Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

Imam Muslim : 3157

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ يَحْيَى وَحَسِبْتُ قَالَ وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ أَنَّهُمَا قَالَا خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا مُحَيِّصَةُ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلًا فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ الْكُبْرَ فِي السِّنِّ فَصَمَتَ فَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ وَتَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ أَوْ قَاتِلَكُمْ قَالُوا وَكَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَى عَقْلَهُ

اسان کي [قطيبه بن سعيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ليث] [يحييٰ] کان - يعني ابن سعيد - [بُصير بن يسار] کان - [سحل بن ابو حَتسمہ] کان - [يحييٰ] چيو؛ ۽ مون سمجهيو ته هن چيو - [رَافِع بن خديج] کان ته ٻئي چيو؛ 'عبدالله بن سهل بن زيد ۽ مُحيشه بن مسعود بن زيد هڪ ڀيرو سفر تي نڪتا، جيستائين جڏهن اهي خيبر پهتا، ته اهي ٻئي الڳ ٿي ويا. ٿوري دير کان پوءِ، مُحيشه ڏٺو ته عبدالله کي قتل ڪيو ويو آهي، هن ان کي دفن ڪيو. ان کان پوءِ هويشه بن مسعود ۽ عبدالرحمان بن سهل سان گڏ رسول الله ﷺ وٽ آيو. انهي دوران، عبدالرحمان انهن ۾ سڀ کان ننڍو هو، پر اهو عبدالرحمان هو جيڪو پنهنجي ڪزن کان پهرين ڳالهائيندو هو. تنهن ڪري رسول الله ﷺ چيو ته؛ 'جيڪي وڏا آهن انهن کي پهرين رکو'. تنهن ڪري هو خاموش رهيو ۽ پوءِ سندس ٻئي ڀائر ڳالهائيندا رهيا. انهن کيس ٻڌايو ته عبدالله بن سهل کي قتل ڪيو ويو آهي، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن کان پڇيو: 'ڇا توهان پنجاهه ڀيرا قسم کڻندؤ؟ جيڪڏهن توهان قسم کڻندا ته پوءِ توهان کي پنهنجي ڀاءُ جي موت جو بدلو وٺڻ جو حق آهي.' انهن جواب ڏنو، 'اسان ڪيئن قسم کڻون، جڏهن ته اسان قتل جو مشاهدو نه ڪيو هو؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'پوءِ يهودي توهان کان انهن پنجاهه قسمن سان آزاد ٿي ويندا جيڪي انهن کنيا هئا.' انهن جواب ڏنو، 'اسان ڪافرن جي قسمن کي ڪيئن قبول ڪري سگهون ٿا؟' اهڙي صورتحال ڏسي، رسول الله صلي الله عليه وسلم آخرڪار ديت - فديه - ڏني.'