Rasulullah memindahkan posisi makmum yang berada di samping kiri, di pindahkan ke samping kanan, ketika shalat malam

Imam Bukhari : 177

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُ بَاتَ لَيْلَةً عِنْدَ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ خَالَتُهُ فَاضْطَجَعْتُ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الْآيَاتِ الْخَوَاتِمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ

[ইছমাইলে] আমাক বর্ণনা কৰিছিল, [মালিকে] মোক ইবনে আব্বাছৰ প্রাক্তন দাস [কুৰাইব]ৰ পৰা [মাখৰমাহ বিন চুলাইমান]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ] তেওঁক জনাইছে যে তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নী মাইমুনা আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পেহীয়েকৰ ঘৰত ৰাতি কটালে। তেওঁ ক’লে, ‘মই আঠুৱাৰ কাষত শুই পৰিলোঁ আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে দীঘল অংশত - মাজভাগত - শুই পৰিল। তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মাজনিশালৈকে শুই থাকিল, বা অলপ আগতে, বা অলপ পিছত, তেওঁ সাৰ পাই উঠি বহিল আৰু হাতেৰে মুখৰ পৰা টোপনিৰ অৱশিষ্টখিনি মচি থাকিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ছুৰা আলী ইমৰাণৰ শেষৰ দহটা আয়াত পাঠ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ থিয় হৈ অজুৰ স্থানলৈ গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ অজু সম্পূৰ্ণ কৰি অজু কৰিলে, আৰু তাৰ পিছত নামাজ দিলে।' ইবনে আব্বাছে ক’লে, ‘গতিকে মই অনুসৰণ কৰিলোঁ আৰু তেওঁ কৰা ধৰণে কৰিলোঁ, তাৰ পিছত মই তেওঁৰ কাষত থিয় হ’লোঁ। তাৰ পিছত মোৰ কাণখন ধৰি মোৰ মূৰত সোঁহাতখন থৈ মোক সোঁফালে স্থানান্তৰিত কৰিলে। তাৰ পিছত দুই ৰাক‘আত, তাৰ পিছত দুটা ৰাক‘আত, তাৰ পিছত দুটা ৰাক‘আত, তাৰ পিছত দুই ৰাক‘আত, তাৰ পিছত উইত্ৰৰ নামাজ পঢ়িলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ শুই থাকিল যেতিয়ালৈকে ফোন কৰাজন তেওঁৰ ওচৰলৈ নাহিল, তাৰ পিছত তেওঁ থিয় হৈ দুটা লঘু ৰাকাআত নামাজ পঢ়িলে, তাৰ পিছত ফজৰৰ নামাজ কৰিবলৈ ওলাই গ’ল।