Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah

इमाम बुखारी : 3

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ

हे आम्हाला [यह्या बिन बुकैर] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [अल-लैथ] यांच्याकडून, ['उकै्ल] यांच्याकडून, [इब्न शिहब] यांच्याकडून, ['उरवा बिन अझ-जुबैर] यांच्याकडून प्राप्त झाले आहे. ['ऐशा] – श्रद्धाळूंची माता – यांनी सांगितले: "अल्लाहच्या प्रेषितांना, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, जेव्हा प्रथम प्रकटीकरण आले तेव्हा ते झोपेत खऱ्या स्वप्नांद्वारे झाले. आणि त्यांनी जे स्वप्न पाहिले ते सर्व पहाटेच्या प्रकाशासारखे त्यांच्याकडे येत असे. मग त्याला एकांतवासाची आवड देण्यात आली, त्यामुळे त्याने हिर्याची गुहा निवडली आणि काही काळ तहानूत—रात्रीची उपासना—करत राहिला, नंतर पुढील तहानूतसाठी साहित्य तयार करण्यासाठी आपल्या कुटुंबाकडे परतला. त्यानंतर तो खाद्यपदार्थ तयार करण्यासाठी खदीजाला भेटला. अखेरीस, तो हिराच्या गुहेत असताना त्याला सत्य प्राप्त झाले; एक देवदूत आला आणि म्हणाला: 'वाचा!' त्याने उत्तर दिले: 'मला वाचता येत नाही.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी स्पष्ट केले: मग देवदूताने मला धरले आणि खूप घट्ट मिठी मारली, नंतर मला सोडले आणि पुन्हा म्हणाले: 'वाचा!' त्यांनी उत्तर दिले: 'मला वाचता येत नाही.' मग देवदूताने मला धरले आणि खूप घट्ट मिठी मारली, नंतर मला सोडले आणि पुन्हा म्हणाले: 'वाचा!' त्याने उत्तर दिले: "मला वाचता येत नाही." देवदूताने मला पुन्हा एकदा धरले आणि तिसऱ्यांदा प्रचंड जोरात मिठी मारली, मग मला सोडले आणि पुन्हा म्हणाला: (तुझ्या प्रभूच्या नावाने वाच, ज्याने निर्माण केले, त्याने माणसाला रक्ताच्या गुळीतून निर्माण केले. वाचा, कारण तुमचा प्रभू अत्यंत उदार आहे." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) त्या प्रकटीकरणाच्या शब्दांना घेऊन, अस्वस्थ अवस्थेत आपल्या कुटुंबाकडे परतले. ते खदीजा बिन्त ख्वालिद यांच्याकडे गेले आणि म्हणाले: "मला झाका, मला झाका!" म्हणून तिने त्यांचा भिती शांत होईपर्यंत त्यांना झाकले. मग त्याने ही घटना खदीजाला सांगितली: "मला माझ्याबद्दल भीती वाटते." तेव्हा खदीजा म्हणाली: "अल्लाहच्या शपथाने, अल्लाह तुला कधीच त्रास देणार नाही, कारण तू नातेसंबंध जोपासणारा आहेस." त्यानंतर खदीजाने त्याला तिच्या काकाचा मुलगा वराका बिन नुफैल बिन असद बिन अब्दुल उज्जा यांना भेटायला बोलावले, जो जाहिलिय्याह काळात ख्रिश्चन होता; त्याने हिब्रूमध्ये पुस्तकेही लिहिली होती, आणि अल्लाहच्या परवानगीने हिब्रूमध्ये सुसमाचारही लिहिला होता. त्या वेळी वराका वृद्ध आणि अंध होता. खदीजा म्हणाली: "माझ्या काकांच्या मुला, तुझ्या भावाच्या या मुलाला काय बोलायचंय ते ऐक." वराका म्हणाला: "माझ्या भावाच्या मुला, तू काय अनुभवलास?" मग अल्लाहचा संदेशवाहक (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांनी अनुभवलेल्या घटनांचे वर्णन केले. वरोका म्हणाला: "हेच नमुस आहे, जसे अल्लाहने एकदा मूसाला प्रकट केले होते. "काश मी तेव्हा तरुण असतो आणि जिवंत असतो, जेव्हा तुझ्या लोकांनी तुला घराबाहेर काढले." अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: "ते मला घराबाहेर काढतील का?" वराकाहने उत्तर दिले: "होय. कारण ज्यानेही तुझ्यासारखे संदेश आणले आहेत, त्याला विरोध झाला आहे." जर मी त्या वेळी उपस्थित असतो, तर मी नक्कीच माझ्या क्षमतेनुसार तुमची मदत करतो." वराकाने ज्या घटनेचा पूर्वाभास वर्णन केला होता, ती घटना त्याला प्रत्यक्ष अनुभवायला मिळाली नाही, कारण तो 'फतराह' (प्रकाशनातील विराम) काळातच पूर्वीच निधन पावला. [इब्न शिहब] म्हणाले: [अबू सलामा इब्न अब्दुर्रहमान] यांनी मला सांगितले की [जाबिर इब्न अब्दुल्लाह अल-अंसारी] यांनी wahy (प्रकाशना) मधील विरामाबद्दल सांगितले, जसे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले होते: "मी चालत असताना, मला आकाशातून एक आवाज ऐकू आला, मी त्या दिशेने पाहिले आणि हिराच्या गुहेत पूर्वी माझ्याकडे आलेला देवदूत आकाश आणि पृथ्वी यांच्या मधील एका सिंहासनावर बसलेला पाहिला. मी घाबरलो आणि घरी परतलो, म्हणत: 'मला झाका. मला झाका.' मग परमपवित्र अल्लाहने हे वचन अवतरित केले: (हे ज्याने आपले चादर ओढले आहे) ते अल्लाहच्या शब्दांपर्यंत (आणि मूर्तींना मागे सोडा). त्या क्षणापासून, प्रकटीकरण अखंडपणे येतच राहिले." ही हदीस [अब्दुल्ला बिन युसुफ] आणि [अबू शालिह] यांनी तसेच [हिलाल बिन रद्दाद] यांनी [अझ-जुहरी] कडूनही सांगितली आहे. आणि [युनूस] म्हणाले; आणि [मअमर] यांनीही सहमती दर्शवली की त्यांनी ती अझ-जुहरी कडून प्राप्त केली होती.