Aisyah haid, laksanakanlah hajimu semoga Allah subhanahu wata'ala memberikan pahala

Imam Muslim : 2117

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَفْلَحَ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ وَفِي حُرُمِ الْحَجِّ وَلَيَالِي الْحَجِّ حَتَّى نَزَلْنَا بِسَرِفَ فَخَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ مِنْكُمْ هَدْيٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَا فَمِنْهُمْ الْآخِذُ بِهَا وَالتَّارِكُ لَهَا مِمَّنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَأَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ وَمَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِهِ لَهُمْ قُوَّةٌ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ قُلْتُ سَمِعْتُ كَلَامَكَ مَعَ أَصْحَابِكَ فَسَمِعْتُ بِالْعُمْرَةِ قَالَ وَمَا لَكِ قُلْتُ لَا أُصَلِّي قَالَ فَلَا يَضُرُّكِ فَكُونِي فِي حَجِّكِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَرْزُقَكِيهَا وَإِنَّمَا أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْكِ مَا كَتَبَ عَلَيْهِنَّ قَالَتْ فَخَرَجْتُ فِي حَجَّتِي حَتَّى نَزَلْنَا مِنًى فَتَطَهَّرْتُ ثُمَّ طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُحَصَّبَ فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ اخْرُجْ بِأُخْتِكَ مِنْ الْحَرَمِ فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ لِتَطُفْ بِالْبَيْتِ فَإِنِّي أَنْتَظِرُكُمَا هَا هُنَا قَالَتْ فَخَرَجْنَا فَأَهْلَلْتُ ثُمَّ طُفْتُ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَجِئْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي مَنْزِلِهِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ فَقَالَ هَلْ فَرَغْتِ قُلْتُ نَعَمْ فَآذَنَ فِي أَصْحَابِهِ بِالرَّحِيلِ فَخَرَجَ فَمَرَّ بِالْبَيْتِ فَطَافَ بِهِ قَبْلَ صَلَاةِ الصُّبْحِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمَدِينَةِ

۽ اسان کي [محمد بن عبدالله بن نمير] ٻڌايو آهي اسان کي [اسحاق بن سليمان] ٻڌايو آهي [افلاح بن حميد] کان [القاسم] کان [عيسيه] رضي الله عنها کان، هن چيو ته: اسان هڪ ڀيرو حج جي مهينن ۾ رسول الله ﷺ سان گڏ حج ڪرڻ لاءِ نڪتا هئاسين، حج جي ڏينهن ۽ راتين مان گذرندا هئاسين جيستائين اسان صراف ۾ رڪجي ويا. پوءِ هو پنهنجن دوستن سان ملڻ لاءِ نڪتو ۽ چيائين ته: 'جيڪو به هديو - قرباني جو جانور - نه آڻيندو آهي ۽ هو پنهنجو احرام - عمرو ڪرڻ پسند ڪندو آهي، ته ان کي اهو ڪرڻ گهرجي. انهي دوران، جنهن وٽ هديو - قرباني جو جانور آهي - اهو نه ڪرڻ گهرجي'. تنهن ڪري ڪجهه دوست اهو ڪندا آهن، ۽ ٻيا اهڙا آهن جيڪي نه آڻيندا آهن، يعني اهي جيڪي هديو نه آڻيندا آهن. جيئن ته رسول الله ﷺ جو تعلق آهي، هو هديو کڻي آيو، جيئن سندس ڪيترائي مضبوط اصحاب هئا. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي ڏسڻ لاءِ منهنجي خيمي ۾ آيا، جڏهن ته ان وقت مان روئي رهي هيس، تنهن ڪري پاڻ پڇيائون؛ 'ڇا سبب روئي رهي هئين؟' مون جواب ڏنو، 'مون توهان جون ڳالهيون توهان جي دوستن سان ٻڌيون آهن، تنهن ڪري مون عمري جون ڳالهيون به ٻڌيون آهن'. هن وري پڇيو؛ 'توهان کي ڇا ٿيو آهي؟' مون جواب ڏنو، '- هن وقت - مان نماز نه پڙهندي آهيان - ڇاڪاڻ ته مون کي حيض اچي رهيو آهي -'. آخرڪار هن چيو؛ 'اهو توهان کي نقصان نه پهچائيندو، پنهنجو حج ڪر. الله توهان کي توهان جي عمري جو بدلو ڏئي. توهان صرف آدم جي اولاد آهيو جنهن کي الله عورتن لاءِ مقرر ڪيو آهي'. پوءِ مان حج لاءِ نڪتي جيستائين اسان منيٰ ۾ رڪجي وياسين. پوءِ مون پاڪائي ڪئي ۽ بيت الله ۾ طواف ڪيو، ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم المحشب ۾ رڪجي ويا. پوءِ انهن عبدالرحمان بن ابوبڪر کي سڏيو ۽ چيو؛ 'پنهنجي ڀيڻ سان گڏ الحرام کان ٻاهر اچو جيستائين هوءَ عمري جو احرام ۽ بيت الله ۾ طواف ڪري، جڏهن ته مان توهان ٻنهي جو هن جاءِ تي انتظار ڪريان ٿو'. آخرڪار اسان فوري طور تي هليا ويا، پوءِ مون عمري جو احرام ٻڌو ۽ بيت الله ۽ شفا ۽ مروه جي وچ ۾ سعي جو طواف ڪيو. ان کان پوءِ، اسان رات جو رسول الله صلي الله عليه وسلم سان ملاقات ڪرڻ لاءِ سندس رهائش واري جاءِ تي واپس آيا. پوءِ پاڻ پڇيائون؛ 'ڇا توهان عمرو پورو ڪيو آهي؟' مون جواب ڏنو، 'ها'. آخرڪار هن پنهنجن دوستن کي پنهنجو سفر جاري رکڻ لاءِ چيو. پوءِ هو بيت الله مان گذريو، تنهنڪري هن فجر جي نماز کان اڳ ڪعبي جو طواف ڪيو ۽ پوءِ مديني ڏانهن روانو ٿيو.