Nabi disihir oleh Labid bin Al-A'sham

Imam Muslim : 4059

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَتْ حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّيْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلَيَّ فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ أَوْ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ قَالَ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ قَالَ لَا أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سُحِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ أَبُو كُرَيْبٍ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَقَالَ فِيهِ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبِئْرِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ وَقَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرِجْهُ وَلَمْ يَقُلْ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ

اسان کي [ابو ڪريب] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [ابن نمير] [هشام] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عائشه] ٻڌايو آهي ته: بني زريق جي هڪ يهودي، جنهن جو نالو لبيد بن اشم هو، رسول الله ﷺ تي اهڙو جادو ڪيو جو ان جي ڪري هو وهم ۾ پئجي ويو. اهو محسوس ٿيو ته هو ڪجهه ڪري رهيو آهي جيڪو هو اصل ۾ نه ڪري رهيو هو. تنهن ڪري، هڪ ڏينهن يا هڪ رات هن نماز پڙهي، پوءِ نماز پڙهي ۽ نماز پڙهي. ان کان پوءِ هن عائشه کان پڇيو؛ 'ها، عائشه! ڇا توهان کي ياد آهي ته الله سبحانه وتعاليٰ هڪ ڀيرو مون کي ٻن ماڻهن جي اچڻ بابت ٻڌايو هو، هڪ منهنجي مٿي جي ويجهو ويٺو هو ۽ ٻيو منهنجي پيرن جي ويجهو. پوءِ منهنجي مٿي جي ويجهو ماڻهو منهنجي پيرن جي ويجهو ماڻهو کان پڇي ٿو، يا ان جي برعڪس؛ 'ڇا هي ماڻهو بيمار آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'جادو!' هن پڇيو؛ 'ڪنهن هن کي جادو ڪيو؟' ٻئي جواب ڏنو؛ 'لبيد بن اشم!' هن ٻيهر پڇيو؛ 'هن کي ڪهڙي شيءِ سان جادو ڪيو ويو هو؟' ' هن جواب ڏنو؛ 'ڪنگهي ۽ خشڪ کجور استعمال ڪريو'. هن ٻيهر پڇيو؛ هاڻي ڪٿي آهي؟ ' هن جواب ڏنو؛ 'ضِي عروان جي کوهه تي'. 'عيشه چيو؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪيترن ئي دوستن سان گڏ انهن شين جي ڳولا ۾ ويا. پوءِ هن چيو؛ 'ها،' عائشه. مون ڏٺو ته کوهه ۾ پاڻي ڳاڙهي رنگ جو هو، جڏهن ته کجور جا وڻ شيطانن جي سرن وانگر نظر اچي رهيا هئا.' پوءِ مون پڇيو؛ 'ڇا توهان ان کي نه ساڙيو؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو؛ 'نه! ڇاڪاڻ ته الله سبحانه وتعاليٰ مون کي شفا ڏني آهي، ۽ مان برائي جو بدلو برائي سان ڏيڻ نٿو چاهيان، ان ڪري مون توهان کي چيو ته ان کي دفن ڪريو!' اسان کي [ابو ڪريب] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [ابو اسامه] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [هشام] پنهنجي پيءُ کان [عائشه] کان روايت ڪندي چيو؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم تي جادو ڪيو ويو... - پوءِ ابو ڪريب سڀني حديثن جي ڪهاڻين جو ذڪر ڪيو جيئن ته ابن نمير جي حديث ۽ ان ۾ هن ذڪر ڪيو؛ 'پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم کوهه تي ويا ۽ ان ۾ ڏٺو ته ان تي مکيون هيون. عائشه چيو؛ 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، ان کي ٻاهر ڪڍو. - عائشه ذڪر نه ڪيو، توهان ان کي ڇو نه ساڙيو-. هن حديث ۾ هن جملي جو به ذڪر نه ڪيو؛ 'مون توهان کي چيو ته ان کي دفن ڪريو'.