Boleh memakai pakaian biasa dan wewangian setelah tahallul

Imam Ahmad : 13602

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ مَعَنَا النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ قُلْنَا أَيُّ الْحِلِّ قَالَ الْحِلُّ كُلُّهُ قَالَ فَأَتَيْنَا النِّسَاءَ وَلَبِسْنَا الثِّيَابَ وَمَسِسْنَا الطِّيبَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ وَكَفَانَا الطَّوَافُ الْأَوَّلُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَشْتَرِكَ فِي الْإِبِلِ وَالْبَقَرِ كُلُّ سَبْعَةٍ مِنَّا فِي بَدَنَةٍ فَجَاءَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيِّنْ لَنَا دِينَنَا كَأَنَّا خُلِقْنَا الْآنَ أَرَأَيْتَ عُمْرَتَنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَقَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيِّنْ لَنَا دِينَنَا كَأَنَّا خُلِقْنَا الْآنَ فِيمَا الْعَمَلُ الْيَوْمَ أَفِيمَا جَفَّتْ بِهِ الْأَقْلَامُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ أَوْ فِيمَا نَسْتَقْبِلُ قَالَ لَا بَلْ فِيمَا جَفَّتْ بِهِ الْأَقْلَامُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ قَالَ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ أَبُو النَّضْرِ فِي حَدِيثِهِ فَسَمِعْتُ مَنْ سَمِعَ مِنْ أَبِي الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ قَالَ حَسَنٌ قَالَ زُهَيْرٌ فَسَأَلْتُ يَاسِينَ مَا قَالَ قَالَ ثُمَّ لَمْ أَفْهَمْ كَلَامًا تَكَلَّمَ بِهِ أَبُو الزُّبَيْرِ فَسَأَلْتُ رَجُلًا فَقُلْتُ كَيْفَ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ فِي هَذَا الْمَوْضِعِ فَقَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ

اسان کي يحييٰ بن آدم ۽ ابو نضل ٻڌايو آهي؛ اسان کي زُهير ٻڌايو آهي ته اسان کي ابو الزبير ٻڌايو آهي ته [جابر بن عبدالله رضي الله عنهما] چيو آهي ته: اسان رسول الله ﷺ سان گڏ عورتن ۽ ٻارن سان گڏ حج ڪرڻ جي ارادي سان روانا ٿياسين. جڏهن اسان مڪي پهتاسين ته اسان بيت الله، شوفه ۽ مروه ۾ طواف ڪيو، پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو: 'جيڪو ذبح ٿيل جانور نه آڻيندو اهو تحلل الله - احرام ڇڏي ڏيندو'. اسان چيو: 'ڪهڙي لاءِ تحلل'، -رسول الله صلي الله عليه وسلم - چيو: 'سڀني لاءِ تحلل'. جابر چيو؛ پوءِ اسان عورتن وٽ ويا، ڪپڙا پائي ۽ خوشبو لڳائي. ترويه جي ڏينهن، اسان حج ڪرڻ جو ارادو ڪيو، ۽ اسان صفا ۽ مروه جي وچ ۾ ابتدائي طواف پورو ڪيو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان کي حڪم ڏنو ته ڳئون ۽ اُٺن سان اتحاد ڪريون، هر ست ماڻهن لاءِ هڪ جسم سان - هڪ اُٺ يا هڪ ڳئون جي قرباني -. پوءِ سروقوه بن مالڪ بن جُعصيم آيو ۽ چيو ته: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، اسان کي هن دين جي وضاحت ڪريو، جيئن اسان کي صرف پيدا ڪيو ويو آهي. ڇا توهان سوچيو ٿا ته اسان جو عمرو هن سال خاص آهي يا هميشه لاءِ؟ پوءِ - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'هي هميشه لاءِ آهي'. - سروقوه بن مالڪ رضي الله عنهما - چيو ته: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، اسان کي هن دين جي وضاحت ڪريو، جيئن اسان کي صرف پيدا ڪيو ويو آهي؟ اڄ جي عمل جو خلاصو ڇا آهي؟ يا اهو ان ڪري آهي جو اهو سڪل قلم ۾ لکيو ويو آهي، هڪ تقدير جيڪا يقيني طور تي ٿيڻي آهي، يا اهو هڪ عمل آهي جنهن کي اسان کي منهن ڏيڻو پوندو؟ - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'نه، پر ان ڪري جو قلم سڪي ويو آهي ۽ تقدير کي پنهنجو رستو اختيار ڪرڻو پوندو'. چيو - سروقوه بن مالڪ رضي الله عنهما -، پوءِ اسان لاءِ خيرات ڪرڻ جو ڇا مطلب آهي؟ . [ابو نضير] چيو؛ پنهنجي حديث ۾، مون [جن ماڻهن ٻڌو آهي] [ابو الزبير] کان ٻڌو آهي ته؛ - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'دوستي ڪريو، ڇاڪاڻ ته سڀ ڪجهه آسان ٿي ويندو'. [حسن] چيو؛ [زهير] چيو؛ مون ياسين کان پڇيو آهي، ڇا چيو ويو آهي؟ هو چوي ٿو؛ پوءِ مون کي سمجهه ۾ نه آيو ته ابو زبير ڇا چيو، تنهنڪري مون [ڪنهن] کان پڇيو، [ابو زبير] هن معاملي تي ڪيئن چيو؟ هن جواب ڏنو، مون کيس چوندي ٻڌو آهي؛ 'خيرات ڪريو، سڀ ڪجهه آسان ٿي ويندو'.