Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah

इमाम बुखारी : 4572

بَاب حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ح و حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ مَرْوَانَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحٍ سَلْمَوَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ أَوَّلَ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَلْحَقُ بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ قَالَ وَالتَّحَنُّثُ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ بِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ الْآيَاتِ إِلَى قَوْلِهِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ قَالَ لِخَدِيجَةَ أَيْ خَدِيجَةُ مَا لِي لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا فَوَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا ذَكَرَ حَرْفًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا أُوذِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ حَيًّا أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُ فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ قَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَفَرِقْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَدَثَّرُوهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ وَالرِّجْزَ فَاهْجُرْ }قَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَهِيَ الْأَوْثَانُ الَّتِي كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَعْبُدُونَ قَالَ ثُمَّ تَتَابَعَ الْوَحْيُ

हे आम्हाला [यह्या बिन बुकैर] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अल-लैथ] यांनी [उकै्ल] यांच्याकडून, [इब्न शिहब] यांच्याकडून सांगितले – दुसऱ्या आवृत्तीत – आणि हे मला [सा'द बिन मरवान] यांनी सांगितले. हे आम्हाला सांगितले [मुहम्मद बिन अब्दुल अजीज बिन अबू रिझ्माह] यांनी आम्हाला सांगितले की [अबू शालिह सलमावैह] यांनी सांगितले; मला [अब्दुल्ला] यांनी [यूनुस बिन याझीद] यांच्याकडून सांगितले की, मला [इब्न शिहाब] यांनी सांगितले की [उरवा बिन जुबैर] यांनी त्याला सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी [आयशा] (रदियल्लाहु अनहा) म्हणाल्या; दैवी प्रकटीकरणाची प्रारंभिक घटना पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना झोपेत मिळालेल्या अर-रूया अल-शदीका (एक सत्यदृष्टी) द्वारे सुरू झाली. जेव्हाही त्याला स्वप्न पडायचे, ते पहाटेच्या प्रकाशाच्या किरणासारखे असायचे. आणि त्याच्या अंत:करणात एकटेपणाची इच्छा निर्माण झाली. म्हणून त्याने हिर'च्या गुहेत एकांतवास करण्याचा निर्णय घेतला, तिथे अनेक दिवस रात्रीची उपासना केली, आणि त्यासाठी तो पुरवठा घेऊन गेला. जेव्हा त्याचा पुरवठा संपला, तेव्हा तो परत आला आणि पुन्हा पुरवठा घेतला. हे तेव्हापर्यंत सुरूच राहिले जेव्हा त्याला सत्य प्राप्त झाले, म्हणजेच तो हिराच्या गुहेत असताना. एक देवदूत त्याच्याकडे आला आणि म्हणाला, 'वाचा.' अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, अल्लाहच्या संदेशवाहकाने उत्तर दिले, 'मला वाचता येत नाही.' त्याने स्पष्ट केले: 'मग त्या देवदूताने मला ओढले आणि झाकले, जोपर्यंत मला त्रास झाला. मग देवदूत माझ्याकडे परत आला आणि म्हणाला, 'वाचा.' मी उत्तर दिले, 'मला वाचता येत नाही.' देवदूताने मला पुन्हा ओढले आणि घट्ट मिठी मारली, जोपर्यंत मला खूप त्रास झाला, मग त्याने दुसऱ्यांदा आज्ञा केली, 'वाचा.' मी उत्तर दिले, 'मला वाचता येत नाही.' त्याने मला परत ओढले आणि तिसऱ्यांदा घट्ट मिठी मारली, जोपर्यंत मला त्रास झाला. मग त्या देवदूताने पुन्हा मला आज्ञा केली आणि वाचले: 'IQRA` BISMIKAL LADZII KHALAQ, KHALAQAL INSAANA MIN 'ALAQ IQRA` WA RABBUKAL AKRAM ALLADZII 'ALLAMAL BIL QALAM.. -'अल्लामल इन्साना मा लम या'लाम.' पर्यंत." म्हणून, अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्या शरीरावर थरथरून, शेवटी खदीजा यांच्याकडे परत आले आणि म्हणाले, "मला झाका… मला झाका." जोपर्यंत त्यांचा भय कमी झाला नाही तोपर्यंत. त्यानंतर त्यांनी खदीजाला सांगितले, "अरे खदीजा, मला काय झाले आहे? खरोखरच, मला माझ्याबद्दल काळजी वाटते." शेवटी, त्यांनी अनुभवलेली घटना सांगितली. खदीजा म्हणाली, "नाही. आनंद करा. अल्लाहच्या शपथाने, अल्लाह तुम्हाला कधीच अनंतकाळासाठी दुर्दैव देणार नाही. खरोखरच, तुम्ही नेहमीच नातेसंबंध जोपासणारे, तुमचे शब्द सत्यवचन देणारे, दुर्बलांना मदत करणारे, गरजूंना देणारे, पाहुण्यांचा सन्मान करणारे आणि सत्याचे रक्षण करणारे आहात." शेवटी, खदीजाने त्याला वराका बिन नुफैल यांना भेटायला नेले, जे खदीजाच्या काकांचे मुलगे, म्हणजेच तिच्या वडिलांचे भाऊ होते. जहिलिय्याह काळात अन-नौफाल ख्रिश्चन धर्माचे अनुयायी होते. ते अरबी ग्रंथांचे लिपिक होते. त्यांनी सुसमाचार अरबीमध्ये लिहून काढला. त्या वेळी ते वृद्ध, दुर्बल आणि अंध शेख झाले होते. खदीजाने त्याला म्हटले, "माझ्या काकांच्या मुला, तुझ्या चुलत भावाचे शब्द ऐक." वराका म्हणाले, "माझ्या काकांच्या मुला, तू काय पाहिलेस?" तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांना अनुभवलेल्या घटनांबद्दल सांगितले. मग वराका म्हणाले, "हीच ती नमुस आहे जी एकदा मूसा (अलैहि सल्लम) यांना प्रकट झाली होती. "काश मी तरुण असतो आणि काश मी अजूनही जिवंत असतो..." असे त्याने काही शब्द उच्चारले. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: "ते मला इथून बाहेर काढतील का?" वराका म्हणाले, "होय, ज्यानेही तुझ्यासारखे काही आणले आहे, त्याला त्रास झाला आहे. आणि जर मी त्या दिवसापर्यंत जिवंत राहिलो, तर मी नक्कीच तुला मोठ्या प्रमाणात मदत करीन." काही काळानंतर वराका यांचे निधन झाले, आणि त्याच वेळी wahy (प्रकटीकरण) थांबले, ज्यामुळे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना दुःख झाले. [मुहम्मद बिन सिहाब] म्हणाले: मला [अबू सलामा बिन अब्दुर्रहमान] यांनी सांगितले की [जाबिर बिन अब्दुल्लाह अल-अंसारी], अल्लाह त्यांच्यावर दोघांवरही खुशाल असो, म्हणाले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी वहाच्या पहिल्या घटनेचे वर्णन करताना सांगितले: "मी चालत असताना अचानक मला आकाशातून आवाज ऐकू आला, म्हणून मी आकाशाकडे पाहिले, आणि तिथे मी त्या देवदूताला पाहिले जो पूर्वी हिरा गुहेत माझ्याकडे आला होता, तो आकाश आणि पृथ्वी यांच्या दरम्यान एका सिंहासनावर बसलेला होता. मी त्याच्यापासून पळून घरी आलो आणि माझ्या कुटुंबाला म्हणालो, 'मला झाका, मला झाका.' त्यामुळे माझ्या कुटुंबाने त्वरित मला झाकले. मग अल्लाहने आपले शब्द प्रकट केले: 'हे ज्याने कपड्यांनी आच्छादित होऊन बसले आहेस, उठ आणि चेतावणी दे. आणि आपल्या प्रभूची स्तुती करा. आणि आपले वस्त्र स्वच्छ ठेवा, आणि मूर्तिपूजेपासून दूर राहा." अबू सलामा म्हणाले: अर-रिज्जा म्हणजे जाहिलिय्यात लोकांनी पूजलेल्या मूर्ती. त्यानंतर, एकानंतर एक, वचनप्रकाश होऊ लागला.