Nabi menolak pengakuan Ma'iz hingga empat kali, lalu memastikan ia tidak gila dan sudah menikah sebelum memerintahkan rajam

Imam Muslim : 3202

و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى ثَنَى ذَلِكَ عَلَيْهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبِكَ جُنُونٌ قَالَ لَا قَالَ فَهَلْ أَحْصَنْتَ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا فَكُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ هَرَبَ فَأَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فَرَجَمْنَاهُ وَرَوَاهُ اللَّيْثُ أَيْضًا عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ مُسَافِرٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ و حَدَّثَنِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ أَيْضًا وَفِي حَدِيثِهِمَا جَمِيعًا قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ كَمَا ذَكَرَ عُقَيْلٌ و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَابْنُ جُرَيْجٍ كُلُّهُمْ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ رِوَايَةِ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ

মোক কৈছে [আব্দুল মালিক বিন ছ্যুআইব বিন লাইটছ বিন ছা’দে] মোক [মোৰ দেউতাকক] [মোৰ দাদাৰ] পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মোক [উকাইলে] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আবু চালামাহ বিন আব্দুৰহমান বিন আউফ]ৰ পৰা আৰু [ছাইদ বিন মুছায়াব] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বৰ্ণিত কৰিছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘এজন মুছলমান মানুহ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছিল যেতিয়া তেওঁ মছজিদত আছিল। মানুহজনে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই ব্যভিচাৰ কৰিলোঁ!’ কিন্তু তেওঁ পিছলৈ ঘূৰি গ’ল, তাৰ পিছত মানুহজনে লৰচৰ কৰি তেওঁৰ ফালে চাই ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই ব্যভিচাৰ কৰিলোঁ!’ চাৰিবাৰ এনেকুৱা হোৱালৈকে সি মুখখন আনফালে ঘূৰাই থাকিল। মানুহজনে ব্যভিচাৰ কৰা বুলি চাৰিবাৰ স্বীকাৰ কৰাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘আপুনি পাগল নেকি?’ মানুহজনে উত্তৰ দিলে, ‘নাই’। তেওঁ পুনৰ সুধিলে: ‘আপুনি বিয়া হৈ গৈছে নেকি?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে চাহাবাসকলক ক’লে, ‘এই মানুহজনক আনি শিলগুটিৰে আঘাত কৰা।’ [ইবনে শ্বিহাবে] ক’লে; মোৰ লগত [কোনোবাই] [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ] কোৱা শুনিছিল যে, ‘আৰু মই তেওঁক শিলগুটিৰে আঘাত কৰাসকলৰ ভিতৰত আছিলো, আৰু আমি তেওঁক নামাজ কক্ষৰ ওচৰত শিলগুটি মাৰিছিলো। যেতিয়া শিলবোৰ তেওঁৰ ওপৰত পৰিল, তেতিয়া তেওঁ পলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে, তাৰ পিছত আমি তেওঁক ৰ’দৰ উত্তাপত পাইছিলোঁ আৰু আমি তেওঁক পুনৰ শিলগুটি মাৰিলোঁ।' আৰু ইয়াকো [লাইথে] [আব্দুৰ-ৰহমান বিন খালিদ বিন মুছাফিৰ]ৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা এই ধৰণৰ ইছনাদৰ সৈতে বর্ণনা কৰিছে’। আৰু মোক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুৰহমান আদ দাৰিমিয়ে] আমাক কৈছে [আবু আল ইয়ামানে] এই ইছনাদৰ সৈতেও [আজ জুহৰীৰ] পৰা আমাক [ছ্যুয়াইব] কৈছে, আৰু দ্বিতীয় হাদীছত [ইবনে শ্বিহাবে] কৈছে; য়ে এনে লোকক কৈছে যিসকলে [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ক ‘উকাইলে’ উল্লেখ কৰা ধৰণে শুনিছে। আৰু মোক ক’লে [আবু আত থাহিৰ] আৰু [হৰমালাহ বিন ইয়াহ্যা] দুয়োজনে ক’লে; আমাক কৈছে [ইবনে ৱাহবে] মোক [ইউনুছ] কৈছে। -অন্য ধৰণে কোৱা হৈছে- আমাক কৈছে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক কৈছে [আব্দুৰৰাজাকে] আমাক [মা’মাৰ] আৰু [ইবনে জুৰাইজ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [জাবীৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা সকলো কথা কৈছে যেনেকৈ ছাইদ আৰু আবুৰ পৰা আজজুহৰিৰ পৰা উকাইলে আবু হুৰাইৰাৰ পৰা ছালামা'।