymor Hajj diwethaf a gynhaliwyd gan Umar Bin Al Khaththab. Dywedodd Abdurrahman; 'Yn wir, daeth dyn at Umar Bin Al Khaththab a dweud; 'Pe bai Umar wedi marw, byddwn wedi addo teyrngarwch i hyn ac yn y blaen'. Atebodd Umar; 'Rwy'n dal i fyw ymhlith y bobl, felly rwy'n rhybuddio'r rhai sydd am drawsfeddiannu arweinyddiaeth y bobl'. Dywedodd Abdurrahman Bin Auf; dywedais; 'O Amirul Mukminin, paid â gwneud hynny! oblegid y mae y tymor hwn o Hajj y dosbarth isaf a'r anwybodus wedi ymgasglu yn eu plith, ac mewn gwirionedd hwy yw y rhai sydd yn tra-arglwyddiaethu yn eich majlis, os sefwch yn mysg y bobl, y mae arnaf ofn y dywedwch rywbeth y byddant yn ddiofal yn ei gylch, fel na fyddant yn gallu ei ddeall na'i roddi yn ei le, ond — daliwch yr hyn yr ydych yn myned i'w ddweyd — hyd oni chyrhaeddwch yn wir Madjan a'r Haul, a Madin yw hi yn wir. yn gallu datrys - y broblem hon - gyda'r ysgolheigion a'u pobl uchel eu parch, fel y gallwch ddweud yr hyn sydd gennych i'w ddweud yn bwyllog, yna byddant yn deall yr hyn a ddywedwch ac yn ei roi yn ei le'. Yna Umar a ddywedodd; 'Os byddaf yn cyrraedd Medina yn ddiogel ac yn gadarn, byddaf yn bendant yn cyfleu hyn i'r bobl yn y lle y gosodais droed gyntaf'. Felly pan gyrhaeddon ni Medina cyn mis Dhul Hijah a'i fod yn cyd-daro â dydd Gwener, fe es i -Abdurrahman- ar unwaith i Shakkatul A'ma', - gofynnais i Malik; 'Beth mae Shakkatul A'ma yn ei olygu?' Atebodd; 'Mae hynny'n golygu nad oes ots ganddo faint o'r gloch y mae'n mynd, nid oes ots ganddo a yw'n boeth neu'n oer ac yn y blaen'. — Yna canfyddais Sa'id Bin Zaid oedd wedi fy rhagflaenu ar y tu dehau i'r pwlpud, yna eisteddais o'i flaen tra yn pwyso ar fy ngliniau yn erbyn ei liniau, nid hir wedi i Umar ymddangos, pan welais ef dywedais ; 'Prynhawn yma'n sicr fe gaiff ei lefaru yn y pulpud hwn air nad oes neb erioed wedi'i ddweud o'r blaen'. Dywedodd Abdurrahman Bin Auf; 'Gwadodd Sa'id Bin Zaid fy ngeiriau, yna efe a ddywedodd; 'Beth? Rydych chi'n disgwyl iddo ddweud rhywbeth nad oes neb erioed wedi'i ddweud?' Yna eisteddodd Umar ar y pwlpud, ac wedi i'r Mu'adzin ddistaw — gorphen rhoddi yr alwad i weddi-, efe a safodd [-Umar-] ar ei draed a chanmol Allah â chanmoliaeth deilwng o hono Ef, yna dywedodd ; 'Amma ba'du, O fod dynol, yn wir fe ddywedaf air yr wyf wedi fy nhynghedu i'w ddweud, nis gwn, fe allai oherwydd bod fy marwolaeth ger fy mron, pwy bynnag sy'n deall ac yn deall y gair hwnnw, dylai ei ddweud ble bynnag y cyrhaedda ei gerbyd. Pwy bynnag nad yw'n ei ddeall, yna nid wyf yn caniatáu iddo ddweud celwydd i mi, mewn gwirionedd mae Allah Tabaraka Wata'ala wedi anfon Muhammad gyda'r gwir, ac Mae wedi datgelu y Llyfr iddo, ymhlith yr adnodau a ddatgelwyd iddo oedd yr adnod am y gyfraith carregio, yna rydym yn ei ddarllen ac yn ei ddeall, yna mae'r Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi hefyd yn gweithredu ar ôl i ni weithredu'r gyfraith a oedd ynallam yn gweithredu. Rwy'n ofni y bydd pobl yn dweud mewn amser hir; 'Yn wir, ni ddaethom o hyd i unrhyw adnodau ynglŷn â deddf llabyddio'. Yna rhoddir y gorau i rwymedigaeth y mae Allah wedi'i datgelu. Yn wir, mae'r gyfraith labyddio yn hawl yn Llyfr Allah i unrhyw un sy'n godinebu os oes ganddo Muhshon - byth priod - gwryw a benyw, os oes tystiolaeth, beichiogrwydd neu gyffes. Os gwelwch yn dda yn gwybod ein bod wedi darllen: 'Peidiwch â chasáu eich tadau, oherwydd gall hyn wneud i chi anghredinwyr', gadewch iddo fod yn hysbys bod y Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam unwaith wedi dweud: 'Peidiwch â addoli fi fel yr oedd Isa Bin Maryam addoli, mewn gwirionedd wyf yn unig was, felly dywedwch; 'Ei was a'i negesydd'. Yn wir, y mae wedi dod i mi fod rhywun yn eich plith sy'n dweud; 'Os bydd Umar yn marw, yna byddaf yn addo teyrngarwch i hyn ac yn y blaen'. Na thwyller neb trwy ddywedyd; 'Yn wir, digwyddodd llw teyrngarwch Abu Bakr yn sydyn'. Gwybod mai dyma'n wir a ddigwyddodd. Gwybyddwch fod Allah wedi gofalu am ddrygioni cychwyniad, a heddiw nid oes neb yn eich plith sydd wedi eich rhagflaenu, na all ei rinwedd gael ei herio gan neb fel Abu Bakr. Gwybod bod ymhlith y newyddion a gyrhaeddodd ni pan fu farw Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam oedd bod Ali, Zubair a'r bobl oedd gyda nhw, wedi anghydfod yn nhy Fatimah Bint Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, yn ogystal â holl bobl The Ansar wedi anghydfod gyda ni yn Tsaqifah Bani Sa'idahah, a gasglodd y Bani Sa'idahark iddo, ac yna I Bai Bujiha, a gasglodd yr A. ' O Abu Bakr, dos gyda ni at ein brodyr, sef yr Ansar.' Yna aethon ni nes cwrdd â dau ddyn o Salih, a dyma'r ddau ohonyn nhw'n dweud wrthon ni beth roedd y bobl - yr Ansar - yn ei wneud. Gofynnodd y ddau; 'I ble'r ydych chi'n mynd, bobl Muhajirin?' atebais; ' Yr ydym am fyned at ein brodyr, sef yr Ansar.' Dywedodd y ddau; 'Peidiwch â mynd atyn nhw, penderfynwch eich materion, O Muhajirin.' dywedais; 'Trwy Allah, yn wir fe ddown atyn nhw'. Yna aethon ni nes i ni gwrdd â nhw yn Tsaqifah Bani Sa'idah a nhw wedi ymgasglu, yn eu canol roedd dyn oedd yn gwisgo blanced, gofynnais; 'Pwy yw'r person yma?' atebasant -yr Ansar-; 'Sa'd Bin Ubadah'. gofynnais; 'Beth sy'n bod arni hi?' Atebasant; 'Sâl'. Wedi i ni eistedd, safodd eu pregethwr — yr Ansar — ​​i fyny a chanmol Allah â chanmoliaeth deilwng o Allah, a dywedodd ; ‘Amma ba’du, ni yw Ansarullah – cynorthwywyr crefydd Allah – a’r fyddin Islamaidd, tra byddwch chi, O Muhajirin, yn grŵp ohonom, mewn gwirionedd mae grŵp ohonoch wedi dod – yn cerdded yn araf – a fydd yn ein torri i ffwrdd o’n sylfaen, ac yn ein gyrru allan o’n tiriogaeth’. Pan oedd y siaradwr yn dawel, roeddwn i eisiau siarad ac wedi paratoi rhywbeth syndod, roeddwn i eisiau dweud y geiriau hyn o flaen Abu Bakr, ac osgoi gwylltio ag ef, ac roedd yn berson addfwyn a thawelach na mi, yna dywedodd Abu Bakr; 'Yn araf!' Mae'n gas gen i fod yn ddig wrtho, oherwydd mae'n berson addfwyn a thawelach na mi. Gan Allah, os na fydd yn gadael un frawddeg sy'n fy syfrdanu yn yr araith yr wyf wedi'i pharatoi oni bai ei fod yn dweud hynny'n well yn ddigymell, yna o'r diwedd bydd yn dawel. Yna dywedodd 'amma ba'du, yr hyn yr ydych wedi'i grybwyll am ddaioni, chi yw'r arbenigwyr. Fodd bynnag, nid oedd yr Arabiaid yn gwybod hyn ac eithrio ar gyfer y boblogaeth Qurish. Hwy yw'r genedl Arabaidd sydd â'r llinach a'r preswylfa fwyaf canol. "Yn wir, yr wyf wedi bendithio un o'r ddau berson hyn i chi, pa un bynnag o'r ddau a fynnoch," daliodd Abu Bakr fy llaw a llaw Abu Ubaidah Bin Al Jarrah, fel na allwn ei orfodi i ddweud dim ond hynny. Gan Allah, dylwn i fod wedi dod ymlaen ac yna torri fy ngwddf, hynny yw Mae'n well gen i, oherwydd ni all ddod â mi yn nes at bechod, na mi fod yn arweinydd pobl tra yn eu plith yw Abu Bakr, oni bai ei fod yn fy newid pan fyddaf yn marw. Yna un o'r Ansar a ddywedodd; 'anaa judzailuha al muhakkak -Fi yw pren y camel mangy fel y gall gerdded yn gyflym- 'wa' udzaikuha al murojjab -a palmwydd dêt sy'n cael ei chynnal gan goed neu bren oherwydd ofnir y bydd yn cwympo oherwydd ei fod yn dal iawn a'r ffrwyth yn drwm-, oddi wrthym mae arweinydd ac oddi wrthych mae arweinydd Quish, O bobl Quish. -I -Ishaq Bin Musa Wrth Thbba'- meddai wrth Malik; 'Beth yw ystyr 'anaa judzailuha al muhakkak wa 'udzaikuha al murojjab?' Atebodd Malik; 'Mae fel pe bai'n dweud mai fi oedd y drychineb'.-Dywedodd Umar; ' Daeth seiniau lleisiau annealladwy yn fwy lluosog ac uwch, fel yr oeddwn yn ofni y byddai anghydfod, yna dywedais; 'Agor dy ddwylo, O Abu Bakr!' Yna agorodd ei ddwylo ac addewais deyrngarwch iddo, addawodd y Muhajirin deyrngarwch iddo ac yna addawodd yr Ansar deyrngarwch iddo hefyd. Yna neidion ni i Sa'd Bin Ubadah, a dywedodd un ohonyn nhw - yr Ansar - 'Rwyt ti wedi lladd Sa'd', atebais; 'Allah a laddodd Sa'd', meddai Umar; 'Gan Allah, ni chanfuom unrhyw beth cryfach nag addewid Abu Bakr yn ein cyfarfod, roeddem yn ofni pe bai'r bobl hynny wedi gwahanu oddi wrthym, tra nad oedd yr addewid o deyrngarwch yn bodoli eto, y byddent yn gwneud addewid o deyrngarwch ar ein hôl. Fel hyn, mae'n bosibl y byddwn yn eu dilyn mewn rhywbeth nad ydym yn ei gymeradwyo neu'n groes iddynt, fel y bydd dinistr. Felly pwy bynnag sy'n addo teyrngarwch i arweinydd heb ymgynghori â'r Mwslimiaid, mewn gwirionedd mae ei deyrngarwch yn annilys, ac nid oes hawl i addo teyrngarwch i'r sawl a addawodd deyrngarwch, ofnir y bydd y ddau - y sawl a addawodd deyrngarwch a'r teyrngarwch a addawyd - yn cael eu lladd'. Meddai Malik; ac wedi ein hysbysu o Ibn Shihab o Urwah Bin Az Zubair; mai'r ddau ddyn y cyfarfu â hwy oedd Uwaimir Bin Sa'idah a Ma'n Bin Adi. Dywedodd Ibn Shihab; 'Mae Sa'id Bin Al Musayyib wedi fy hysbysu fod y person a ddywedodd; 'anaa judzailuha al muhakkak wa 'udzaikuha al murojjab' yw Al Hubab Bin Al Mundzir '.