Rasulullah bersabda: siapa yang berwudhu seperti wudhuku, lalu shalat dua rakaat tanpa berbicara, dosanya yang lalu diampuni

Imam Abu Dawud : 97

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ زِيَادٍ الْمُؤَذِّنُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ قَالَ سُئِلَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْوُضُوءِ فَقَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ سُئِلَ عَنْ الْوُضُوءِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَأُتِيَ بِمِيضَأَةٍ فَأَصْغَاهَا عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ أَدْخَلَهَا فِي الْمَاءِ فَتَمَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُسْرَى ثَلَاثًا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَأَخَذَ مَاءً فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ فَغَسَلَ بُطُونَهُمَا وَظُهُورَهُمَا مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُونَ عَنْ الْوُضُوءِ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَ أَبُو دَاوُد أَحَادِيثُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الصِّحَاحُ كُلُّهَا تَدُلُّ عَلَى مَسْحِ الرَّأْسِ أَنَّهُ مَرَّةً فَإِنَّهُمْ ذَكَرُوا الْوُضُوءَ ثَلَاثًا وَقَالُوا فِيهَا وَمَسَحَ رَأْسَهُ وَلَمْ يَذْكُرُوا عَدَدًا كَمَا ذَكَرُوا فِي غَيْرِهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ أَنَّ عُثْمَانَ دَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى ثُمَّ غَسَلَهُمَا إِلَى الْكُوعَيْنِ قَالَ ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا وَذَكَرَ الْوُضُوءَ ثَلَاثًا قَالَ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ وَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مِثْلَ مَا رَأَيْتُمُونِي تَوَضَّأْتُ ثُمَّ سَاقَ نَحْوَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ وَأَتَمَّ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Дауыт Әл Искәндәрани] әйтте [Зияд бин Юныс] беҙгә [Сәғит бин Зияд Әл Муәҙҙин] [Усман бин Әбдиррахман Әт Таймиҙан] әйтте; Бер ваҡыт [Ибнү Әбимүләйкәнән] тәһәрәт тураһында һорағандар, шуға күрә ул яуап биргән; Мин бер ваҡыт күрҙем [Усман бин Әбдиррахман Әт Тайми] тәһәрәт тураһында һораны, һуңынан ул һыу һораны, шуға күрә уға һауыт килтерҙеләр, һуңынан ул уны уң ҡулы өҫтөнә ҡойҙо, һуңынан һыуға һалды, һуңынан ауыҙын өс тапҡыр йыуҙы, өс тапҡыр Истинсяҡ эшләне һәм өс тапҡыр уң ҡулын йыуҙы, өс тапҡыр уң ҡулын йыуҙы. һул ҡулын өс тапҡыр йыуҙы, шунан ҡулын һыуға һалды шунан башын, ҡолаҡтарын һөртөп, тәненең эсен һәм тышын йыуҙы. тышта бер тапҡыр, аҙаҡ ике аяғын йыуып, аҙаҡ әйтте; — Тәһәрәт тураһында һораусылар ҡайҙа? Бына шулай пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең тәһәрәт алыуын күрҙем. Әбү Дауыт әйтте; Усман радиаллаһу ғәнһү риүәйәт иткән бөтә сахих хәҙистәрҙә башты һөртөүҙең бер тапҡыр булыуы тураһында һүҙ бара. Өс тапҡыр тәһәрәтте әйттеләр, унан һуң уға башты һөртөү тураһында әйттеләр, әммә башҡаларға әйткән кеүек һанды әйтмәнеләр. Беҙгә әйтелгән [Ибраһим бин Муса] беҙгә әйтте [Ғайса] беҙгә [Ғөбәйҙулла, атап әйткәндә, Ибн Әби Зияд] [Ғабдулла бин Үбәйд бин Ғүмәр] [Әбү Әлкәмә] [Әбү Әлкәмә] бер тапҡыр һыу һораған, һуңынан уң ҡулын һыу менән тәһәрәтләгән. икеһен дә беләккә тиклем йыуҙы. Ул әйтә; Шунан ауыҙҙы йыуып, өс тапҡыр итинсяҡ эшләгеҙ. Ул өс тапҡыр тәһәрәтте телгә ала. Ул әйтә; ул башын һөртөп һуңынан аяҡтарын йыуып әйтте; — Бер ваҡыт мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең тәһәрәт алыуын күрҙем, һин мине тәһәрәт алыуымды күргән кеүек. Шунан Әз Зөһриҙең хәҙисен телгә алды һәм ул тағы ла камилыраҡ булды.