Imam Darimi : 2937
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ وَكِيعٍ قَالَ إِذَا كَانَا أَخَوَيْنِ فَادَّعَى أَحَدُهُمَا أَخًا وَأَنْكَرَهُ الْآخَرُ قَالَ كَانَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى يَقُولُ هِيَ مِنْ سِتَّةٍ لِلَّذِي لَمْ يَدَّعِ ثَلَاثَةٌ وَلِلْمُدَّعِي سَهْمَانِ وَلِلْمُدَّعَى سَهْمٌ
Dopu avegh dit [Abu Bakr] de [Waki’] g’ha dit; Se g’he sun dü fradèi, alura vun de lor el dis che l’è un fradèl e l’olter el dis minga che l’è un fradèl, [Ibn Abu Laila] g’ha dit; La divisiun de la sò eredità da sès. La persuna che cunfess minga g’he dà tri aziun, la persuna che amet g’he dà dü aziun e la persuna che amet g’he dà una aziun.