Nabi disihir oleh Labid bin Al-A'sham

इमाम मुस्लिम : 4059

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَتْ حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّيْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلَيَّ فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ أَوْ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ قَالَ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ قَالَ لَا أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سُحِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ أَبُو كُرَيْبٍ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَقَالَ فِيهِ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبِئْرِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ وَقَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرِجْهُ وَلَمْ يَقُلْ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ

[अबू कुरैब] यांनी आम्हाला सांगितले; [इब्न नुमैर] यांनी [हिशाम] यांच्याकडून, [त्यांच्या वडिलांकडून], [आयशा] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले की, ते म्हणाले; "बनी झुरैकमधील लबीद बिन अशाम नावाच्या एका यहुद्याने रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यावर अशी जादू केली की ते त्यामुळे भ्रमात होते. ते असे काहीतरी करत आहेत असे त्यांना वाटत होते, जे त्यांनी प्रत्यक्षात केलेच नव्हते. म्हणून एके दिवशी किंवा एका रात्री त्यांनी नमाज पठण केली, मग पुन्हा पुन्हा नमाज पठण केली. त्यानंतर त्यांनी आयशाला विचारले: 'हो, आयशा! तुला आठवतंय का की एकदा अल्लाह सुब्हानहु व तआलाने मला दोन लोकांच्या आगमनाबद्दल सांगितले होते - एक माणूस माझ्या डोक्याजवळ बसला होता आणि दुसरा माझ्या पायाजवळ. मग माझ्या पायाजवळच्या माणसाने विचारले, 'हा माणूस आजारी आहे का?' त्यांनी उत्तर दिले; त्याने पुन्हा विचारले; 'कुठे?' तिने उत्तर दिले; 'धी अरवानच्या विहिरीत.'" आयशा म्हणाल्या; 'अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अनेक साथीदारांसह त्या गोष्टी शोधायला गेले. मग ते म्हणाले: 'होय, आयशा. मी पाहिले की विहिरीचे पाणी लालसर रंगाचे होते, तर खजुराची झाडे सैतानांच्या डोक्यांसारखी दिसत होती.' मग मी विचारले; 'तुम्ही ते जाळले नाही का?' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: 'नाही! कारण अल्लाह सुब्हानहु व तआलाने मला बरे केले आहे, आणि मला वाईटाची परतफेड वाईटाने करायची नाही, म्हणूनच मी तुम्हाला ते फक्त पुरून टाकायला सांगितले!' आम्हाला [अबू कुरैब] यांनी सांगितले; आम्हाला [अबू उसामा] यांनी सांगितले; [हिशाम] यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] [आयशा] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले की; रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यावर जादूटोणा झाला होता... (मग अबू कुरैब यांनी इब्न नुमैर यांच्या हदीससारखी संपूर्ण हदीस कथा सांगितली आणि त्यात त्यांनी उल्लेख केला; 'मग रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) विहिरीवर गेले आणि त्यांनी पाहिले की आत मधमाश्या होत्या. आयशा म्हणाल्या: 'हे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांना बाहेर काढा.' (आयशा यांनी याचा उल्लेख का केला नाही?) (ते नुसते जाळून टाकू नका). या हदीसमध्ये तिने याचा उल्लेखही केला नाही. वाक्य; 'मी तुम्हाला ते फक्त पुरून टाकायला सांगितले होते.'