Sabda Nabi tentang kesedihan atas kepergian Ibrahim

इमाम मुस्लिम : 4279

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ وَشَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ كِلَاهُمَا عَنْ سُلَيْمَانَ وَاللَّفْظُ لِشَيْبَانَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُلِدَ لِي اللَّيْلَةَ غُلَامٌ فَسَمَّيْتُهُ بِاسْمِ أَبِي إِبْرَاهِيمَ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى أُمِّ سَيْفٍ امْرَأَةِ قَيْنٍ يُقَالُ لَهُ أَبُو سَيْفٍ فَانْطَلَقَ يَأْتِيهِ وَاتَّبَعْتُهُ فَانْتَهَيْنَا إِلَى أَبِي سَيْفٍ وَهُوَ يَنْفُخُ بِكِيرِهِ قَدْ امْتَلَأَ الْبَيْتُ دُخَانًا فَأَسْرَعْتُ الْمَشْيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا أَبَا سَيْفٍ أَمْسِكْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمْسَكَ فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّبِيِّ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ وَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ فَقَالَ أَنَسٌ لَقَدْ رَأَيْتُهُ وَهُوَ يَكِيدُ بِنَفْسِهِ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَمَعَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَدْمَعُ الْعَيْنُ وَيَحْزَنُ الْقَلْبُ وَلَا نَقُولُ إِلَّا مَا يَرْضَى رَبُّنَا وَاللَّهِ يَا إِبْرَاهِيمُ إِنَّا بِكَ لَمَحْزُونُونَ

आम्हाला सांगण्यात आले आहे की [हद्दाब बिन खालिद] आणि [शैबान बिन फर्रुख] दोघेही [सुलेमान] यांच्यापासून आहेत आणि हा लफाझ शैबानचा आहे; [सुलेमान बिन अल मुगिराह] यांनी आम्हाला सांगितले; [थाबित अल बुनानी] यांनी [अनस बिन मलिक] यांच्याकडून आम्हाला सांगितल्यावर ते म्हणाले; रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम एकदा म्हणाले: "एका रात्री माझ्या मुलाचा जन्म झाला, एक बाळ मुलगा, म्हणून मी त्याचे नाव माझ्या वडिलांच्या नावावरून, इब्राहिम ठेवले. मग त्यांनी ते बाळ उम्म सैफ यांना दिले, ज्या अबू सैफ नावाच्या एका लोहाराची पत्नी होत्या. रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम त्यांच्याकडे गेले आणि मी त्यांच्यासोबत गेलो. जेव्हा आम्ही अबू सैफच्या घरी पोहोचलो, तेव्हा मी पाहिले की तो त्याची कर्न्या (इस्त्री) फुंकत होता, ज्यामुळे घर धुराने भरले होते. म्हणून मी ताबडतोब रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यासमोर गेलो, आणि मग मी अबू सैफला म्हणालो; 'थांबा! पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आले आहेत!' म्हणून तो थांबला. मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी बाळाबद्दल विचारले, आणि मग ते त्यांच्या मांडीवर ठेवले. अल्लाहला अपेक्षित असलेले प्रेमाचे सर्व शब्द पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी उच्चारले." अनस म्हणाले; "जेव्हा मृत्यू जवळ आला, तेव्हा मी त्या बाळाला त्यांच्या मांडीवर किती शांत पाहिले. तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) रडले आणि त्यांच्या डोळ्यांतून अश्रू आले. ते म्हणाले: "अश्रू वाहू शकतात, आपली अंतःकरणे दुःखी होऊ शकतात, परंतु आपल्या पालनकर्त्याच्या इच्छेशिवाय आपण काहीही बोलता कामा नये. हे इब्राहिम, अल्लाहची शपथ, आम्ही तुमच्यामुळे खरोखरच दुःखी आहोत!"