Orang yang pertama kali diberikan pakaian pada hari qiyamat adalah nabi ibrahim 'alaihissalam

Imam Bukhari : 3191

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُحْشَرُونَ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلًا ثُمَّ قَرَأَ { كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ } فَأَوَّلُ مَنْ يُكْسَى إِبْرَاهِيمُ ثُمَّ يُؤْخَذُ بِرِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِي ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ أَصْحَابِي فَيُقَالُ إِنَّهُمْ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ { وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الْفَرَبْرِيُّ ذُكِرَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ قَبِيصَةَ قَالَ هُمْ الْمُرْتَدُّونَ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى عَهْدِ أَبِي بَكْرٍ فَقَاتَلَهُمْ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইউছুফে] আমাক [ছুফিয়ান] [আল মুগিৰা বিন আন-নুমান]ৰ পৰা [ছাইদ বিন জুবাইৰৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: “সঁচাকৈয়ে তোমালোকক - কিয়ামতৰ দিনা - উলংগ আৰু অচুন্নত নোহোৱাকৈ গোট খোৱা হ’ব।” তাৰ পিছত তেওঁ আল্লাহ QS আল-আনবিয়াৰ বাণী ১০৪ পঢ়ে যাৰ অৰ্থ -'যেনেকৈ আমি প্ৰথম সৃষ্টি আৰম্ভ কৰিছো, তেনেকৈ আমি পুনৰাবৃত্তি কৰিম।' সেয়া আমাৰ পৰা নিশ্চিত প্ৰতিশ্ৰুতি। সঁচাকৈয়ে আমিয়েই ইয়াক সম্পন্ন কৰিম'-। আৰু কিয়ামতৰ দিনা প্ৰথমে কাপোৰ দিয়া ব্যক্তিজন আছিল হজৰত ইব্ৰাহিম আলাইহিছ চালাম তেতিয়া মোৰ বন্ধুসকলৰ পৰা এদল মানুহ আছিল যিসকলক সোঁফালৰ পৰা বাওঁফালৰ পৰা লৈ যোৱা হ’ব আৰু তাৰ পিছত মই ক’ম: ‘সেইজন মোৰ বন্ধু’। গতিকে মোক খবৰ দিয়া হ’ল: ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁলোক ধৰ্মভ্ৰষ্ট হৈ পৰিছে - ইছলাম এৰিছে - তোমাৰ মৃত্যুৰ পিছত’। মই কেৱল ক’ব পাৰো যেনেকৈ সৎ বান্দাই কৈছিল, ‘ইছা বিন মৰিয়াম আলাইহিছ চালাম: -’আৰু মই তেওঁলোকৰ লগত থকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ সাক্ষী আছিলো। কিন্তু তুমি মোক এৰি যোৱাৰ পিছত তুমিয়েই তেওঁলোকৰ ওপৰত চকু ৰাখিছিলা আৰু তুমি সকলোৰে সাক্ষী আছিলা। যদি আপুনি তেওঁলোকক অত্যাচাৰ কৰে তেন্তে তেওঁলোক আপোনাৰ বান্দা আৰু যদি আপুনি তেওঁলোকক ক্ষমা কৰে, তেন্তে আপুনি সঁচাকৈয়ে সৰ্ব্বশক্তিমান, অতি জ্ঞানী'-। -QS আল-মাইদাহ পদ ১১৭ - ১১৮-। মুহাম্মাদ বিন ইউছুফ আল ফাৰাব্ৰিয়ে কৈছে, ‘কাবিছাৰ পৰা আবু আব্দুল্লাহৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে, ‘ইয়াত ধৰ্মত্যাগীসকল এনে লোক যিসকলে খলিফা আবু বকৰ আৰু তাৰ পিছত আবু বকৰ, আল্লাহ তেওঁলোকৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হোৱা সময়ত ধৰ্মত্যাগ কৰিছিল - জাকাত দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে ইছলাম ত্যাগ কৰিছিল।