Hukuman rajam untuk zina tertera dalam kitab Taurat

Imam Muslim : 3212

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَهُودِيٍّ مُحَمَّمًا مَجْلُودًا فَدَعَاهُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ قَالُوا نَعَمْ فَدَعَا رَجُلًا مِنْ عُلَمَائِهِمْ فَقَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى أَهَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ قَالَ لَا وَلَوْلَا أَنَّكَ نَشَدْتَنِي بِهَذَا لَمْ أُخْبِرْكَ نَجِدُهُ الرَّجْمَ وَلَكِنَّهُ كَثُرَ فِي أَشْرَافِنَا فَكُنَّا إِذَا أَخَذْنَا الشَّرِيفَ تَرَكْنَاهُ وَإِذَا أَخَذْنَا الضَّعِيفَ أَقَمْنَا عَلَيْهِ الْحَدَّ قُلْنَا تَعَالَوْا فَلْنَجْتَمِعْ عَلَى شَيْءٍ نُقِيمُهُ عَلَى الشَّرِيفِ وَالْوَضِيعِ فَجَعَلْنَا التَّحْمِيمَ وَالْجَلْدَ مَكَانَ الرَّجْمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَكَ إِذْ أَمَاتُوهُ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ } إِلَى قَوْلِهِ { إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ } يَقُولُ ائْتُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ أَمَرَكُمْ بِالتَّحْمِيمِ وَالْجَلْدِ فَخُذُوهُ وَإِنْ أَفْتَاكُمْ بِالرَّجْمِ فَاحْذَرُوا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمْ الْكَافِرُونَ } { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمْ الظَّالِمُونَ } { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمْ الْفَاسِقُونَ } فِي الْكُفَّارِ كُلُّهَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ إِلَى قَوْلِهِ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ مِنْ نُزُولِ الْآيَةِ

আমাক [ইয়াহ্যা বিন ইয়াহ্যা] আৰু [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] দুয়োজনকে [আবু মুআৱিয়াহ]ৰ বিষয়ে কৈছে, [য়াহ্যাই] কৈছে; আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আমাছি]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মুৰাহৰ] পৰা [আল বাৰা বিন আজিব]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ কৈছিল, 'এবাৰ এজন ইহুদী যিজনক ক'লা ৰং কৰা হৈছিল আৰু তেওঁক প্ৰহাৰ কৰা হৈছিল, তেওঁ হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ আগত পাৰ হৈ গৈছিল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক মাতিছিল আৰু কৈছিল: 'এইটোৱেই সেই ব্যভিচাৰৰ শাস্তি নেকি যিটো আপোনালোকে আপোনাৰ তওৰাতত পায়?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘হয়, ঠিকেই কৈছে’। তাৰ পিছত তেওঁ এজন মানুহক মাতিলে যিজন তেওঁলোকৰ এজন পণ্ডিত আছিল, তেওঁ সুধিলে: ‘আশাকৰোঁ আপুনি মোচিৰ ওচৰলৈ তওৰাত পঠোৱা আল্লাহৰ নামেৰে শপত খাব, সঁচাকৈয়ে এইটোৱেই নেকি ব্যভিচাৰৰ শাস্তি যিটো আপুনি আপোনাৰ তওৰাতৰ কিতাপত পায়?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘নাই, যদি আপুনি মোক আল্লাহৰ নামত শপত নিদিলেহেঁতেন তেন্তে মই তোমালোকক সঁচা কথা কোৱা নাছিলো। আৰু আমি তওৰাতত যি জানো, শাস্তি শিলগুটি, কিন্তু সাধাৰণতে এই শাস্তি আমাৰ বিষয়াসকলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহয়, যদি ধৰা পৰাসকল বিষয়া হয়, তেন্তে আমি কেৱল তেনেকৈয়ে এৰি দিওঁ, কিন্তু ধৰা পৰাসকল যদি সৰু মানুহ হয় তেন্তে আমি তওৰাত অনুসৰি আইন বলবৎ কৰোঁ। অৱশেষত আমি আলোচনা কৰিলোঁ, আমি বিষয়া আৰু সাধাৰণ মানুহৰ বাবে বলবৎ কৰিব পৰা আইনসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিলোঁ। তাৰ পিছত আমি সিদ্ধান্ত ললোঁ যে মৃতদেহটো ক’লা কৰি শিলগুটিৰ বিকল্প হিচাপে ব্যভিচাৰীজনক কোব মাৰিম। মানুহজনে কথা কোৱা শেষ কৰাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘হে আল্লাহ, তেওঁলোকে আজ্ঞা বাতিল কৰাৰ পিছত মই প্ৰথমে তোমাৰ চুন্নাহক পুনৰুজ্জীৱিত কৰিলোঁ’। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আদেশ দিলে যে ব্যভিচাৰ কৰা ইহুদীজনক শিলগুটিৰে আঘাত কৰাৰ শাস্তি দিয়া হ’ব, তাৰ পিছত আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই এই আয়াতটো অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘-হে ৰাছুল, দুখ নকৰিবা, কাৰণ যিসকলে কুফিৰৰ দিশে লৰালৰি কৰে -যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ বাক্য নাথাকে- যদি এইটো আপোনাক দিয়া হয়, তেন্তে ইয়াক গ্ৰহণ কৰক-’ -Qs. আল মাইদাহ: ৪১-। ইহুদীসকলে ক’লে, ‘মুহাম্মাদ চাল্লালহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহক, যদি তেওঁ আপোনাৰ শৰীৰ ক’লা কৰি কোব খাই শাস্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়, তেন্তে গ্ৰহণ কৰক, কিন্তু যদি তেওঁ আপোনাক শিলগুটিৰে ফাতোৱা দিয়ে, তেন্তে সাৱধান হওক। গতিকে আল্লাহ তাআলাই এই আয়াত অৱতীৰ্ণ কৰিলে: '-যি কোনোৱে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা কিবা এটাৰ দ্বাৰা বিচাৰ নকৰে, তেন্তে তেওঁলোক কাফিৰ।' আৰু যিয়ে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা কিবা এটাৰ দ্বাৰা বিচাৰ নকৰে, তেন্তে তেওঁলোক অন্যায় কৰা। আৰু যিয়ে আল্লাহে অৱতৰণ কৰা বস্তুৰ দ্বাৰা বিচাৰ নকৰে, তেন্তে তেওঁলোক দুষ্ট মানুহ' -Qs. আল মাইদাহ: ৪৪- ৪৭-। এই কথা সকলো অবিশ্বাসীৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য'। আমাক কোৱা হৈছে যে [ইবনে নুমাইৰ] আৰু [আবু ছাইদ আল আছিয়াজ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [ৱাকি’] আমাক [আল আমাছিক] এনেধৰণৰ ইছনাদৰ সৈতে ইমানেই কৈছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক শিলগুটি মাৰিবলৈ আদেশ দিলে, আৰু শেষত তেওঁক শিলগুটিৰে আঘাত কৰা হ’ল’। আৰু ইয়াৰ পিছত পদটোৰ প্ৰকাশৰ দৰে একো উল্লেখ কৰা হোৱা নাই'।