Rasulullah berwudhu lalu menyelah-nyelah jenggotnya

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَعْقِرِيُّ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو عَمَّارٍ وَيَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ عِكْرِمَةُ وَلَقِيَ شَدَّادٌ أَبَا أُمَامَةَ وَوَاثِلَةَ وَصَحِبَ أَنَسًا إِلَى الشَّامِ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَضْلًا وَخَيْرًا عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ السُّلَمِيُّ كُنْتُ وَأَنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَظُنُّ أَنَّ النَّاسَ عَلَى ضَلَالَةٍ وَأَنَّهُمْ لَيْسُوا عَلَى شَيْءٍ وَهُمْ يَعْبُدُونَ الْأَوْثَانَ فَسَمِعْتُ بِرَجُلٍ بِمَكَّةَ يُخْبِرُ أَخْبَارًا فَقَعَدْتُ عَلَى رَاحِلَتِي فَقَدِمْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتَخْفِيًا جُرَءَاءُ عَلَيْهِ قَوْمُهُ فَتَلَطَّفْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَيْهِ بِمَكَّةَ فَقُلْتُ لَهُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا نَبِيٌّ فَقُلْتُ وَمَا نَبِيٌّ قَالَ أَرْسَلَنِي اللَّهُ فَقُلْتُ وَبِأَيِّ شَيْءٍ أَرْسَلَكَ قَالَ أَرْسَلَنِي بِصِلَةِ الْأَرْحَامِ وَكَسْرِ الْأَوْثَانِ وَأَنْ يُوَحَّدَ اللَّهُ لَا يُشْرَكُ بِهِ شَيْءٌ قُلْتُ لَهُ فَمَنْ مَعَكَ عَلَى هَذَا قَالَ حُرٌّ وَعَبْدٌ قَالَ وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ مِمَّنْ آمَنَ بِهِ فَقُلْتُ إِنِّي مُتَّبِعُكَ قَالَ إِنَّكَ لَا تَسْتَطِيعُ ذَلِكَ يَوْمَكَ هَذَا أَلَا تَرَى حَالِي وَحَالَ النَّاسِ وَلَكِنْ ارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ فَإِذَا سَمِعْتَ بِي قَدْ ظَهَرْتُ فَأْتِنِي قَالَ فَذَهَبْتُ إِلَى أَهْلِي وَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَكُنْتُ فِي أَهْلِي فَجَعَلْتُ أَتَخَبَّرُ الْأَخْبَارَ وَأَسْأَلُ النَّاسَ حِينَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ حَتَّى قَدِمَ عَلَيَّ نَفَرٌ مِنْ أَهْلِ يَثْرِبَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةَ فَقُلْتُ مَا فَعَلَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَقَالُوا النَّاسُ إِلَيْهِ سِرَاعٌ وَقَدْ أَرَادَ قَوْمُهُ قَتْلَهُ فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا ذَلِكَ فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَعْرِفُنِي قَالَ نَعَمْ أَنْتَ الَّذِي لَقِيتَنِي بِمَكَّةَ قَالَ فَقُلْتُ بَلَى فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ وَأَجْهَلُهُ أَخْبِرْنِي عَنْ الصَّلَاةِ قَالَ صَلِّ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ حَتَّى تَرْتَفِعَ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ حِينَ تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يَسْجُدُ لَهَا الْكُفَّارُ ثُمَّ صَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى يَسْتَقِلَّ الظِّلُّ بِالرُّمْحِ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ حِينَئِذٍ تُسْجَرُ جَهَنَّمُ فَإِذَا أَقْبَلَ الْفَيْءُ فَصَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يَسْجُدُ لَهَا الْكُفَّارُ قَالَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَالْوُضُوءَ حَدِّثْنِي عَنْهُ قَالَ مَا مِنْكُمْ رَجُلٌ يُقَرِّبُ وَضُوءَهُ فَيَتَمَضْمَضُ وَيَسْتَنْشِقُ فَيَنْتَثِرُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا وَجْهِهِ وَفِيهِ وَخَيَاشِيمِهِ ثُمَّ إِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا وَجْهِهِ مِنْ أَطْرَافِ لِحْيَتِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ يَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا يَدَيْهِ مِنْ أَنَامِلِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَمْسَحُ رَأْسَهُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا رَأْسِهِ مِنْ أَطْرَافِ شَعْرِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ قَدَمَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا رِجْلَيْهِ مِنْ أَنَامِلِهِ مَعَ الْمَاءِ فَإِنْ هُوَ قَامَ فَصَلَّى فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَمَجَّدَهُ بِالَّذِي هُوَ لَهُ أَهْلٌ وَفَرَّغَ قَلْبَهُ لِلَّهِ إِلَّا انْصَرَفَ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ فَحَدَّثَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَبَا أُمَامَةَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ أَبُو أُمَامَةَ يَا عَمْرَو بْنَ عَبَسَةَ انْظُرْ مَا تَقُولُ فِي مَقَامٍ وَاحِدٍ يُعْطَى هَذَا الرَّجُلُ فَقَالَ عَمْرٌو يَا أَبَا أُمَامَةَ لَقَدْ كَبِرَتْ سِنِّي وَرَقَّ عَظْمِي وَاقْتَرَبَ أَجَلِي وَمَا بِي حَاجَةٌ أَنْ أَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَلَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى عَدَّ سَبْعَ مَرَّاتٍ مَا حَدَّثْتُ بِهِ أَبَدًا وَلَكِنِّي سَمِعْتُهُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ

Esan dit [Ahmad bin Ja'far Al Ma'qirik] esan digula [An Nadlr bin Muhammadek] esan digula [Ikrimah bin Ammar-ek] esan digula [Syaddad bin Abdullah Abu Ammar] eta [Yahya bin Abu Kathir-ek] [Abu Umamah-engandik] - Ikrimahek esan zuen; Syaddadek Abu Umamah eta Watsilah ezagutu zituela, Anasekin batera Siriako lurraldera ere joan zela, bere bertuteengatik eta ontasunagatik goraipatu zuela. Abu Umamah-rengandik esan zuen, [Amru bin Abasah As Sulamik] esan zuen: Iraganean, uste nuen gizakiak oker zeudela. Ez zuten harro egoteko ezer, idoloak gurtzen zituzten. Orduan entzun nuen Mekan berri batzuk ematen ari zen gizon bati buruz. Gero nire zaldi gainean eseri nintzen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan nintzen 'Ukadzen zegoenean, eta gero galdetu nion: "Nor zara zu, jauna?". Erantzun zidan: "Profeta bat". Berriro galdetu nion: "Zein profeta?". Hark erantzun zuen: "Alak bidali nau". Berriro galdetu nion: "Zerrekin bidali zintuzten?". Hark erantzun zuen: "Adiskidetasun loturak sendotzeko, idoloak suntsitzeko eta Ala batuta egon dadin eta ezerekin loturarik ez izan dezan bidali ninduten". Orduan berriro galdetu nion: "Nor da zure jarraitzailea gai honetan -Din Islam-?". Hark erantzun zuen: "Pertsona libre bat eta baita esklabo bat ere". Bitartean, garai hartan Abu Bakar eta Bilal radiallahu 'anhumarekin zegoen. Orduan esan zidan: "Zoaz etxera Ala-k bere Mezularia indartu arte". Horren ondoren, harengana joan eta esan nion: "Alak zure erreskate bihur nazala. Irakats iezadazu zuk dakizun zerbait, nik ez dakidana, hain zuzen ere, zuri kalterik egiten ez dizun zerbait eta Ala-k niri ere onurak ematen dizkidana horrekin. Ba al dago beste bat baino hobea den unerik, eta ba al dago jakin behar dugun unerik?". Hark erantzun zuen: "Egia esan, inork zure aurretik galdetu ez didan zerbait galdetu didazu. Izan ere, Ala 'azza wajalla jaisten da gauaren azken herenean, eta bekatu guztiak barkatzen ditu, shirk eta transgresioa izan ezik". Otoitza aingeruek ikusi eta parte hartzen duten gurtza da. Beraz, eguzkia irten arte otoitz egin behar duzu. Eta eguzkia irten denean, ez otoitz egin eguzkia irten arte, eguzkia Satanasen bi adarren artean irteten baita, eta une horretako otoitza sinesgabeen otoitza baita. Gero, eguzkia irten denean, otoitz egin, une horretako otoitzak aingeruek ikusi eta parte hartzen baitituzte arratsalde erdira arte. Eguzkia zeruaren erdian dagoenean, ez otoitz egin, une horretan infernuko sua pizten ari baita itzalak berriro agertu arte. Eta itzala itzultzen denean, otoitz egin, une horretako otoitza aingeruek ikusi eta parte hartzen baitute eguzkia sartu eta sartu arte. Eguzkia sartzear dagoenean, ez otoitz egin benetan sartu arte, eguzkia Satanasen bi adarren artean sartzen baita eta orduan gurtzen dute sinesgabeek'. Nik esan nuen: 'Alaren Profeta, esadazu abluzioari buruz'. Esan zuen: «Zuetako inork ez du garbiketa perfektua egiten, gero ahoa garbitu eta ura sudurretik hartu eta gero botatzen, aurpegiko, ezpainetako eta sudurreko bekatuak garbitu ezean. Gero, aurpegia garbitzen duenean, Ala-k agindu bezala, aurpegiko bekatuak bizarraren puntetatik datorren urarekin garbituko dira. Eta ez ditu eskuak ukondoetaraino garbitzen, eskuetako bekatuak hatzetako urarekin garbitu ezean. Eta ez du burua garbitzen, buruko bekatuak ilearen puntetatik datorren urarekin garbitu ezean. Eta ez ditu oinak orkatiletaraino garbitzen, oinetako bekatuak behatzetako urarekin garbitu ezean. Eta zutik jartzen bada eta Ala goraipatzen badu eta aintza ematen badio eta baita ere berari dagokion zerbaitekin goraipatzen badu eta gero bere bihotza Ala-ri soilik eskaintzen badio, orduan ziur aski bere bekatuetatik libre egongo da, bere amak jaio zen egunean bezala». Amru bin Habasyah-ek hadith hau Abu Umamah-ri kontatu zion, Rasululllallah sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunetako bati. Beraz, Abu Umamah-ek esan zion: «O Amru bin Abasah, begiratu zer esan duzun leku berean, 'Gizon hau emango da'». Amruk esan zuen: «O Abu Umamah, zaharra naiz eta nire hezurrak ere hauskorrak dira eta nire heriotza hurbil dago, beraz, ez dut Alaren izenean gezurrik esateko gogorik, eta ezta Ala-ren Mezulariaren izenean ere. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik entzun ez banu behin edo bitan, edo hiru aldiz izan ezik - berak zazpi aldiz zenbatu arte - ez nuke betiko esango. Baina hori baino gehiago entzun dut».