Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Bukhari : 4740

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ مِنْ نَفْسِي فَقَامَتْ طَوِيلًا فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ قَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا قَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي فَقَالَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا فَقَالَ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَلَمْ يَجِدْ فَقَالَ أَمَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ قَدْ زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ইউছুফে] আমাক [মালিক] [আবু হাজিম]ৰ পৰা [ছাহল বিন ছাদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; এগৰাকী মহিলাই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মই নিজকে দান কৰিছো’। মহিলাগৰাকীয়ে অলপ সময় থিয় হৈ থাকিল, তাৰ পিছত এজন মানুহে ক’লে, ‘মোক তেওঁৰ লগত বিয়া কৰাবা, যদি তুমি তেওঁক কামনা নকৰা’। তেওঁ সুধিলে: 'যৌতুকৰ বাবে আপোনাৰ কিবা আছে নেকি?' মানুহজনে ক’লে, ‘মোৰ এই কাপোৰখনৰ বাহিৰে মোৰ একো নাই’। তেওঁ ক’লে: ‘যদি আপুনি দি উলংগ হৈ বহি থাকে। কিবা এটা বিচাৰিব'। মানুহজনে উত্তৰ দিলে, ‘মই একো নাপালোঁ’। তেওঁ আকৌ ক’লে: ‘এইটো বিচাৰিবা, যদিও সেয়া কেৱল সোণৰ আঙঠিহে’। কিন্তু মানুহজনে আপাত দৃষ্টিত একো নাপালে, অৱশেষত তেওঁ সুধিলে: 'আপুনি কোৰাণৰ পৰা কিবা মুখস্থ কৰিলে নেকি?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, 'হয়, অৰ্থাৎ এইখন আৰু এইখন চিঠি'। তেওঁ উল্লেখ কৰিলে। গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে মই তোমাক সেই মহিলাগৰাকীৰ লগত কোৰআন মুখস্থ কৰাৰ যৌতুক লৈ বিয়া কৰাইছো।’