Menyempurnakan wudlunya, kemudian shalat, janganlah menganyam kedua jari-jari

Imam Abu Dawud : 476

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاذِ بْنِ عَبَّادٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ قَالَحَضَرَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ الْمَوْتُ فَقَالَ إِنِّي مُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا مَا أُحَدِّثُكُمُوهُ إِلَّا احْتِسَابًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ لَمْ يَرْفَعْ قَدَمَهُ الْيُمْنَى إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ حَسَنَةً وَلَمْ يَضَعْ قَدَمَهُ الْيُسْرَى إِلَّا حَطَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَنْهُ سَيِّئَةً فَلْيُقَرِّبْ أَحَدُكُمْ أَوْ لِيُبَعِّدْ فَإِنْ أَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى فِي جَمَاعَةٍ غُفِرَ لَهُ فَإِنْ أَتَى الْمَسْجِدَ وَقَدْ صَلَّوْا بَعْضًا وَبَقِيَ بَعْضٌ صَلَّى مَا أَدْرَكَ وَأَتَمَّ مَا بَقِيَ كَانَ كَذَلِكَ فَإِنْ أَتَى الْمَسْجِدَ وَقَدْ صَلَّوْا فَأَتَمَّ الصَّلَاةَ كَانَ كَذَلِكَ

Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Мөғәҙ бин Ғәббәд Әл-Әнбәри] беҙгә [Әбү Әүәнә] [Йәғлә бин Асаһтан] [Мәғбәд бин Хөрмүз] [Сәғит бин Әл-Мусәййибтан] һөйләне, ул әйтте; Үлем менән осрашҡан [Ансар дуҫтарының береһе] бар ине, ул әйтте; Ысынында мин һеҙгә әйтәм - бер хәҙис - унда мин сауаптан башҡа бер нәмә лә көтмәйем. Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйткәнен ишеттем: «Һеҙҙең берегеҙ тәһәрәт алып, тәһәрәт алһа, һуңынан намаҙ уҡырға сыҡһа, һуңынан уң аяғын күтәрмәй, әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә Әззә үә Жәллә уға изге ғәмәл яҙмаһа, һәм ул һул аяғын күтәрмәй, әгәр ҙә уның бер үззәһенән уның Жәстә микеһе. Шуға күрә, зинһар, аҙымдарығыҙҙы яҡыныраҡ йәки алыҫыраҡ итегеҙ. Әгәр ҙә ул мәсеткә килеп, йәмәғәт менән намаҙ уҡыһа, ул саҡта уның гонаһтары ғәфү ителер. Әгәр ҙә ул йәмәғәт һәм имам намаҙҙың бер өлөшөн уҡып, бер өлөшө ҡалһа, ҡалғанын үтәһен һәм ҡалғанын тамамлаһын, тимәк, ул да ғәфү ителер, шулай уҡ мәсеткә килеп, бөтә намаҙҙар уҡылғанын тапһа, ул да ғәфү ителер».