Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi
Imam Muslim : 3159
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ الْأَنْصَارِيَّيْنِ ثُمَّ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ وَأَهْلُهَا يَهُودُ فَتَفَرَّقَا لِحَاجَتِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَوُجِدَ فِي شَرَبَةٍ مَقْتُولًا فَدَفَنَهُ صَاحِبُهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَمَشَى أَخُو الْمَقْتُولِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةُ وَحُوَيِّصَةُ فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَحَيْثُ قُتِلَ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَمَّنْ أَدْرَكَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ تَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ أَوْ صَاحِبَكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَهِدْنَا وَلَا حَضَرْنَا فَزَعَمَ أَنَّهُ قَالَ فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَقَلَهُ مِنْ عِنْدِهِ و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ انْطَلَقَ هُوَ وَابْنُ عَمٍّ لَهُ يُقَالُ لَهُ مُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ اللَّيْثِ إِلَى قَوْلِهِ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ قَالَ يَحْيَى فَحَدَّثَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ لَقَدْ رَكَضَتْنِي فَرِيضَةٌ مِنْ تِلْكَ الْفَرَائِضِ بِالْمِرْبَدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْهُمْ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ
اسان کي [عبدالله بن مسلمه بن قعنب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سليمان بن بلال] [يحيى بن سعيد] کان [بُسير بن يسار] ٻڌايو آهي ته بني حارثه جي ماڻهن مان عبدالله بن سهل بن زيد ۽ مُحيشه بن مسعود بن زيد الانصاري، ٻئي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ خيبر ڏانهن روانا ٿيا هئا. ان وقت - خيبر - اڃا امن جي مرحلي ۾ هو ۽ ان جا رهواسي يهودي هئا. پوءِ اهي ٻئي پنهنجي پنهنجي ضرورتن کي پورو ڪرڻ لاءِ الڳ ٿي ويا. ٿوري دير کان پوءِ، هن عبدالله بن سهل کي قتل ٿيل ڏٺو، تنهن ڪري هن ان کي دفن ڪيو ۽ مديني موٽي آيو. پوءِ ڀاءُ کي قتل ڪيو ويو؛ عبدالرحمان بن سهل، مُحيشه ۽ حويشه، عبدالله جو ڪيس رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ٻڌايو جيڪو قتل ڪيو ويو هو. بسيير - هن هڪ ڀيري رسول الله صلي الله عليه وسلم جي هڪ دوست کان روايت ڪئي، جيڪو هن معاملي بابت ڄاڻندو هو - يقين ڪيو ته هن انهن کي چيو هو؛ 'توهان کي پنجاهه ڀيرا قسم کڻڻ گهرجي، پوءِ توهان کي - قِشَش - جو حق آهي - اهو شخص جنهن توهان جي ڀاءُ کي قتل ڪيو'. انهن چيو؛ 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، ان وقت اسان قتل جو مشاهدو نه ڪيو هو'. بسيير جو خيال آهي ته هن جواب ڏنو؛ 'جيڪڏهن ائين آهي، ته پوءِ يهودي پنهنجي پنجاهه قسمن سان توهان جي الزامن کان آزاد ٿي ويو آهي'. انهن چيو؛ 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، اسان اهڙي قوم جي قسم کي ڪيئن قبول ڪري سگهون ٿا جيڪي اڃا تائين ڪافر آهن؟' بسيير جو خيال آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجي طرفان ديت ادا ڪئي هئي'. ۽ اسان کي [يحييٰ بن يحييٰ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حُصِيم] [يحييٰ بن سعيد] کان [بُصِير بن يسار] ٻڌايو آهي ته بني حارثه جي ماڻهن مان هڪ انصاري شخص جنهن جو نالو عبدالله بن سهل بن زيد هو، پنهنجي چاچي جي پٽ مُحيشه بن مسعود بن زيد سان گڏ ويو...'، پوءِ هن حديث کي ليث جي حديث وانگر جاري رکيو، جيستائين هو انهن لفظن تي پهتو ته 'پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجي ديت پنهنجي ذاتي پئسن سان ادا ڪئي'. [يحييٰ] چيو؛ مون کي [بُصِير بن يسار] ٻڌايو آهي ته مون کي خبر ڏني آهي ته مون کي هڪ ڀيرو هڪ اُٺ لات هڻي هئي جنهن کي ان جي پنجري ۾ رکڻ لاءِ پئسا ڏنا ويا هئا.' اسان کي [محمد بن عبدالله بن نمير] ٻڌايو آهي اسان کي [منهنجي پيءُ] ٻڌايو آهي اسان کي [سعيد بن عبيد] اسان کي [بُصير بن يسار الانصاري] ٻڌايو آهي [سحل بن ابو حَتسمہ الانصاري] کان؛ ته هن هڪ ڀيري ٻڌايو؛ ته انهن مان ماڻهن جو هڪ گروهه خيبر ڏانهن ويو، جڏهن اهي خيبر پهتا - اهي الڳ ٿي ويا، اوچتو انهن کي مليو ته انهن مان هڪ مارجي ويو آهي ... '، پوءِ هن حديث جاري رکي. حديث ۾ هن اهو به ذڪر ڪيو، 'پوءِ الله جي رسول صلي الله عليه وسلم پنهنجي عزت جو خون وهائڻ پسند نه ڪيو، پوءِ هن پنهنجي ديت کي صدقي جي نتيجن مان هڪ سو اُٺن سان بدلائي ڇڏيو'.