Imam Ahmad : 323

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ أَمَلَّهُ عَلَيَّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ الْغَطَفَانِيِّ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيِّ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ خَطِيبًا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَذَكَرَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رُؤْيَا كَأَنَّ دِيكًا نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ وَلَا أُرَى ذَلِكَ إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي وَإِنَّ نَاسًا يَأْمُرُونَنِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ يَكُنْ لِيُضِيعَ خِلَافَتَهُ وَدِينَهُ وَلَا الَّذِي بَعَثَ بِهِ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ عَجِلَ بِي أَمْرٌ فَالْخِلَافَةُ شُورَى فِي هَؤُلَاءِ الرَّهْطِ السِّتَّةِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَأَيُّهُمْ بَايَعْتُمْ لَهُ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا وَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّ رِجَالًا سَيَطْعَنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ وَإِنِّي قَاتَلْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ فَعَلُوا فَأُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكَفَرَةُ الضُّلَّالُ وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدَعُ بَعْدِي شَيْئًا هُوَ أَهَمُّ إِلَيَّ مِنْ أَمْرِ الْكَلَالَةِ وَلَقَدْ سَأَلْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهَا فَمَا أَغْلَظَ لِي فِي شَيْءٍ قَطُّ مَا أَغْلَظَ لِي فِيهَا حَتَّى طَعَنَ بِيَدِهِ أَوْ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي أَوْ جَنْبِي وَقَالَ يَا عُمَرُ تَكْفِيكَ الْآيَةُ الَّتِي نَزَلَتْ فِي الصَّيْفِ الَّتِي فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ وَإِنِّي إِنْ أَعِشْ أَقْضِ فِيهَا قَضِيَّةً لَا يَخْتَلِفُ فِيهَا أَحَدٌ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ أَوْ لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ فَإِنِّي بَعَثْتُهُمْ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ دِينَهُمْ وَسُنَّةَ نَبِيِّهِمْ وَيَقْسِمُونَ فِيهِمْ فَيْئَهُمْ وَيُعَدِّلُونَ عَلَيْهِمْ وَمَا أَشْكَلَ عَلَيْهِمْ يَرْفَعُونَهُ إِلَيَّ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ هَذَا الثُّومُ وَالْبَصَلُ لَقَدْ كُنْتُ أَرَى الرَّجُلَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوجَدُ رِيحُهُ مِنْهُ فَيُؤْخَذُ بِيَدِهِ حَتَّى يُخْرَجَ بِهِ إِلَى الْبَقِيعِ فَمَنْ كَانَ آكِلَهُمَا لَا بُدَّ فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا قَالَ فَخَطَبَ بِهَا عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَأُصِيبَ يَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ لِأَرْبَعِ لَيَالٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ

Wedi dweud wrthym [Muhammad Bin Ja'far] Wedi dweud wrthym [Sa'id Bin Abi Arubah] iddo orchymyn i mi gan [Qatadah] oddi wrth [Salim Bin Abil Ja'd Al Ghathafani] o [Ma'dan Bin Abu Thalhah Al Ya'mari] bod [Umar] yn traddodi pregeth, yn canmol Allah ac yn canmol Allah a chanmolodd ef, sallah, roedd yn cofio amhiall, yna roedd yn cofio. Abu Bakr, yna a ddywedodd; 'Mewn gwirionedd breuddwydiais fel pe bai ceiliog yn pigo fi ddwywaith. Doeddwn i ddim yn ei ddeall ac eithrio -arwydd- o fy niwed i ddod. Yn wir, roedd yna sawl person a orchmynnodd i mi chwilio am olynydd i'r Caliph, ac yn wir ni fydd Allah yn gwastraffu Ei Grefydd a'i Galiphate, sydd wedi anfon Ei Broffwyd i ddod ag ef. Os daw fy marwolaeth yn fuan, yna bydd y caliphate yn cael ei drafod gan y chwe pherson a fendithiodd Nabiyullah pan fu farw. pwy bynnag ohonoch sy'n addo teyrngarwch iddo, yna mae'n rhaid i chi wrando ac ufuddhau iddo, yn wir mi wn fod rhai pobl a fydd yn cablu fi yn y mater hwn, a byddaf yn ymladd â hwy â'm dwy law yn enw Islam. os ydynt, yna maent yn elynion i elynion Allah sy'n anghredinwyr ac yn gyfeiliornus. Yn wir, ni fyddaf i, gan Allah, yn gadael dim byd pwysicach i mi na phroblem trechu. Yn wir, gofynnais alaihi wasallam i'r Proffwyd sallallaahu am hyn, ac ni phwysleisiodd unrhyw beth i mi fel y pwysleisiodd yn y mater hwn, felly glynodd ei ddau fys yn fy mrest neu fy stumog. Yna dywedodd: 'O Umar, digon i ti yw'r adnod shaif ar ddiwedd Surah An Nisa'. Yn wir, pe bawn yn dal yn fyw, byddwn yn penderfynu ar y mater hwnnw gyda phenderfyniad a fyddai'n cael ei benderfynu gan berson sy'n gallu darllen -y Qur'an- neu na all ddarllen y Qur'an'. Yna dywedodd Umar, "O Allah, yn wir yr wyf yn tystio i chi arweinwyr y wlad, yn wir anfonais hwy i ddysgu pobl am eu crefydd a Sunnah eu Proffwyd. dosbarthodd ei eiddo Fai iddynt, gwnaeth gyfiawnder â nhw, a chwynodd wrthyf am bethau nad oedd yn glir iddynt ynghylch problemau'r bobl hynny'. Yna Umar a ddywedodd; 'O bobol, a dweud y gwir rydych chi wedi bwyta dwy goeden sy'n ffiaidd yn fy marn i, sef garlleg a sialóts. Gwelais ddyn unwaith yn ystod amser y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a oedd yn arogli arogl y goeden oddi arno, felly daliwyd ei law, nes iddo gael ei dynnu allan i Baqi'. Pwy bynnag sydd eisiau bwyta’r ddau, fe ddylai goginio’r ddau nes bod arogl y ddau yn diflannu’. Meddai Ma'dan; ' Pregethodd Umar ddydd Gwener, a lladdwyd ef ddydd Mercher, bedwar diwrnod cyn diwedd mis Dhul Hijjah'.