Nabi tidak tahu apa yang terjadi dengan Aisyah pada peristiwa fitnah bohong, sampai turun ayat membelanya

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ الَّذِي حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي وَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ رَكِبْتُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُثْقِلْهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا تَأْكُلُ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّطَفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَاكَ الَّذِي يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقَهْتُ فَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّبَرُّزِ قِبَلَ الْغَائِطِ فَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي وَقَدْ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ قُلْتُ وَمَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْنِي سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى أَصْبَحْتُ أَبْكِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَتَثَاوَرَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ فَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَلَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ إِلَى اللَّهِ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِن

[Yahya bin Bukair-ek] esan zigun [Al Laits]-ek [Yunus-engandik] [Ibn Shihab-engandik] esan zigun; Jakinarazi dit ['Urwah bin Az Zubair], [Sa'id bin Al Musayyab], ['Alqamah bin Waqqash] eta ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud]-ek ['Aisyah radliallahu 'anha] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emaztearen istoriotik, hura kalumniatzen zuten pertsonek berari buruzko zurrumurruak zabaldu zituztenean esaten zuten guztiarekin, Ala-k azaldu zuen akusazio horietatik absolbitu zuela. Pertsona talde batek nire inguruko istorioak kontatu zituen multzoka, batzuek gertakariaren istorioa besteengandik jaso zuten, beraz, istorioa sendoa bihurtzen ari zela zirudien, kontatu zidaten bakoitzaren hitzak memorizatu nituen arte eta istorio batzuek besteak berretsi zituzten arte. Urwah-etik esan zidan Aisyah-k, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteak, esan zuela: Profeta sallallahu 'alaihi wa sallam-ek bidaiatu nahi zuenean, zozketa egin zuela bere emazteen artean. Zozketa egiten duena, bera da Profeta sallallahu 'alaihi wa sallam-ekin joaten dena. Aishak esan zuen: 'Orduan, zozketa egin zuen gure artean gudu batean eta nire geziak zozketan atera ziren, beraz, Ala-ren Mezulariaren sallallahu 'alaihi wa sallam-ekin joan nintzen. Gertakari hau hijab-ari buruzko bertsoa errebelatu ondoren gertatu zen. Orduan, bigarrenean hartu ninduten. Bidaiaren erdian, jaitsi nintzen Ala-ren Mezulariak (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) gerra bat amaitu eta Medinara itzuli zen arte. Arratsalde batean musulman talde batekin nengoen. Lokartu zirenean, jaiki eta ibili egin nintzen haien aurretik egon arte. Nire negozioa amaitu ondoren, musulman taldearekin bat egitera itzuli nintzen. Bularra ukitu nuenean, konturatu nintzen nire lepokoa, Yemengo Zhafarretik zetorrena, hautsita zegoela. Beraz, itzuli eta lepokoa bilatu nuen, baina bilaketak atzeratu egin ninduen. Eta nire beloa ekarri zuen jende taldea joan zen jada. Nire gameluan zihoazen, nik ibiltzen nuen gameluan. Uste zuten barruan nengoela». Aishak esan zuen: «Garai hartan, bere emazteak argalak eta arinak ziren, ez baitzuten inoiz haragirik jaten. Baina janari arina bakarrik jaten zuten. Beraz, inork ez zuen susmatzen beloaren pisua ibiltzen eta eramaten zutenean. Gainera, oraindik txikia nintzen garai hartan. Azkenean, gameluak hartu eta oinez jarraitu zuten - bidaia jarraituz -. Nire lepokoa aurkitu nuen armada pasa zenean. Beraz, haien eserlekuetara iritsi nintzenean, inork ez zien deitu eta inork ez zien erantzun. Gero, eserita nengoen lekura itzuli nintzen. Espero nuen musulman armadako norbaitek aurkituko ninduela eta jasotzera etorriko zela. Eseri nintzenean, logura sentitu nuen eta loak hartu ninduen». Bitartean, Shafwan bin Mu'atthal Assulami eta Dzakwanen jendea tropen atzean geratu ziren - ea inor atzean geratu zen egiaztatzen -. Arratsaldean goiz ibili ziren eta goizean nire eserlekura iritsi ziren. Shafwan bin Al Mu'atthal Assulamik norbait lo zegoen ikusi zuen, beraz, niregana etorri zen eta ni ikustean ezagutu ninduen. Izan ere, hijaba jantzi behar izan aurretik ikusi ninduen. Berehala esnatu nintzen eta entzun nion atseden hartzen - inna lillahi wa inna ilaihi raaji'un esaten - ni ezagutu ninduenean. Berehala estali nuen aurpegia hijabarekin. Allahren izenean, ez zuen hitzik esan eta ez nuen hitz bakar bat ere entzun bere istirja' izan ezik. Azkenean bere gamelua jaitsi zuen eta ni igo nintzen. Gero joan eta gamelua gidatu zuen - ni gainean nindoala - Azhzhariah hondartzan atseden hartu ondoren musulman tropak harrapatu genituen arte. Ai ene gaiak kaltetu dituztenei. Garai hartan, zurrumurruen atzean gehien zegoen pertsona Abdullah ibn Ubay ibn Salul zen. Azkenean, Medinara iritsi nintzen. Iritsi ondoren, bat-batean gaixotu nintzen ia hilabetez, jendeak niri zuzendutako salaketak eztabaidatzen jarraitu zuen bitartean, nahiz eta nik ez nuen erruduntasunik sentitu ere. Beraz, nire gaixotasunaz susmatu egin zen. Ez nuen gehiago sentitzen Muhammad profetaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) lehen berarengandik ikusi nuen leuntasun hori. Gaixorik nengoenean, Muhammad profeta (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) sartu eta agurtu ninduen, galdetuz: "Zer moduz zaude?". Zalantzan jartzen ari zitzaidala zirudien, eta nik ez nuen ezer txarrik egin nuenik sentitzen. Sendatzen hasi nintzela sentitu ondoren, Umm Mistah-ekin leku pribatu batera joan nintzen neure beharrak egitera. Ez ginen inoiz irteten gauez izan ezik, ilunabarra arte. Leku pribatua gure etxeen ondoan eraiki zen. Gure kontuak gure aurreko arabiarrenen antzekoak ziren; etxean leku pribatu bat genuen gure beharrak egiteko. Orduan, Umm Mistah eta biok —Abi Ruhmi bin Al Muthallib bin Abdi Manafen alaba da eta bere ama Shakhri bin Amiren alaba da, Abu Bakr Shidiq-en izeba eta bere semea Mistah bin Utsabah bin Abbad bin Al Muthallib— etxera itzuli ginen gure negozioa amaitu ondoren. Une hartan, Umm Mistah irrist egin zuen bere arropa zapaldu edo bertan harrapatuta geratu zelako. Une hartan esan zuen: "Ai Mistah!". Nik galdetu nion: "Zein txarra den esan duzuna, Badr-eko guduan parte hartu duen gizon bat kritikatu duzu". Esan zuen: "Bai, ez al duzu entzun zer esan duen?". Nik galdetu nion: "Zer esan du?". Orduan, ni salatu zutenen hitzekin jakinarazi zidan. Une hartan gaixotu egin nintzen eta etxera itzuli nintzenean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa sallam-ek, topo egin eta agurtu ninduen. Orduan esan zidan: "Zer moduz?". Nik esan nuen: «Utziko didazu nire gurasoengana joaten?», esan zuen; «Une hartan, bien berri hori baieztatu nahi nuen. Azkenean, Allahren Mezulariak, sallaallahu 'alaihi wa sallam, ere baimena eman zidan. Gero, gurasoengana joan nintzen, eta amari galdetu nion: «Ama, zertaz ari da jendea hizketan?», erantzun zidan: «Seme, erraztu bedi zure kontuak, Allahren izenean, ez dago emakumerik argi eta garbi maite duen gizon batekin dagoenik, gizonak beste emazte batzuk dituen bitartean, baina salaketak ugarituko dituzte haren aurka». Esan zuen: «Aintza Allahri, hau al da jendea hizketan ari dena?», esan zuen; «Gau hartan negar egin nuen, goizean nire malkoak ezin izan ziren arte, nekatuta nengoelako eta ez bainuen lo egin lo egiten ari nintzela. Goiza iritsi zenean, negarrez jarraitu nuen». Eta, une hartan, Allahren Mezulariak, sallaallahu 'alaihi wa sallam, Ali bin Abi Talib eta Usamah bin Zaid deitu zituen kontsultatzera gonbidatzeko, emazteak bereizteko, errebelazioa iritsi arte». Aishak esan zuen; Usamah bin Zaid-i dagokionez, aholkuak eman zizkion Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-i zekienarekin, hots, zenbateraino zegoen bere emaztea ekintza horretatik eta zer zekien berarekiko zuen maitasunaren izaerari buruz. Usamah-ek esan zuen: 'Alaren Mezularia! Zuen emazteak dira, ontasuna baino ez dakigu'. Ali bin Abi Talib-i dagokionez, esan zuen: 'Alak ez dizue zailtasunik emango eta beste emakume asko daude berataz gain'. Eta, hain zuzen ere, zure esklaboari galdetzen badiozu, ziur aski zintzoa izango da". Aishak esan zuen: "Orduan, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallamek, Barirah deitu zuenak, galdetu zuen: 'Oi Barirah! Aisharen inguruan zalantzan jartzen zaituen ezer ikusten al duzu?' Barirahek erantzun zuen: "Egiarekin bidali zaituenaren izenean, berarekin gaizki ezer ikusi badut, ez da haurra zenean izan, bere familian irina zain zegoela loak hartu zuenean, eta gero animalia otzan bat etorri eta jan egin zuen". Orduan, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam jaiki eta Abdullah bin Ubai bin Salul izeneko gizon bati argudio bat eskatu zion. Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam predikatu zenean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek esan zuen: "Oi musulman guztiak, nork nahi dit nire familiari min egin dion gizon baten argudio bat eman? Egia esan, Allahren izenean, ez dakit ezer nire familiatik, ontasuna izan ezik. Ez nekien ezer baino gizon bati buruz esan zidaten..." ontasuna. Eta inork ez du nire emaztea ezagutzen nirekin ez badago'. Sa'ad bin Mu'adz Al Ansarik esan zuen: 'Alaren Mezularia! Lagunduko dizut. "Ados, zurrumurrua zabaltzen ari den pertsona Bani Aus-ekoa bada, lepoa moztuko diot. "Bestalde, Banu Khazraj-eko gure anaiengandik badator, agindu iezaguzu zure aginduak bete ditzagun". Berehala, Sa'ad bin Ubadah - Bani Khazraj-eko buruzagia zen, gizon zuzena zen. Hala ere, jarrera fanatikoa zuen oraindik - Sa'ad bin Mu'adi esan zion: 'Alaren izenean, ezin izango duzu hil eta ezin izango duzu hil'. Beraz, Usaid bin Hudlair zutitu zen, Sa'ad bin Mu'adzen iloba zena, eta Sa'ad bin Ubadah-i esan zion: 'Gezurra esaten ari zara, benetan hilko dugu hipokrita bat zarelako eta hipokritekin eztabaidatzen duzun hipokrita bat zarelako'. Egoera gero eta beroagoa bihurtu zen Aus eta Khazraj haurren artean, elkar hil nahi izan zuten punturaino, Ala-ren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan) oraindik pulpituan zutik zegoen bitartean. Orduan, Ala-ren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan) lasaitu zituen isildu arte, eta bera ere isildu egin zen. Egun hartan, negar egin nuen... Nire malkoak amaitu arte eta ez nuen kohl-ik jantzi lo egin nuenean. Hurrengo gauean, negarrez jarraitu nuen nire malkoak amaitu arte eta ez nuen kohl-ik jantzi lo egin nuenean. Nire gurasoek uste zuten nire negarrak bihotzean kalte egingo zidala. Aishak esan zuen: «Orduan, biak nire ondoan eseri ziren, nik negarrez jarraitzen nuen bitartean. Une hartan, Ansarreko emakume batek baimena eskatu zidan nirekin biltzeko, eta nik eman nion. Eseri eta nirekin negar egin zuen. Egoera horretan geundela, Alaren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) etorri zitzaigun, agurtu gintuen eta gero eseri egin zen». Esan zuen: «Ez da nire ondoan eseri hilabetez, nire gaiei buruzko errebelaziorik ez ziotelako agertu». Esan zuen: «Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) deklaratu zuen, eserita zegoela agurtuz. Esan zuen: «Amma ba'd, Aisyah, bai, berri hau eta antzekoak iritsi zaizkit, bai, ihes egiten baduzu egiten ez duzulako, Ala Azzawajallak urrundu zaitzala. Hala ere, bekatu hau egiten baduzu, eskatu barkamena Ala-ri eta damutu zaitez Haren aurrean. Bere bekatuak onartzen eta gero damutzen den zerbitzari batengatik, Ala-k bere damua onartuko du». Aishak esan zuen: «Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek hitz egiteari utzi zionean, nire malkoak gero eta azkarrago isuri ziren, malkoak sentitu ezin nituen arte». Aitari esan nion: «Erantzun Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) nire inguruan esandakoari». Aitak esan zuen: «Ez dakit, Ala-ren izenean, ez diot Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-i hitz egingo». Orduan amari esan nion: «Erantzun Ala-ren Mezulariak» (Alaren bakea eta bedeinkapenak beraren gainean) esan zuen nire inguruan! ' nire amak esan zuen; Alaren izenean, ez dakit zer esan Alaren Mezulariari (Alaren bakea eta bedeinkapenak beraren gainean). Aishak esan zuen, nik esan nuen: "Neska gaztea naiz, ez dut Korana asko irakurri. Alaren izenean, badakit hau entzun duzula konfiantza izan eta sinetsi arte. Ekintza horretatik urrun nagoela esaten badizut, eta Alak Ahalguztidunak badaki ekintza horretatik urrun nagoela, ez didazu sinetsiko. Zerbait aitortzen badizut, eta Alak Ahalguztidunak badaki ekintza horretatik urrun nagoela, ziur aski sinetsiko didazu. Alaren izenean, ez dago hitzik zure eta nire artean, Abu Yusufek esan zuen bezala izan ezik: Pazientzia ona da eta Ala da laguntza bilatzen duena zuk salatzen duzunaren aurka". Aishak esan zuen: "Orduan nire posizioa aldatu nuen, ohean etzan nintzen". Esan zuen: "Alaren izenean, une hartan banekien ekintza horretatik urrun nengoela, eta Ala Azzawajallak urrun mantenduko nau ekintza horretatik urrun nengoelako. Hala ere, Alaaren izenean, ez nuen espero errebelazio hori nire kasuan etorriko zenik. Eta benetan, sentitzen dut nire gaia Ala Azza wa jallak irakurritako errebelazio batekin esan zidana baino hutsalagoa dela. Hala ere, espero dut soilik erakustea Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-en ametsean Ala Azzawajallak ekintza honetatik urrundu ninduela". Aishak esan zuen: "Alaren izenean, Ala-ren Mezulariak shallaallahu 'alaihi wa sallam ez zuen bere batzarra utzi, eta inork ez zuen etxea utzi Ala Azzawajallak bere Profetari errebelazio bat bidali zion arte. Beraz, bere egoera aldatu zen, errebelazioa iristen denean aldaketak gertatzen diren bezala. Izerdia isurtzen jarraitu zion negua izan arren. Hau gertatu zen berari errebelatu zitzaion hitzaren pisua hain astuna zelako'. Aishak esan zuen: 'Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek berri ona jaso zuenean, barre egin zuen eta une hartan esan zuen lehen esaldia hau izan zen: 'Berri onak, Aisyah! Allah Azza wa jallak ekintza honetatik urrundu zaitu'. Orduan, nire amak esan zidan: 'Aurkeztu iezaiozu'. Nik esan nuen: 'Alaren izenean, ez diot aurka egingo eta ez dut Allah Azza wa jalla izan ezik goraipatuko, bera da zein urrun nagoen azaltzen duten errebelazioak bidali dituena. Allah Azzawajallak bertso bat errebelatu du, eta honek esan nahi du: Izan ere, berri faltsuak dakartzatenak zure taldekoak dira, hamar bertso arte. Allah Azzawajallak hainbat bertso bidali ditu ekintza honetatik zein urrun nagoen azaltzen dutenak'. Aishak esan zuen: «Iraganean, Abu Bakr-ek limosna ematen zion -ordainketak ematen- Misthahi, bere senidea zelako eta gizon pobrea zelako. Esan zuen: 'Alaren izenean, ez diot inoiz lagunduko Aisyah salatu ondoren'. Orduan, Ala Azzawajallak errebelazio bat bidali zuen, eta honek esan nahi zuen: Eta ez al duzue -Bere hitza bete dutenek- nahi Ala-k barkamena ematea?», Abu Bakr-ek esan zuen: «Alaren izenean, zoriontsuago izango nintzateke Ala-k barkatuko balit». Gero, Misthahi laguntzen hasi zen, ohi bezala. Abu Bakr-ek esan zuen: «Egia esan, ez diot betiko laguntzeari utziko». Aishak esan zuen: «Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek Zainab bint Jahsy-ri, sallaallahu 'alaihi wa sallam Profetaren emazteari, galdetu zion niri gertatutakoari buruz: 'Zer dakizu, zer ikusi duzu edo zer berri iritsi zaizu?', erantzun zuen: 'Alaren Mezularia! Beti zaintzen ditut entzumena eta ikusmena, eta ez dut ezer ezagutzen ontasuna baino'. Aisyah-ek esan zuen: 'Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-en emaztearen artean egon arren, ni baino handiagoa sentitzen zena, Ala-k bakarrik zaindu zuen jarrera onez, nahiz eta bere arrebak, Hamnah bint Jahsyin-ek, gorroto izan, beraz, berri faltsu tamalgarriak zabaltzen zituztenen artean egon'.