Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

इमाम तिर्मिधी : 3069

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ وَأَبُو الْوَلِيدِ وَاللَّفْظُ لَفْظُ يَزِيدَ وَالْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَسَّالٍ أَنَّ يَهُودِيَّيْنِ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اذْهَبْ بِنَا إِلَى هَذَا النَّبِيِّ نَسْأَلُهُ فَقَالَ لَا تَقُلْ نَبِيٌّ فَإِنَّهُ إِنْ سَمِعَهَا تَقُولُ نَبِيٌّ كَانَتْ لَهُ أَرْبَعَةُ أَعْيُنٍ فَأَتَيَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَاهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى تِسْعَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ } فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَسْحَرُوا وَلَا تَمْشُوا بِبَرِيءٍ إِلَى سُلْطَانٍ فَيَقْتُلَهُ وَلَا تَأْكُلُوا الرِّبَا وَلَا تَقْذِفُوا مُحْصَنَةً وَلَا تَفِرُّوا مِنْ الزَّحْفِ شَكَّ شُعْبَةُ وَعَلَيْكُمْ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ خَاصَّةً لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ فَقَبَّلَا يَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ وَقَالَا نَشْهَدُ أَنَّكَ نَبِيٌّ قَالَ فَمَا يَمْنَعُكُمَا أَنْ تُسْلِمَا قَالَا إِنَّ دَاوُدَ دَعَا اللَّهَ أَنْ لَا يَزَالَ فِي ذُرِّيَّتِهِ نَبِيٌّ وَإِنَّا نَخَافُ إِنْ أَسْلَمْنَا أَنْ تَقْتُلَنَا الْيَهُودُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

आम्हाला हे [महमुद बिन गइलान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू दावूद], [याझीद बिन हारून] आणि [अबू अल-वलीद] यांच्याकडून हदीस सांगितली—शब्द याझीद यांचे आहेत आणि अर्थ एकच आहे—[शुबाह] यांच्याकडून [अम्रु बिन मुर्राह] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला बिन सलामह] यांच्याकडून, [शफवान बिन अस्साल] यांच्याकडून, असे सांगितले गेले आहे की: दोन यहुदी होते, त्यापैकी एकाने आपल्या सोबतीला म्हटले: 'माझ्यासोबत या, आपण या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे जाऊ आणि त्यांना (काही) विचारू!' त्याने उत्तर दिले: '"पैगंबर" असे म्हणू नकोस, कारण त्याच्याकडे चार डोळे आहेत आणि तू "पैगंबर" म्हणतोस तेव्हा तो ऐकतो.' ते दोघे पैगंबरांकडे, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, आले आणि त्यांनी परमेश्वर, जो उच्च आणि गौरवशाली आहे, याच्या आयताबद्दल विचारले: 'आणि खरोखरच, आम्ही मूसाला नऊ स्पष्ट चिन्हे दिली.' (अल-इस्रा: १०१) अल्लाहच्या प्रेषिताने उत्तर दिले: "अल्लाहबरोबर काहीही भागीदार करू नका, व्यभिचार करू नका, ज्या प्राण्याला अल्लाहने मारण्यास मनाई केली आहे ते मारू नका, चोरी करू नका, जादू-टोणा करू नका, आणि निर्दोष व्यक्तीला शासकासमोर आणू नका, या हेतूने की शासक त्याला ठार मारेल, व्याज खाऊ नका, पवित्र स्त्रियांवर व्यभिचाराचा आरोप करू नका, आणि लढाईतून पळू नका – शु'बाह अनिश्चित होता – आणि हे यहुदीहो, तुमच्यावर शबाथचे उल्लंघन करणे बंधनकारक नाही." मग दोघांनीही त्याचे हात आणि पाय चुंबन दिले आणि जाहीर केले: "आम्ही साक्षी देतो की तुम्ही एक पैगंबर आहात." त्याने विचारले: "तुम्हाला इस्लाम स्वीकारण्यापासून काय अडवते?" त्यांनी उत्तर दिले: "खरं तर, दाऊदने एकदा अल्लाहकडे प्रार्थना केली होती की तो त्याच्या वंशजांमधून नेहमीच एक पैगंबर पाठवेल, आणि आम्हाला भीती आहे की जर आम्ही इस्लाम स्वीकारला, तर यहुदी आम्हाला मारून टाकतील." अबू ईसा यांनी सांगितले की हा हदीस हसन सहीह आहे.