Imam Darimi : 2762
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ أُتِيَ فِي ابْنَيْ عَمٍّ أَحَدُهُمَا أَخٌ لِأُمٍّ فَقِيلَ لِعَلِيٍّ إِنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ كَانَ يُعْطِيهِ الْمَالَ كُلَّهُ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنْ كَانَ لَفَقِيهًا وَلَوْ كُنْتُ أَنَا أَعْطَيْتُهُ السُّدُسَ وَمَا بَقِيَ كَانَ بَيْنَهُمْ
[Muhammad bin Yusuf]-ek [Sufyan]-ek [Abu Ishaq-ek] [Al Harith-ek] [Ali-k]-engandik kontatu zigun behin bere aitaren aldeko osabaren bi semeen herentziaren gaiarekin topo egin zuela, horietako bat bere anaiordea zelarik. Orduan, Aliri esan ziotenean Ibn Mas'udek bere anaiordeari ondasun guztiak eman zizkiola, Alik (Ala pozik egon bedi berarekin) esan zuen: Legelaria da. Nik erabakiko banu, seiren bat emango nioke eta gainerakoa bien artean banatuko nuke.