Dikumpulkan telanjang dan tidak dikhitan. firman AL-ANBIYA' ayat 104

Imam Bukhari : 4259

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ النُّعْمَانِ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَخَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ إِلَى اللَّهِ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلًا ثُمَّ قَالَ{ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ ثُمَّ قَالَ أَلَا وَإِنَّ أَوَّلَ الْخَلَائِقِ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ أَلَا وَإِنَّهُ يُجَاءُ بِرِجَالٍ مِنْ أُمَّتِي فَيُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُصَيْحَابِي فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ{ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ }فَيُقَالُ إِنَّ هَؤُلَاءِ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ

আমাক কৈছে [আবু আল ৱালিদে] আমাক কৈছে [ছিউবাহ] আমাক কৈছে [আল মুগিৰা বিন আন নু’মান] তেওঁ ক’লে; মই [ছাইদ বিন জুবাইৰ] [ইবনে আব্বাছ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহুমা]ৰ পৰা শুনিছিলো তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ ধৰ্মধ্বনিত কৈছে, ‘হে লোকসকল, সঁচাকৈয়ে তোমালোক খালী ভৰিৰে, উলংগ আৰু চৰ্চা -অচুন্নত- পিন্ধি আল্লাহৰ ওচৰত গোট খোৱা হৈছে। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘যেনেকৈ আমি প্ৰথম সৃষ্টি আৰম্ভ কৰিছো, তেনেকৈ আমি পুনৰাবৃত্তি কৰিম। সেইটো এটা প্ৰতিশ্ৰুতি আমি নিশ্চিতভাৱে পালন কৰিম; সঁচাকৈয়ে আমিয়েই ইয়াক সম্পন্ন কৰিম'। -আল আনবিয়া`: ১০৪- জানি লোৱা যে কিয়ামতৰ দিনত পোছাক পৰিধান কৰা প্ৰথম জীৱ হ’ব ইব্ৰাহিম আলাইহিছ চালাম। জানি থোৱা যে, সঁচাকৈয়ে মোৰ উম্মাহৰ পৰা কিছুমান মানুহ আনিব আৰু তেওঁলোকক বাওঁফালে লৈ যোৱা হ’ব, মই ক’ম: ‘হে ৰাব, মোৰ বন্ধুসকল’। কোৱা হৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে তোমালোকে নাজানা যে তোমাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁলোকে কি কৰিলে’। তাৰ পাছত মই এজন সৎ দাসে কোৱাৰ দৰে ক’লোঁ: ‘মই তেওঁলোকৰ লগত থকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ সাক্ষী আছিলো কিন্তু যেতিয়া তুমি মোৰ পৰা আঁতৰি গ’লা, তেতিয়া তুমিয়েই তেওঁলোকৰ ওপৰত চকু ৰাখিছিলা আৰু তুমি সকলোৰে সাক্ষী’। -আল মা`ইদাহ: ১১৭-১১৮- তাৰ পিছত উত্তৰ দিলে: আপুনি তেওঁলোকক এৰি যোৱাৰ পিছৰে পৰা তেওঁলোক সদায় পিছলৈ গৈছে - ধৰ্মত্যাগ কৰিছে'।