Kesaksian Abu sufyan tentang akhlak dan kenabian Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam di hadapan kaisar heraclius

Imam Muslim : 3322

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ رَافِعٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ مِنْ فِيهِ إِلَى فِيهِ قَالَ انْطَلَقْتُ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا بِالشَّأْمِ إِذْ جِيءَ بِكِتَابٍ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هِرَقْلَ يَعْنِي عَظِيمَ الرُّومِ قَالَ وَكَانَ دَحْيَةُ الْكَلْبِيُّ جَاءَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى إِلَى هِرَقْلَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَلْ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ قَوْمِ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَدُعِيتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ فَأَجْلَسَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا مِنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا فَأَجْلَسُونِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَجْلَسُوا أَصْحَابِي خَلْفِي ثُمَّ دَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ لَهُ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَايْمُ اللَّهِ لَوْلَا مَخَافَةُ أَنْ يُؤْثَرَ عَلَيَّ الْكَذِبُ لَكَذَبْتُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُ كَيْفَ حَسَبُهُ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو حَسَبٍ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ وَمَنْ يَتَّبِعُهُ أَشْرَافُ النَّاسِ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ سَخْطَةً لَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قَالَ قُلْتُ تَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالًا يُصِيبُ مِنَّا وَنُصِيبُ مِنْهُ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ صَانِعٌ فِيهَا قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْكَنَنِي مِنْ كَلِمَةٍ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرَ هَذِهِ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ حَسَبِهِ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو حَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي أَحْسَابِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ فِي آبَائِهِ مَلِكٌ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ عَنْ أَتْبَاعِهِ أَضُعَفَاؤُهُمْ أَمْ أَشْرَافُهُمْ فَقُلْتَ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ يَذْهَبَ فَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَهُ سَخْطَةً لَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ إِذَا خَالَطَ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ فَزَعَمْتَ أَنَّكُمْ قَدْ قَاتَلْتُمُوهُ فَتَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ سِجَالًا يَنَالُ مِنْكُمْ وَتَنَالُونَ مِنْهُ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى ثُمَّ تَكُونُ لَهُمْ الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ لَا يَغْدِرُ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ ائْتَمَّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ بِمَ يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّلَةِ وَالْعَفَافِ قَالَ إِنْ يَكُنْ مَا تَقُولُ فِيهِ حَقًّا فَإِنَّهُ نَبِيٌّ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّهُ مِنْكُمْ وَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَأَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ وَلَيَبْلُغَنَّ مُلْكُهُ مَا تَحْتَ قَدَمَيَّ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ وَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ { يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ } فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ ارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ عِنْدَهُ وَكَثُرَ اللَّغْطُ وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا قَالَ فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ خَرَجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ لَيَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ قَالَ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ و حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَقَالَ إِثْمَ الْيَرِيسِيِّينَ وَقَالَ بِدَاعِيَةِ الْإِسْلَامِ

Ito ay naibalita sa amin nina [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] at [Ibnu Abu Umar] pati na rin nina [Muhammad bin Rafi'] at [Abd bin Humaid] habang ang mga lafadz mula kina Ibnu Rafi', Ibnu Rafi' at Ibnu Abu Umar ay nagsabi; ay nagsabi sa amin, habang ang dalawa pa ay nagsabi; ay nag-ulat sa amin [Abdurrazaq] ay nag-ulat sa amin [Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah] mula kay [Ibn Abbas] na isinalaysay ni [Abu Sufyan] mula sa kanyang sariling bibig ang sumusunod, "Sa panahon ng kasunduang pangkapayapaan sa pagitan ko at ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, ako ay nagnegosyo sa lupain ng Syria. Habang ako ay naroon, may nagpadala ng liham mula kay Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam kay emperador Heraclius, ang dakilang pinunong Romano, na nagdala ng liham, Dihyah Al Kalbi, sa mga opisyal ng Bushra, pagkatapos ay ipinarating ito ng mga opisyal ng Bushra kay Heraclius. Pagkatapos ay nagtanong si Heraclius, "Mayroon bang sinuman dito mula sa kanyang mga tao na nagsasabing siya ang Propetang ito (Rasulullah)?" sumagot sila, "Oo." Pagkatapos ay tinawag ako upang humarap kay Heraclius kasama ang ilan sa aking mga kaibigan mula sa tribong Quraysh, pumasok kami at umupo na nakaharap kay Hiraclius. Pagkatapos ay nagtanong si Heraclius, "Sino sa inyo ang may malapit na kamag-anak sa dugo ng taong nagsasabing siya ay isang Propeta?" Sabi ni Abu Sufyan, "Pagkatapos ay sumagot ako, "Ako." Pagkatapos ay umupo ako sa unahan, habang ang aking mga kaibigan ay nakaupo sa likuran ko. Pagkatapos ay tinawag niya ang kanyang tagasalin, pagkatapos ay sinabi niya sa kanyang tagasalin, "Sabihin mo sa kanila, na tinanong ko sila tungkol sa taong nagsasabing siya ay isang Propeta, kung siya ay nagsisinungaling, sabihin mong siya ay nagsinungaling." Sabi ni Abu Sufyan, "Sumpa man sa Allah, kung hindi ako natatakot na tawaging sinungaling, magsisinungaling ako sa kanila." Pagkatapos ay sinabi ni Heraclius sa kanyang tagasalin, "Tanungin mo siya kung anong nasyonalidad ang taong iyon sa inyo." Sabi ni Abu Sufyan, "Sumagot ako, "Siya ay isang maharlika sa amin." Nagtanong siya, "Siya ba ay inapo ng hari?" Sumagot ako, "Hindi." Nagtanong siya, "Tinawag mo ba siyang sinungaling bago siya naging propeta?" Sumagot ako, "Hindi." Nagtanong siya, "Ang mga sumusunod ba sa kanya ay mula sa matataas na uri o mga karaniwang tao lamang?" Sumagot ako, "Mga karaniwang tao lamang." Nagtanong siya, "Ang kanyang mga tagasunod ba ay palaging dumarami?" Sumagot ako, "Lagi silang dumarami." Nagtanong siya, "Mayroon ba sa kanyang mga tagasunod ang tumalikod sa pananampalataya dahil kinasusuklaman nila ang relihiyong kanyang ipinalaganap?" Sumagot ako, "Hindi." Nagtanong siya, "Nakipaglaban ka ba sa kanya?" Sumagot ako, "Oo, nakipaglaban ako." Nagtanong siya, "Kumusta ang mga digmaan ninyo laban sa kanya?" Sumagot ako, "Ang aming mga digmaan ay sunod-sunod na tagumpay at pagkatalo. Minsan ay nagtagumpay kami at siya ay natalo, at minsan ay natalo kami at siya ay nagtagumpay." Nagtanong siya, "Sinuway ba niya ang kanyang pangako?" Sumagot ako, "Hindi, sa katunayan ay nasa isang kasunduang pangkapayapaan kami, ibig sabihin, hindi namin siya sasalakayin. Hindi ko alam kung ano ang gagawin niya sa kasunduang iyon." Pagkatapos ay sinabi ni Abu Sufyan, "Sumpa man kay Allah, wala na kaming ibang masasabi maliban doon." Nagtanong siya, "Mayroon bang sinuman bago sa kanya na nag-aangkin na isang propetang katulad niya?" Sumagot ako, "Hindi." Pagkatapos ay sinabi niya sa kanyang tagasalin, "Sabihin mo sa kanya, 'Tinanong kita tungkol sa kanyang lahi (katayuan sa lipunan), at sinabi mong siya ay kabilang sa mga maharlika. Sa katunayan, ganito ang kaso sa lahat ng mga sugo; sila ay pinalaki mula sa mga maharlika ng kanilang mga tao. Tinanong din kita, siya ba ay nagmula sa mga hari? Sinabi mong 'Hindi,' dahil kung ang kanyang ama at lolo ay mga hari, magkakaroon ng hinala na gusto niyang ibalik ang kapangyarihan ng kanyang mga ninuno. Tinanong ko rin ang tungkol sa kanyang mga tagasunod, sila ba ay binubuo ng mga karaniwang tao o ng mga dakilang tao? Sinabi mo, 'Binubuo lamang ng mga karaniwang tao,' dahil sila nga ang mga tagasunod ng mga sugo. Tinanong din kita, naakusahan mo na ba siya na sinungaling noon? Sinabi mong 'Hindi,' dahil alam kong hindi siya kailanman magsisinungaling sa mga tao, lalo na kay Allah. Tinatanong kita: mayroon ba sa kanyang mga tagasunod ang tumalikod sa pananampalataya o kinamuhian ba nila ang bagong relihiyon pagkatapos itong yakapin? Sumagot ka ng 'hindi', ganoon nga kapag ang pananampalataya ay naitanim na sa puso ng isang tao. Tinanong kita, nabawasan ba ang kanyang mga tagasunod? Sumagot ka ng 'sa katunayan sila ay palaging dumarami', ibig sabihin Paano ang pananampalataya hanggang sa ito ay lumago sa pagiging perpekto. Tinanong din kita, nilabanan mo na ba siya? Sumagot ka ng 'oo, lumaban kami, at ang mga labanan ay dumating at lumipas, minsan ay nananalo at minsan ay natatalo'. Sa katunayan, ganoon nga, ang huling tagumpay ay palaging nasa kanilang panig. Tinanong din kita, sinira ba niya ang isang pangako? Sumagot ka ng 'hindi kailanman', ganoon nga, ang mga apostol ay hindi maaaring sumira ng isang pangako. Tinanong din kita, mayroon pa bang ibang nauna sa kanya na nagsasabing siya ay isang propetang katulad niya? Sumagot ka ng 'hindi', ganoon nga, kung may isang nauna sa kanya na nagsasabing siya ay isang propetang katulad niya, marahil ay sinusunod lamang niya ang mga nauna sa kanya." Pagkatapos ay nagtanong siya, "Ano ang iniutos niya sa iyo?" Sumagot ako, "Inutusan niya kaming magdasal, magbayad ng zakat, magpanatili ng ugnayan ng kamag-anak at pangalagaan ang aming karangalan." Aniya, "Kung ang sinasabi ninyo ay pawang totoo, walang duda na ang lalaking ito ay isang propeta, alam kong lilitaw siya, ngunit hindi ko inaasahan na lilitaw siya mula sa inyo, kung makakasalubong ko siya, kapag nasa tabi ko na siya, huhugasan ko ang kanyang mga paa. At sa hinaharap, ang kanyang teritoryo ay aabot sa aking teritoryo." Sabi ni Abu Sufyan, "Pagkatapos ay humingi siya ng liham mula sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam at binasa ito, na nakasulat dito: "Sa ngalan ni Allah, ang Pinakamahabagin, ang Pinakamaawain, mula kay Muhammad Rasulullah kay Heraclius, ang pinunong Romano. Kaligtasan para sa mga sumusunod sa mga tagubilin, katotohanang inaanyayahan ko kayong magbalik-loob sa Islam, pumasok sa Islam at tiyak na maliligtas kayo. Magpasok sa Islam, tiyak na gagantimpalaan kayo ni Allah nang doble. Kung tatanggi kayo, papasanin ninyo ang mga kasalanan ng mga tao ng 'arisyiyun.' ang mga sumusuko (kay Allah)' (Qs. Ali Imran: 64) Pagkatapos niyang basahin ang liham, biglang nagkaroon ng kaguluhan sa paligid niya. Inutusan niya kaming lumabas. Paglabas ko, sinabi ko sa aking mga kaibigan, "Ang mga pangyayari kay Ibn Abu Kabsyah (ibig sabihin ay Rasulullah) ay tunay na pambihira, hanggang sa siya ay sinundan ng hari ng Banu Ashfar (mga taong may dilaw na balat), kaya naman palagi akong naniniwala na ang relihiyon ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay tiyak na mananalo, at sa wakas ay inilagay ni Allah ang patnubay ng Islam sa aking puso." At sinabi niya sa amin [Hasan Al Khulwani] at [Abd bin Humaid] na parehong nagsabi; ay sinabi niya sa amin [Ya'qub] - lalo na si Ibn Ibrahim bin Sa'd - ay sinabi niya sa amin [aking ama] mula kay [Salih] mula kay [Ibn Shihab] gamit ang isnad na ito, at idinagdag niya sa kanyang hadith, "Matapos siyang talunin ni Allah sa hukbo ng Persia, ang Emperador ay naglakad mula sa lugar ng Himsha patungong Iliya` bilang isang uri ng pasasalamat sa pagsubok ni Allah." At sa hadith ay nakasaad din, "Mula kay Muhammad, isang lingkod ni Allah at ng Kanyang Sugo." At binanggit din niya, "Ang mga kasalanan ng Yarisiyin." At sinabi niya, "Kasama ang panawagan ng Islam."