Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Bukhari : 4737

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ سَعْدٍكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسًا فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ تَعْرِضُ نَفْسَهَا عَلَيْهِ فَخَفَّضَ فِيهَا النَّظَرَ وَرَفَعَهُ فَلَمْ يُرِدْهَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَعِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ مَا عِنْدِي مِنْ شَيْءٍ قَالَ وَلَا خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ وَلَا خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ أَشُقُّ بُرْدَتِي هَذِهِ فَأُعْطِيهَا النِّصْفَ وَآخُذُ النِّصْفَ قَالَ لَا هَلْ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন আল মিকদাম] আমাক কৈছে [ফুদলাইল বিন চুলেমান] আমাক কৈছে [আবু হাজিম] আমাক কৈছে [ছাহল বিন ছাদ] তেওঁ ক’লে; এবাৰ আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষত বহি আছিলো, তাৰ পিছত তেওঁৰ ওচৰলৈ এগৰাকী মহিলা আহিছিল যিয়ে তেওঁক নিজকে অৰ্পণ কৰিব বিচাৰিছিল, গতিকে তেওঁ মহিলাগৰাকীৰ ফালে ভালদৰে চালে, কিন্তু তথাপিও তাই কোনো উত্তৰ নিদিলে। গতিকে তেওঁৰ বন্ধুৰ পৰা এজন মানুহে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক তেওঁৰ লগত বিয়া কৰাওক’। তেওঁ সুধিলে, 'আপোনাৰ কিবা -যৌতুক হিচাপে- আছে নেকি?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, 'মোৰ একো নাই'। তেওঁ সুধিলে: 'যদিও ই কেৱল লোহাৰ আঙঠিহে?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, ‘হয়, যদিও সেয়া কেৱল লোহাৰ আঙঠিহে। কিন্তু মোৰ এই কাপোৰখন ফালি আধাখিনি তেওঁক আৰু আধাখিনি মোক দিম’। তেওঁ পুনৰ সুধিলে: 'আপুনি কোৰআন মুখস্থ কৰিছেনে?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। শেষত তেওঁ ক’লে: ‘যা, সঁচাকৈয়ে মই তোমাক সেই মহিলাগৰাকীৰ লগত কোৰআন মুখস্থ কৰাৰ যৌতুক লৈ বিয়া কৰাইছো।’