Wanita hamil yang ditinggal mati suaminya, iddahnya berakhir dengan melahirkan meski belum empat bulan sepuluh hari

Imam Muslim : 2728

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ قَالَ حَرْمَلَةُ حَدَّثَنَا و قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ أَبَاهُ كَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَرْقَمِ الزُّهْرِيِّ يَأْمُرُهُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَى سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ الْأَسْلَمِيَّةِ فَيَسْأَلَهَا عَنْ حَدِيثِهَا وَعَمَّا قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَفْتَتْهُ فَكَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ يُخْبِرُهُ أَنَّ سُبَيْعَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ سَعْدِ بْنِ خَوْلَةَ وَهُوَ فِي بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ عَنْهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهِيَ حَامِلٌ فَلَمْ تَنْشَبْ أَنْ وَضَعَتْ حَمْلَهَا بَعْدَ وَفَاتِهِ فَلَمَّا تَعَلَّتْ مِنْ نِفَاسِهَا تَجَمَّلَتْ لِلْخُطَّابِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ فَقَالَ لَهَا مَا لِي أَرَاكِ مُتَجَمِّلَةً لَعَلَّكِ تَرْجِينَ النِّكَاحَ إِنَّكِ وَاللَّهِ مَا أَنْتِ بِنَاكِحٍ حَتَّى تَمُرَّ عَلَيْكِ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ قَالَتْ سُبَيْعَةُ فَلَمَّا قَالَ لِي ذَلِكَ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي حِينَ أَمْسَيْتُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَأَفْتَانِي بِأَنِّي قَدْ حَلَلْتُ حِينَ وَضَعْتُ حَمْلِي وَأَمَرَنِي بِالتَّزَوُّجِ إِنْ بَدَا لِي قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَلَا أَرَى بَأْسًا أَنْ تَتَزَوَّجَ حِينَ وَضَعَتْ وَإِنْ كَانَتْ فِي دَمِهَا غَيْرَ أَنْ لَا يَقْرَبُهَا زَوْجُهَا حَتَّى تَطْهُرَ

হাদীছৰ শব্দ প্ৰায় একে হোৱাৰ সময়ত আমাক [আবু আথ থাহিৰ] আৰু [হৰমালাহ বিন ইয়াহিয়া]ক কোৱাৰ পিছত হৰমালাহে ক’লে; আমাক কৈছে, আনহাতে আবু থাহিৰে কৈছিল; আমাক খবৰ দিয়া হৈছে যে [ইবনু ৱাহবে] মোক কৈছে [ইবনে শ্বিহাবে] মোক [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ বিন মাছুদ] কৈছে যে [তেওঁৰ পিতৃয়ে] এবাৰ [উমৰ বিন আব্দুল্লাহ বিন আৰকাম আজজুহৰী]লৈ লিখিছিল আৰু তেওঁক [চুবাইয়া বিন আল হাৰিৎছ আলক লগ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল আছলমিয়াহ] তেওঁৰ হাদীছৰ ইতিহাস আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলৰ তেওঁৰ বিষয়ে কি সমস্যা আছিল সেই বিষয়ে সুধিবলৈ। ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এবাৰ তেওঁক কৈছিল যেতিয়া তেওঁ ফতোৱা বিচাৰিছিল। উমৰ বিন আব্দিল্লাই আব্দুল্লাহ বিন উতবাহলৈ এখন চিঠি লিখি তেওঁক জনাইছিল যে চুবিয়াই তেওঁক কৈছে; যে তাই আমিৰ বিন লুআইৰ ফৈদৰ পৰা ছা’আদ বিন খৌলাৰ পত্নী আছিল। ইফালে বদৰ যুদ্ধত যুঁজ দিয়া বন্ধুসকলৰ ভিতৰত সা’দ অন্যতম আছিল, হাজী ৱাদা’ৰ সময়ত তেওঁৰ পত্নী গৰ্ভৱতী হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। মৃত্যুৰ কেইদিনমান পিছতে তেওঁৰ পত্নীয়ে সন্তান জন্ম দিয়ে। প্ৰসৱৰ পৰা পত্নীয়ে নিৰ্মল হোৱাৰ পিছত কোনোবাই প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিব বুলি আশা কৰি নিজকে সজাই তুলিলে। বহুদিন নৌহওঁতেই আবু ছানাবিল বিন বাকক - বানি আব্দিদ দাৰৰ এজন মানুহ - আহি তেওঁক ক’লে; 'আপুনি নিজকে শোভা বঢ়া দেখিলোঁ, হয়তো পুনৰ বিয়া হোৱাৰ আশা।' আল্লাহৰ কচম, চাৰি মাহ দহ দিন পাৰ নোহোৱালৈকে আপুনি পুনৰ বিবাহ কৰিব নালাগে'। চুবাইয়াই ক’লে; তেওঁ মোক তেনেকৈ কোৱাৰ পিছত মই লগে লগে কাপোৰ পিন্ধি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ, মই তেওঁক বিষয়টো সুধিলোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ মোক এটা ফতোৱা দিলে যে আচলতে মোৰ সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত মোৰ বিয়া হোৱাটো বৈধ, আনকি তেওঁ মোক ইচ্ছা কৰিলে পুনৰ বিয়া কৰাবলৈও ক’লে। ইবনে শ্বিহাবে ক’লে; 'গতিকে মই ভাবো যে এগৰাকী নাৰীয়ে সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত বিয়া কৰাব লাগে, যদিও তেওঁৰ তেজ ওলাই আছে, যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন নকৰে যেতিয়ালৈকে তেওঁ বিশুদ্ধ নহয়'।