Imam Ahmad : 323
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ أَمَلَّهُ عَلَيَّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ الْغَطَفَانِيِّ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيِّ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ خَطِيبًا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَذَكَرَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رُؤْيَا كَأَنَّ دِيكًا نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ وَلَا أُرَى ذَلِكَ إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي وَإِنَّ نَاسًا يَأْمُرُونَنِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ يَكُنْ لِيُضِيعَ خِلَافَتَهُ وَدِينَهُ وَلَا الَّذِي بَعَثَ بِهِ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ عَجِلَ بِي أَمْرٌ فَالْخِلَافَةُ شُورَى فِي هَؤُلَاءِ الرَّهْطِ السِّتَّةِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَأَيُّهُمْ بَايَعْتُمْ لَهُ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا وَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّ رِجَالًا سَيَطْعَنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ وَإِنِّي قَاتَلْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ فَعَلُوا فَأُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكَفَرَةُ الضُّلَّالُ وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدَعُ بَعْدِي شَيْئًا هُوَ أَهَمُّ إِلَيَّ مِنْ أَمْرِ الْكَلَالَةِ وَلَقَدْ سَأَلْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهَا فَمَا أَغْلَظَ لِي فِي شَيْءٍ قَطُّ مَا أَغْلَظَ لِي فِيهَا حَتَّى طَعَنَ بِيَدِهِ أَوْ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي أَوْ جَنْبِي وَقَالَ يَا عُمَرُ تَكْفِيكَ الْآيَةُ الَّتِي نَزَلَتْ فِي الصَّيْفِ الَّتِي فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ وَإِنِّي إِنْ أَعِشْ أَقْضِ فِيهَا قَضِيَّةً لَا يَخْتَلِفُ فِيهَا أَحَدٌ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ أَوْ لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ فَإِنِّي بَعَثْتُهُمْ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ دِينَهُمْ وَسُنَّةَ نَبِيِّهِمْ وَيَقْسِمُونَ فِيهِمْ فَيْئَهُمْ وَيُعَدِّلُونَ عَلَيْهِمْ وَمَا أَشْكَلَ عَلَيْهِمْ يَرْفَعُونَهُ إِلَيَّ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ هَذَا الثُّومُ وَالْبَصَلُ لَقَدْ كُنْتُ أَرَى الرَّجُلَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوجَدُ رِيحُهُ مِنْهُ فَيُؤْخَذُ بِيَدِهِ حَتَّى يُخْرَجَ بِهِ إِلَى الْبَقِيعِ فَمَنْ كَانَ آكِلَهُمَا لَا بُدَّ فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا قَالَ فَخَطَبَ بِهَا عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَأُصِيبَ يَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ لِأَرْبَعِ لَيَالٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ
Esan digu [Muhammad Bin Ja'far] Esan digu [Sa'id Bin Abi Arubah] [Qatadah]tik [Salim Bin Abil Ja'd Al Ghathafani]tik [Ma'dan Bin Abu Thalhah Al Ya'mari] [Umarrek] sermoi bat eman zuela [Umarrek] sermoi bat eman zuela, Allah goraipatu zuen eta, ondoren, Hillahilah Allah goraipatu zuen. wasallam eta Abu Bakr, orduan esan zuten; «Egia esan, oilar batek bi aldiz pikokatuko banindu bezala egin nuen amets. Ez nuen ulertzen nire zoritxarra -seinale bat- izan ezik. Izan ere, hainbat pertsona izan ziren Kalifaren oinordeko bat bilatzeko agindu zidaten, eta, hain zuzen ere, Ala ez ditu alferrik egingo Bere Erlijioa eta Kalifatua, bere Profeta hura ekartzera bidali duena. Nire heriotza laster bada, orduan Nabiyullahek hil zenean bedeinkatu zituen sei pertsonek eztabaidatuko dute kalifatua. zuetako edozeini leialtasuna agintzen diozun, orduan entzun eta bete behar duzu, egia esan badakit gai honetan blasfematuko nauten pertsona batzuk daudela, eta bi eskuekin borrokatuko ditut Islamaren izenean. egiten badute, orduan Allahren etsaien etsaiak dira, fedegabeak eta desbideratuak direnak. Izan ere, nik, Ala esanez, ez didate utziko porrotaren arazoa baino garrantzitsuagorik. Izan ere, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetari galdetu nion behin honi buruz, eta ez zidan inoiz ezer azpimarratu gai honetan azpimarratu zuen bezala, beraz, bi hatzak nire bularrean edo sabelean sartu zituen. Orduan esan zuen: "O Umar, nahikoa da zuretzat Sura An Nisa amaierako shaif bertsoa". Izan ere, oraindik bizirik banintz, gai horri buruz erabakiko nuke irakurtzen dakien -Korana- edo Korana irakurtzen ez duen pertsona batek erabakiko lukeen erabaki batekin. Orduan Umarrek esan zuen: 'O Allah, benetan herrialdeko buruzagiei lekukotzen dizkizut, hain zuzen ere bidali nizkion jendeari beren erlijioa eta bere Profetaren Sunnah-a irakasteko. Bere Fai'ren ondasunak banatu zizkieten, justizia egin zien eta kexatu ninduen jende horien arazoei buruz argi ez zeuden gauzengatik. Orduan Umarrek esan zuen; «Oi jendea, egia esan, bi zuhaitzetatik jan dituzu biak nazkagarriak iruditzen zaizkidanak, zuhaitzak baratxuriak eta txalotak dira. Sallallaahu 'alaihi wasallam' profetaren garaian gizon bat ikusi nuen behin zuhaitzaren usaina usaintzen zuena, beraz, eskua heldu zitzaion, Baqira eraman zuten arte. Biak jan nahi dituenak, biak prestatu beharko ditu bien usaina desagertu arte'. Ma'danek esan zuen; "Umarrek ostiralean predikatu zuen, eta asteazkenean hil zuten, Dhul Hijjah hilabetea amaitu baino lau egun lehenago".