Posisi imam dan makmum: ibnu abbas pernah shalat bersama nabi dan berdiri di sebelah kirinya, lalu beliau memindah ibnu abbas ke sebelah kanannya

Imam Bukhari : 4206

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَخْبَرَهُأَنَّهُ بَاتَ عِنْدَ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهْيَ خَالَتُهُ قَالَ فَاضْطَجَعْتُ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الْآيَاتِ الْخَوَاتِمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى جَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ

আমি [কুটাইবা বিন ছাইদ] [মালিক]ৰ পৰা [মখৰমাহ বিন চুলাইমান]ৰ পৰা [কুৰাইব]ৰ পৰা - মুক্ত দাস - ইবনে আব্বাছৰ পৰা কৈছো যে [ইবনু আব্বাছ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে] তেওঁক জনাইছিল যে তেওঁ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নী মাইমুনাহ অৰ্থাৎ তেওঁৰ পেহীয়েকৰ ঘৰত থাকিছিল। তেওঁ ক’লে; মই আঠুৱাখনৰ বহল ফালে শুই পৰিলোঁ, আনহাতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে আঠুৱাখনৰ দীঘল ফালে শুই থাকিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মাজনিশালৈকে শুইছিল, অলপ ওচৰত বা তাৰ পিছত, তাৰ পিছত উঠি হাতেৰে মুখৰ পৰা টোপনি মচি বহি বহিছিল। তাৰ পিছত আলী ইমৰাণৰ চিঠিখনৰ শেষৰ দহটা আয়াত পঢ়িলে, তাৰ পিছত উঠি ওলমি থকা গেৰিবাটোৰ ওচৰলৈ গ’ল, তাৰ পৰা অজু কৰিলে আৰু অজু সম্পূৰ্ণ কৰিলে তাৰ পিছত নামাজ দিলে। ইবনে আব্বাছে ক’লে; মই উঠি তেওঁ যি কৰিলে, তাৰ পিছত মই তেওঁৰ কাষত থিয় হ’লোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ মোৰ মূৰত হাতখন থৈ মোৰ সোঁ কাণখন ধৰি পেচালে। তেওঁ দুই ৰাকাআত, দুই ৰাকাআত, দুই ৰাকাআত, দুই ৰাকাআত, দুই ৰাকাআত, দুই ৰাকাআত নামাজ দিলে তাৰ পিছত তেওঁ উইটৰ কৰিলে, শেষ কৰাৰ পিছত পুনৰ শুই গ’ল যেতিয়ালৈকে মুআজিনৰ আহ্বান নহ’ল। তাৰ পিছত দুই লঘু ৰাক‘আত নামাজ দি ফজৰ নামাজ কৰিবলৈ ওলাই গ’ল।