Rasulullah mengusap bagian atas khuff (sepatunya)

Imam Muslim : 410

و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَخَلَّفْتُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى حَاجَتَهُ قَالَ أَمَعَكَ مَاءٌ فَأَتَيْتُهُ بِمِطْهَرَةٍ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمُّ الْجُبَّةِ فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ وَأَلْقَى الْجُبَّةَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَعَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ وَرَكِبْتُ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَوْمِ وَقَدْ قَامُوا فِي الصَّلَاةِ يُصَلِّي بِهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً فَلَمَّا أَحَسَّ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ فَصَلَّى بِهِمْ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقُمْتُ فَرَكَعْنَا الرَّكْعَةَ الَّتِي سَبَقَتْنَا

আৰু মোক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন বাজী’] আমাক কৈছে [ইয়াজিদে] - অৰ্থাৎ জুৰাই’ৰ পুত্ৰই - আমাক কৈছে [হুমাইদ আথ-থাৱিলে] আমাক [আবু বকৰ বিন আব্দুল্লাহ আল-মুজানী] [উৰৱাহ বিন আল-মুগিৰা বিন ছ্যুবাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে, ‘ৰ ৰাছুল আল্লাহ পিছফালে গ’ল, আৰু মইও তেওঁৰ লগত পিছফালে গ’লোঁ। যেতিয়া তেওঁ নিজৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিলে তেতিয়া তেওঁ ক’লে- ‘আপোনাৰ পানী আছে নেকি? ' তাৰ পিছত মই তেওঁক পবিত্ৰ পানী দিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ হাতৰ তলুৱা আৰু মুখ ধুই দিলে। বাহু দুটা মেলিব খুজিলেই দেখিলে যে তাৰ চোলাটোৰ হাতৰ আঁচলবোৰ সংকীৰ্ণ, গতিকে চোলাটোৰ তলৰ পৰা হাত দুখন উলিয়াই কান্ধৰ ওপৰত চোলাটো থৈ দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ বাহু ধুই মূৰৰ মুকুট আৰু পাগুৰিটোৰ ওপৰ অংশ মচি নিজৰ খুফ দুটাৰ ওপৰ অংশ মচি দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ বাহনত উঠিল, আৰু মইও উঠিলোঁ, যেতিয়ালৈকে আমি এটা জনগোষ্ঠীৰ ওচৰত উপস্থিত নহ’লোঁ, যেতিয়া তেওঁলোকে আব্দুৰ ৰহমান বিন আউফৰ নেতৃত্বত নামাজৰ অৱস্থাত আছিল, আনহাতে তেওঁ তেওঁলোকৰ সৈতে এটা ধনু প্ৰণাম কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ আগমন অনুভৱ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ পিছুৱাই যাবলৈ ধৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক এটা সংকেত দিলে -আগবাঢ়ি যাবলৈ-, গতিকে তেওঁ তেওঁলোকৰ নেতৃত্ব দি থাকিল। যেতিয়া তেওঁ ছালাম ক’লে, তেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে থিয় হ’ল, আৰু ময়ো তেওঁৰ লগত থিয় হ’লোঁ, তাৰ পিছত আমি সেই ৰাক‘আতত প্ৰণাম কৰিলোঁ যিটো আমি হেৰুৱাইছিলো।’